ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ    #98

YOU CAN’T BE TRUE, DEAR

Η σύνθεση του Hans Otten σε στίχους Gerhard Ebeler «Du kannst nicht treu sein», που γράφτηκε το 1935 στη Γερμανία, διασκευασμένη από τον Ken Griffin έγινε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ το 1948. Ο οργανίστας Griffin την ηχογράφησε πριν από το 1948 για να συνοδεύει αυτούς που έκαναν πατινάζ στον πάγο σε δημόσιες πίστες. Σύντομα η μελωδία αρχίζει να ψιθυρίζεται, και ο δίσκος του Ken Griffin σκαρφαλώνει στο hit parade (2/ 48). Ο εκδότης της Νέας Υόρκης Dave Dreyer ήθελε παρ’ όλα αυτά το τραγούδι ν’ αποκτήσει λόγια. Προσκαλεί τον ηθοποιό, τραγουδιστή του Χόλιγουντ και αργότερα σταρ της λονδρέζικης παράστασης του «Guys and dolls», Jerry Wayne, να ερμηνεύσει την φωνητική εκτέλεση στην ήδη ηχογραφημένη μουσική εκτέλεση του Griffin. Ενώ περιμένει ο Wayne ν’ αρχίσει η ηχογράφηση, γράφονται οι στίχοι από τον Hal Cotton. Δίνουν ακουστικά στον Wayne για ν’ ακούει τον δίσκο και να ερμηνεύει τους στίχους –αλλά σε λάθος κλειδί, αρχικά. Τελικά η ηχογράφηση έγινε και ίσως ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε αυτή η τεχνική –της προσθήκης φωνής σε προηχογραφημένη μουσική– η οποία αργότερα γενικεύτηκε. Το «You can’t be true, dear» ξαναέγινε επιτυχία, αυτή τη φορά, όμως, στη φωνητική του εκτέλεση –πάντα με τη μουσική του Griffin– πουλώντας συνολικά τρία εκατομμύρια αντίτυπα (1/ 48). Άλλες δημοφιλείς εκτελέσεις: Sportsmen (6/ 48), Dick Haymes (9/ 48), Vera Lynn (9/ 48), Will Glahe (17/ 48), Dick James (19/ 48), Marlin Sisters with Eddie Fisher (19/ 48).

YOU’D BE SO NICE TO COME HOME TO 

To 1942, o Cole Porter έγραψε μια μελωδία που βασίστηκε στο έργο του Ισπανού βιολιστή και συνθέτη Pablo de Sarasate «Τσιγγάνικες μελωδίες» («Gypsy Airs»), γνωστό και ως «Zigeuner weisen» (προφέρεται «τσιγκόινερ βάιζεν») O Sarasate έζησε από το 1844-1908. Το τραγούδι του Porter τιτλοφορήθηκε «Υou’d be so nice to come home to» και ήταν υποψήφιο για Όσκαρ, όταν χρησιμοποιήθηκε στην ταινία του 1943 «Something to shout about», όπου το ερμηνεύουν o Don Ameche και η Janet Blair. Εδώ κάνει το ντεμπούτο της και η Cyd Charisse με το όνομα Lily Norwood. Τρεις δημοφιλείς εκτελέσεις σε δίσκο είχε το τραγούδι το 1943. Με τους Six Hits and A Miss, με τον Dick Jurgens και –η δημοφιλέστερη– με την Dinah Shore και την ορχήστρα Paul Wetstein (ή Weston). Άλλες ηχογραφήσεις: Johnny Mathis, Sarah Vaughan, Julie London, Sammy Davis Jr, Bobby Darin, Johnnie Ray, Ray Conniff, George Shearing κ. ά. 

YOU’D BE SURPRISED

Οι στίχοι και η μουσική είναι του Irving Berlin (1919). O Eddie Cantor παρουσίασε το κωμικό τραγούδι στην επιθεώρηση του 1919 «Ziegfeld Follies». Όταν το ηχογράφησε, έγινε ο μοναδικός δίσκος του που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο πωλήσεων. Στην ταινία του 1954 «There’s no business like show business» το ερμηνεύει ο Dan Dailey. Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1920 από τους: Eddie Cantor, All-Star Trio, Irving Kaufman, το 1940 από την ορχήστρα Οrrin Tucker με ερμηνεύτρια τη «Wee» Bonnie Baker και το 1954 από τον Johnnie Ray.

YOU DON’T KNOW ME

Συνδημιουργός της σύνθεσης του 1956 «You don’t know me» ήταν ο Eddy Arnold. Αυτός πρώτος την παρουσίασε, ηχογράφησε κι έκανε επιτυχία μόνο στον χώρο της country μουσικής. Το τραγούδι αναφέρεται σ’ έναν δειλό άνδρα που δεν τολμά να πλησιάσει μία γυναίκα, μένει στο περιθώριο και τη βλέπει να πηγαίνει με άλλους. Η ευρύτερη αναγνώριση του τραγουδιού έρχεται όταν το ηχογραφεί ο Jerry Vale και το κάνει επιτυχία, επίσης το 1956. Στη συνέχεια το κάνουν επιτυχία το 1960 ο Lenny Welch, το 1962 ο Ray Charles (αυτός το έκανε σπουδαίο), το 1967 ο Elvis Presley και το 1981 ο Mickey Gilley. O Jerry Vale, που άνοιξε τον δρόμο της σύνθεσης προς την επιτυχία, γεννήθηκε το 1932, με πραγματικό όνομα Genaro Vitaliano και διακρίθηκε στις μπαλάντες. Είχε συνολικά εννέα επιτυχίες, από το 1956-66. Μεγαλύτερη απ’ όλες ήταν το «You don’t know me». Τον συνοδεύει η ορχήστρα και χορωδία Percy Faith (14/ 56).

YOU’LL NEVER KNOW

Στη μεγάλη απεργία των μουσικών στις ΗΠΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’40, οι περισσότεροι τραγουδιστές αναγκάσθηκαν να ηχογραφήσουν δίσκους με συνοδεία χορωδιών. Αυτό έκαναν κυκλοφορώντας σε δίσκους το «You’ll never know» των Mack Gordon – Harry Warren o Dick Haymes (1/ 43) και ο Frank Sinatra (2/ 43). Το τραγούδι γράφτηκε βέβαια, για την ταινία «Hello, Frisco, hello», όπου το ερμηνεύει η Alice Faye, κερδίζοντας το Όσκαρ της χρονιάς. Η ίδια το τραγούδησε και στο φιλμ του 1944 «Four Jills in a jeep». Υπήρξαν άλλες δύο δημοφιλείς εκδόσεις της σύνθεσης σε δίσκους με την ορχήστρα Willie Kelly (6/ 43) και με τους Rosemary Clooney – Harry James (18/ 53). Στην εκτέλεση του Sinatra συνοδεύει η χορωδία Bobby Tucker Singers.

YOU MADE ME LOVE YOU

Το 1913, γράφτηκε από τους James V. Monaco – Joseph McCarthy το «You made me love you». Την ίδια χρονιά, το έκανε μεγάλη επιτυχία ο Al Jolson. Το 1938, το ερμηνευει η Judy Garland στην ταινία «The Broadway Melody» τραγουδώντας το δίπλα σε μία φωτογραφία του Clark Gable και με τίτλο «Dear Mr Gable». Το 1946, το αποδιδει ο Larry Parks ως Al Jolson στο «The Jolson Story» και το 1949 ο ίδιος στο «Jolson Sings Again». Τέλος, το 1955, το υπενθυμιζει η Doris Day στο φιλμ «Love me or leave me». Σε δίσκους μετά το 1913, ξαναέγινε επιτυχία το 1940 από τον Bing Crosby, το 1941 από τον Harry James και το 1959 από τον Nat «King» Cole. Η εκτέλεση του Harry James πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

YOU MEAN EVERYTHING TO ME

Περισσότερες από 30 επιτυχίες είχε ως τραγουδιστής ο Neil Sedaka. Άγνωστη πλευρά του είναι η επίδοσή του στο πιάνο. Το 1956, ο Arthur Rubinstein τον επέλεξε σ’ έναν διαγωνισμό, τον έβαλε να παίξει στον σταθμό κλασικής μουσικής WQXR της Νέας Υόρκης κι αυτό τον οδήγησε σε μία υποτροφία δύο χρόνων στο κολέγιο μουσικής Juilliard. Το 1960, ο Sedaka κυκλοφόρησε έναν δίσκο 45 στροφών, που η β’ πλευρά του είχε το «You mean everything to me» και η άλλη το «Run Samson run».

ΥΟU MUST HAVE BEEN A BEAUTIFUL BABY

Στην ταινία του 1938 «Hard to get» o Dick Powell παρουσίασε για πρώτη φορά το τραγούδι των Johnny Mercer – Harry Warner «You must have been a beautiful baby». Το 1949, το ερμήνευσε η Doris Day στο φιλμ «My dream is yours» και το 1953 στην ταινία «Eddie Cantor Story» ακούγεται από τον Keefe Brasselle, με τη φωνή του Eddie Cantor. Δισκογραφικά έγινε επιτυχία το 1938 από τον Bing Crosby και από τον Tommy Dorsey, το 1961 από τον Bobby Darin και το 1967 από τους Dave Clark Five. Αξέχαστη θα μείνει η εκτέλεση του Maurice Chevalier, που με γαλλική αβροφροσύνη το τραγούδησε σε παράσταση στο Λονδίνο, παρουσία της βασιλικής οικογένειας και το αφιέρωσε στη βασιλομήτορα. Ο B. Darin είχε την πιο ρυθμική απόδοση και είναι η δική του ηχογράφηση που διατηρεί ζωντανό έως τις ημέρες μας το τραγούδι.

YOU’RE BREAKING MY HEART

Την ανοδική πορεία του Buddy Clark δε σταματούσε τίποτα, στα τέλη της δεκαετίας του ’40. Από το 1947 και μετά η μία προσωπική επιτυχία διαδεχόταν την άλλη, αφού προηγουμένως τραγούδησε με Benny Goodman, Ray Noble, Xavier Cugat. Η καριέρα του τερματίστηκε λίγο πριν από τη 16η επιτυχία του, όταν συνετρίβη το αεροπλάνο του το 1949. Η προτελευταία επιτυχία του ήταν το «You’re breaking my heart», βασισμένη στο ιταλικό τραγούδι «La mattinata» του Ruggiero Leoncavallo, γραμμένο το 1904. Ο συνθέτης γεννήθηκε στη Νάπολη το 1857 και πέθανε το 1919 αφού έγραψε την αθάνατη όπερα «Παλιάτσοι», το 1892. Τη σύνθεση, που έκανε χρυσή το 1949 ο Vic Damone, εκτός από τον Buddy Clark έκαναν επιτυχία την ίδια χρονιά οι Ink Spots, Ralph Flanagan, Jan Garber, Russ Case. Tον Clark συνοδεύει η ορχήστρα και χορωδία Harry Zimmerman.

ΥΟU’RE SIXTEEN

Όλο κι όλο πέντε επιτυχίες είχε στη σύντομη ζωή του ο Johnny Burnette. Γεννήθηκε το ’32 στη Memphis και πνίγηκε το 1964, στη λίμνη της Καλιφόρνιας, Clear Lake. «Dreamin’», «Little boy sad», «Big big world» και «God, country and my baby», ήταν τα δημοφιλέστερα τραγούδια του, όπως και η πιο μεγάλη επιτυχία του το «You’re sixteen» (8/ 60), που το 1974 οδήγησε ως το Νο 1 ο Ringo Starr.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ