Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ #22
FALLING LEAVES
Ο πιανίστας, συνθέτης («Sunrise serenade», «Oh, what it seemed to be») και διευθυντής ορχήστρας (με 19 προσωπικές επιτυχίες από το 1944-49) Frankie Carle έγραψε τη μελωδία και ο Mack David τους στίχους του «Falling leaves». Το 1940, το παρουσιάζει η ορχήστρα Horace Heidt αλλά σε δίσκους γίνεται επιτυχία μόνο από τον Glenn Miller.
FARAWAY PLACES
Η Joan Whitney και ο Alex Kramer, γνωστοί από τις δημιουργίες τους «Candy» (1944), «It’s love love love» (1944), «Love somebody» (1947), έγραψαν το 1949 το «Faraway places» που έκαναν αμέσως επιτυχία ο Βing Crosby, η Margaret Whiting, ο Perry Como και η Dinah Shore. Στη δημοφιλέστερη έκδοση, τον Βing Crosby συνοδεύει η χορωδία του Ken Darby.
FASCINATING RHYTHM
Στο μιούζικαλ του 1924 «Lady be good» ο Fred Astaire, η Adele Astaire και ο Cliff Edwards παρουσίασαν για πρώτη φορά τη σύνθεση των George and Ira Gershwin «Fascinating Rhythm». Το 1941 στο φιλμ «Lady be good» την ερμηνεύει η Connie Russell, το 1943 στο «Girl Crazy» η ορχήστρα Tommy Dorsey, το 1945 στο «Rhapsody in blue» η Hazel Scott. Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1925 από τον Cliff Edwards και από τον Sam Lanin. Το 1989 για το άλμπουμ «No more blues» την ηχογραφεί η Susannah McCorkle.
FASCINATION
Στην ταινία του 1957 «Love in the afternoon», που σκηνοθέτησε ο Billy Wilder, με πρωταγωνιστές τους Gary Cooper, Audrey Hepburn, Maurice Chevalier, μια μελωδία ακούγεται ξανά και ξανά. Είναι το «Fascination», που την ίδια χρονιά γίνεται επιτυχία από τους Jane Morgan, Dinah Shore, Dick Jacobs and his Orchestra, David Carroll. Το 1982 η σύνθεση ακούγεται και στο φιλμ «Diner», στην εκτέλεση της Jane Morgan. Ο τρυφερός αυτός σκοπός είναι πολύ παλαιότερος. Βασίζεται σε μια γαλλική σύνθεση του 1904 με τίτλο «Valse tzigane» του F. D. Marchetti. To 1942 έγραψε γαλλικούς στίχους ο Maurice de Ferandy και το 1954 αγγλικούς στίχους ο Dick Manning, αυτός που συνυπογράφει τα «Hot diggity», «La plume de ma tante», «Mi casa su casa», «Papa loves mambo».
FERRY BOAT SERENADE
Ιταλική σύνθεση του 1939 με πρωτότυπο τίτλο «La piccinina» σε στίχους Edoardo Lazzaro και μουσική M. Panzeri. Οι αγγλικοί στίχοι είναι του Harold Adamson. Στις ΗΠΑ την παρουσίασε ο Gray Gordon με την ορχήστρα του. Οι δημοφιλέστερες εκτελέσεις σε δίσκους το 1940: Andrews Sisters, Gray Gordon, Frankie Masters, Leo Reisman. Και το 1941 Kay Kyser.
FEVER
Το 1956 ο Little Willie John ηχογράφησε μία σύνθεση που έγινε Νο 1 τραγούδι της soul για πέντε εβδομάδες. Δέκα χρόνια αργότερα ο John καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία και το 1968 πέθανε από καρδιακή προσβολή στις φυλακές της Ουάσιγκτον. Το τραγούδι είχε πολύ καλύτερη τύχη. Συνδέθηκε για πάντα με την Peggy Lee που το έκανε μεγάλη επιτυχία το 1958. Το 1959 το τραγούδησαν οι Louis Prima – Keely Smith στο φιλμ «Hey boy! Hey girl!» To «Fever» ξαναέκαναν επιτυχία το 1965 οι McCoys, αλλά κανένας δεν το είπε όπως η Peggy Lee.
FISHIN’ FOR THE MOON
Το «Fishin’ for the moon» έγραψαν οι Eddie Seiler, Sol Marcus, Guy Wood (1945). Το έκανε επιτυχία μόνο ο Vaughn Monroe με την ορχήστρα του, μολονότι το ηχογράφησαν κι άλλοι καλλιτέχνες όπως η ορχήστρα Johnny Long με ερμηνευτή τον Dick Robertson (1945).
FLAMINGO
Κλασικό τραγούδι του 1941 είναι το «Flamingo» που υπογράφουν ο Ed Anderson (στίχοι) και ο Ted Grouya (μουσική) και παρουσίασε και πρώτος ηχογράφησε ο Duke Ellington και η ορχήστρα του με ερμηνευτή τον Herb Jeffries. Αυτή ήταν και η πρώτη δημοφιλής εκτέλεση σε δίσκο ενώ το 1958 το έκαναν επιτυχία οι Gaylords και το 1966 ο Herb Alpert. Ανάλογη απήχηση είχε και μια διασκευή σε rhythm ’n’ blues το 1951-52 από τον Earl Bostic.
FLAT FOOT FLOOGEE
Ένα ντουέτο του 1938-39, οι Slim and Slam, είχαν πέντε επιτυχίες. Η μεγαλύτερη απ’ αυτές ήταν το «Flat foot floogee», που επίσης ηχογράφησαν ο Benny Goodman με την ορχήστρα του, οι Mills Brothers κ. ά. Ο Slim Gaillard, που έγραφε και τα τραγούδια του ντουέτου, ήταν πιανίστας και κιθαρίστας ενώ ο Leroy Slam Stewart ήταν μπασίστας.
FLYING HOME
Το μουσικό θέμα του Lionel Hampton ήταν η σύνθεση «Flying home» που έγραψε ο ίδιος με τον Benny Goodman το 1939. Οι στίχοι του Sid Robin προστέθηκαν αργότερα. Η μελωδία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το σεξτέτο του Goodman, όπου συμμετείχε και ο Lionel Hampton (1936-40). Όταν ο Hampton άρχισε προσωπική καριέρα, το ηχογράφησε δύο φορές, το 1940 με τρομπετίστα τον Ziggy Elman και το 1942 (η καλύτερη εκτέλεση), όταν σόλο στο τενόρο σαξόφωνο κάνει ο Illinois Jacquet και ακόμα παίζει τενόρο σαξόφωνο ο Dexter Gordon. Τη σύνθεση ηχογράφησαν αργότερα οι Illinois Jacquet, Johnny Guarnieri, Art Tatum, Will Bradley, Charlie Barnet, Ella Fitzgerald.
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ
No comments:
Post a Comment