ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ  #88

TRIPLETS

Ο συνθέτης Arthur Schwartz και ο στιχουργός Howard Dietz για το μιούζικαλ που παίχθηκε το 1937 στο Μπρόντγουέι, «Between the devil», έδωσαν μια δημιουργία τους, που έμελλε να έχει μεγαλύτερη απήχηση 16 χρόνια αργότερα, όταν χρησιμοποιήθηκε στην ταινία «The band wagon» (1953). Πρωταγωνιστές: Fred Astaire, Jack Buchanan, Oscar Levant, Cyd Charisse, Nanette Fabray. Σκηνοθέτης ο Vincente Minnelli. Το τραγούδι ήταν το «Triplets» και το ερμηνεύουν οι Astaire, Fabray, Buchanan που υποδύονται τρία μωρά, τρίδυμα. Είναι η ίδια ταινία που περιέχει το κλασικό «That’s entertainment».

TROLLEY SONG

Ένα από τα υποψήφια τραγούδια για Όσκαρ το 1944 ήταν «The trolley song», μία σύνθεση που ερμηνεύει πάνω σε τρόλεϊ η Judy Garland, για τις ανάγκες του φιλμ «Meet me in St Louis» το οποίο σκηνοθέτησε ο Vincente Minnelli. Στο φιλμ παίζουν, επίσης, Margaret O’ Brien, Lucille Bremer, Tom Drake, Mary Astor. Η υπόθεση έχει ως πλαίσιο την Παγκόσμια Έκθεση του St Louis το 1903. Το τραγούδι έκαναν επιτυχία το 1944-45 οι Pied Pipers, οι Four King Sisters, o Vaughn Monroe, o Guy Lombardo και, φυσικά, η Judy Garland, την οποία συνοδεύει η ορχήστρα Georgie Stoll. Ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Minnelli στον κινηματογράφο. Κι έναν χρόνο μετά, το 1945, νυμφεύεται την Judy Garland.

TRY

Το πρώτο τραγούδι του Johnnie Ray, το «Cry», ήταν και η πρώτη επιτυχία του και ο πρώτος χρυσός δίσκος του (1/ 51). Έναν χρόνο αργότερα το δημοφιλέστατο αυτό τραγούδι γνώρισε την απολαυστική παρωδία του στην εκτέλεση του Stan Freberg με νέο τίτλο «Try». Toν Freberg συνοδεύει ο Buddy Cole και η ορχήστρα Billy May (15/ 52). Ο άνθρωπος που έγραψε την μουσική και τους στίχους του «Cry» ήταν ο Churchill Kohlman, ένας φύλακας σε στεγνοκαθαριστήριο στην πόλη Werners του Πίτσμπουργκ. Υπέβαλε το τραγούδι του σ’ έναν διαγωνισμό, αλλά στον πρώτο γύρο απορρίφθηκε, ενώ στα τελικά έφθασε μια άλλη δημιουργία του, το «Appreciation». To «Cry» έγινε επιτυχία μόνο όταν το ηχογράφησε ο Johnnie Ray.

TUTTI FRUTTI

Τουλάχιστον σε ένα σημείο συμφωνούν οι Paul McCartney, Jimi Hendrix, James Brown και Otis Redding. Και οι τέσσερις ομολόγησαν σε μία στιγμή της καριέρας τους ότι αυτός που τους επηρέασε περισσότερο στο φωνητικό τους στιλ είναι ο Little Richard. Τραγουδιστής και πιανίστας ο Richard Wayne Penniman (όπως είναι το πραγματικό του όνομα) ηχογραφεί από το 1951. Εμφανίστηκε στις ταινίες του ’56 «Don’t knock the rock», «The girl can’t help it», «Mister rock’ n’ roll» και του ’86 «Down and out in Beverly Hills». Μαζί με την στιχουργό Dorothy La Bostrie και τον Joe Lubin (υπογράφει τα «Teacher’s pet», «Please don’t eat the daisies» της Doris Day) έγραψαν το 1956 το «Tutti frutti», που ηχογράφησε ο ίδιος κι έγινε χρυσό. Ήταν το πρώτο του τραγούδι στο hit parade, το πρώτο του που πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα (συνολικά έφθασε τα 3 εκατομμύρια) και ακούγεται από τον ίδιο στις ταινίες: του ’56 «Don’t knock the rock», του ’74 «That’ll be the day», του ’88 «Cocktail». Τη σύνθεση έκανε επιτυχία το 1956 και ο Pat Boone.

TUXEDO JUNCTION

Στο Savoy Ballroom της Νέας Υόρκης o Erskine Hawkins παρουσίασε το 1939 μια δημιουργία που έγραψε ο ίδιος με τους Buddy Feyne, William Johnson Julian Dash. Ο τίτλος της «Tuxedo Junction» προέρχεται από την διασταύρωση που υπήρχε στο Birmingham της Αλαμπάμα κι εξαφανίστηκε στη δεκαετία του ’60, όταν έγινε διαπλάτυνση ενός δρόμου και η ανέγερση ενός μεγάλου συγκροτήματος καταστημάτων και διαμερισμάτων. Εκεί στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχε ένα κατάστημα που νοίκιαζε βραδινά κοστούμια (tuxedos). Ίσως, λέγεται, γι’ αυτό να ονομάστηκε η διασταύρωση Tuxedo junction. Σε δίσκους η σύνθεση έγινε επιτυχία από τους Glenn Miller (1/ 40), Erskine Hawkins (7/ 40), Jan Savitt (15/ 40). Στην εκτέλεση του Hawkins το κυρίως σόλο τρομπέτας ερμηνεύεται από τον Wilbur (Dud) Bascomb, κι όχι από τον μαέστρο.

UMBRIAGO

Στην ταινία του 1944 «Music for millions» όπου πρωταγωνιστούν οι Margaret O’Brien, Jimmy Durante, June Allyson, Jose Iturbi –και στιγμιαία εμφάνιση πραγματοποιεί η Ava Gardner– την παράσταση κλέβει ο Durante τραγουδώντας «Umbriago» (που εύκολα ριμάρει με τις λέξεις Chicago και Sandiago). Την σύνθεση έγραψε ο κωμικός-τραγουδιστής Irving Caesar. («I want to be happy», «Just a gigolo», «Swanee», «Tea for two», «Auf wiederseh’n», «Hold my hand») Στην ηχογράφηση του Durante (19/ 44) τον ερμηνευτή συνοδεύει το φωνητικό συγκρότημα Six Hits and a Miss και η ορχήστρα Ray Bargy. Umbriago είναι ιδίωμα ιταλικής λέξης που σημαίνει καλοσυνάτος, καλόβολος μπεκρής.

UNCHAINED MELODY

Η ταινία του 1955 «Unchained» αποτελεί προσαρμογή του βιβλίου «Prisoners are people» του Kenyon Scudder, γυρισμένη στην περίφημη «φυλακή χωρίς σίδερα», στο Chino της Καλιφόρνιας. Στο φιλμ εμφανίζεται να παίζει τενόρο σαξόφωνο, ο φυλακισμένος τότε διάσημος μουσικός Dexter Gordon, τον οποίο, όμως, ντουμπλάρει ο Georgie Auld. O Gordon έχει και μερικές στιγμές διαλόγου, που αποτέλεσαν την αρχή της καριέρας του ως ηθοποιού. Ο συγγραφέας Kenyon Scudder ήταν πρώην επιτηρητής στο αποκαλούμενο «Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας για Ανθρώπους» στο Τσίνο και στο βιβλίο του περιγράφει την ιστορία των φυλακών, όπου γυρίστηκε και το μεγαλύτερο τμήμα της ταινίας. Το φιλμ σύντομα ξεχάστηκε, το τραγούδι, όμως, που έγραψε ο Alex North σε στίχους Hy Zaret ήταν υποψήφιο για Όσκαρ και παραμένει αθάνατο ως τις ημέρες μας. Στο φιλμ το ερμηνεύει ο τυφλός μαύρος τραγουδιστής Al Hibbler. Σε δίσκους στο Νο 1 πήγε η εκτέλεση της ορχήστρας Les Baxter, ακολουθούμενη από την εκτέλεση του Al Hibbler, του Roy Hamilton και της June Valli. Το 1965, το τραγούδι επέστρεψε θριαμβευτικά στη νέα εκτέλεση των Righteous Brothers. Και το 1990 χάρη στην ταινία «Ghost», η επιτυχημένη ερμηνεία των Righteous Brothers ξαναγύρισε στην επικαιρότητα. Ο Roy Hamilton που γεννήθηκε το 1929 και πέθανε το 1969 ερμήνευσε μπαλάντες rhythm ’n’ blues. Από το 1955 έως το 1961 είχε εννέα επιτυχίες με μεγαλύτερη το «Unchained melody» (6/ 55).

UNDECIDED

43 επιτυχίες είχαν από το 1948-60 οι Ames Brothers. Μακράς διάρκειας καριέρα για ένα φωνητικό συγκρότημα, αφού τα περισσότερα δεν επιβιώνουν περισσότερο από 2-3 χρόνια. Το 1951, οι Ames Brothers θυμήθηκαν ένα τραγούδι που το 1939 πρωτολάνσαρε η Ella Fitzgerald με τον Chick Webb. Ήταν το «Undecided», που έγινε η τέταρτη μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα τους μετά τα «You you you», «Rag mop», «Sentimental me».

UNDER PARIS SKIES

O Yves Montand, η Edith Piaf και η Juliette Greco ηχογράφησαν την γαλλική σύνθεση του 1951 «Sous le ciel de Paris» από την ομώνυμη ταινία. Αυτή η μελωδία διασκευάστηκε στις ΗΠΑ με νέο τίτλο «Under Paris Skies» και ηχογραφήθηκε από τους Georgia Gibbs, Three Suns, Mantovani, Ray Conniff και Mitch Miller. O Miller ήταν διευθυντικό στέλεχος στην επιλογή του ρεπερτορίου για την Columbia και για τη Mercury. Ως παραγωγός, μαέστρος κι ενορχηστρωτής ηχογράφησε μία σειρά άλμπουμ. Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν «The yellow rose of Texas» το 1955.

VAGABOND DREAMS

Η μοναδική συνεργασία του Hoagy Carmichael με τον στιχουργό Jack Lawrence περιορίζεται στην επιτυχία του 1940 «Vagabond dreams» που έγραψαν έναν χρόνο πριν. Συναντήθηκαν στο γραφείο ενός μουσικού εκδότη, και ο Lawrence τού ανέφερε τίτλους στίχων του. Ο Carmichael διάλεξε τον συγκεκριμένο κι άρχισε αμέσως να συνθέτει την μελωδία. Η μοναδική δημοφιλής εκτέλεση ήταν της ορχήστρας Glenn Miller με ερμηνευτή τον Ray Eberle (16/ 40). Επίσης το ηχογράφησαν οι ορχήστρες Benny Carter, Gene Krupa, Russ Morgan, ο τραγουδιστής Barry Wood κ. ά.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ