EΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.  #87

TOPSY

Λίγα κομμάτια οργανικά είχαν την απήχηση του «Topsy» σε όλες τις ηλικίες και σ’ όλο τον κόσμο. Ήταν από τον χώρο της τζαζ ή κινούνταν σε ρυθμό rock ’n’ roll. Ο εκτελεστής Cozy Cole (1909-81) είχε παίξει ντραμς με τους Benny Carter, Willie Bryant, Cab Calloway, Louis Armstrong. O William Randolph Cole, όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, όταν ηχογράφησε σε δίσκο 45 στροφών το «Topsy», το μοίρασε σε δύο μέρη. Η μία πλευρά είχε το «Topsy I» (27/ 58) και η άλλη το «Topsy II» (3/ 58 και χρυσός δίσκος). Ειδικά αυτό το δεύτερο τμήμα έμεινε σ’ όλες τις ανθολογίες κι αποτελεί, βέβαια, διασκευή της σύνθεσης που πρώτος έκανε επιτυχία ο Benny Goodman (14/ 38). To σόλο ντραμς του Cole βασίζεται στη σύνθεση «Uncle Tom’s Cabin» (1939) των Edgar William Battle – Edward Durham και στο σόλο του Gene Krupa στο «Sing sing sing» του Βenny Goodman (7/ 38). O Durham (1906-87), κιθαρίστας και τρομπονίστας, υπήρξε ενορχηστρωτής για τους Glenn Miller (δική του δουλειά είναι το «In the mood»), Artie Shaw, Jan Savitt. Είναι ακόμα συνδημιουργός του «I don’t want to set the world on fire» (1941). Η μουσική ταυτότητα του «Topsy II» προσδιορίζεται από ορισμένους κριτικούς ως beatnik-cool jazz.

TORERO

O Renato Carosone που γεννήθηκε στη Νάπολη το 1920 τραγουδούσε κι έγραφε τραγούδια που χαλούσαν κόσμο από το 1955 ως το 1960 στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Ο Renato, επικεφαλής ενός σεξτέτου, αξιοποίησε τη ναπολιτάνικη προφορά του κι έδινε εκτελέσεις που θύμιζαν επιρροές από Spike Jones. Η μοναδική διεθνής του επιτυχία ήταν το «Τorero», σε ρυθμό cha cha cha, που ακούστηκε το 1958 και στις ΗΠΑ και στην Αγγλία, δύσκολες ως τότε αγορές για ιταλικά τραγούδια. Άλλες δημιουργίες του ήταν «Guaglione», «Caravan petrol», «Il piccolo montanaro», «Piccolissima serenata», «Maruzella», «Che la la», «Papaveri e papere».

TOSSIN’ AND TURNIN’

Ο Bobby Lewis μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Πριν γίνει τραγουδιστής και ως τα 16 είχε ήδη εργαστεί ως παγοπώλης, οδηγός φορτηγού και ξενοδοχειακός υπάλληλος. Ο Lewis γεννήθηκε το 1933, στα πέντε του χρόνια άρχισε να παίζει πιάνο, στα 12 τον υιοθέτησε μία οικογένεια και, ουσιαστικά μπήκε στο τραγούδι, αφού για ένα διάστημα ήταν ντισκ τζόκεϊ στο Ντιτρόιτ, όταν τον ανακάλυψε ο Jackie Wilson. To «Tossin’ and turnin’» ήταν Νο 1 για επτά εβδομάδες. Το 1961, έγινε χρυσός δίσκος και ήταν το κορυφαίο τραγούδι της χρονιάς στις ΗΠΑ. Δημιουργοί του ο ιδιοκτήτης της εταιρίας Beltone Records, Joe Rene, και ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Fireflies, Ritchie Adams. Η γυναικεία χορωδία που συνοδεύει τον Lewis ονομάζεται Swanettes (Μικροί Κύκνοι). «I couldn’t sleep at all last night…» λένε οι στίχοι.

TO THE DOOR OF THE SUN

Με τίτλο «Alle porte del sole» το έκανε επιτυχία στην Ιταλία, το 1974, η Gigliola Cinquetti κι έναν χρόνο αργότερα το ηχογράφησε με αγγλικούς στίχους του Norman Newell o Al Martino (1975). Η σύνθεση οφείλεται στους Ιταλούς Mario Panzeri, Lorenzo Pilat, Corrado Conti.

TOWN WITHOUT PITY

Το 1961, προβλήθηκε η ταινία «Town without pity» με πρωταγωνιστές τους Kirk Douglas, Christine Kaufmann κ. ά. Ήταν ένα δικαστικό δράμα για Αμερικανούς στρατιώτες που βίασαν μια Γερμανίδα. Η ταινία ήταν γυρισμένη στη Γερμανία και αν παραμένει κάτι ανεξίτηλο στη μνήμη μας είναι το τραγούδι-τίτλος του φιλμ, όπως το ερμήνευσε ο Gene Pitney (13/ 62).

TRADE WINDS

Αληγείς άνεμοι, δηλαδή άνεμοι χωρίς τέλος· αυτό σημαίνει ο τίτλος του τραγουδιού, που έκανε προσωπική επιτυχία ο Bing Crosby το 1940. Την ίδια χρονιά είχε απήχηση και η εκτέλεση της ορχήστρας Tommy Dorsey με ερμηνευτή τον Frank Sinatra. Ο συνδημιουργός της σύνθεσης Charles Tobias έχει βάλει την υπογραφή του σε τραγούδια όπως «At last», «The old lamplighter», «Somebody loves you», «Those lazy hazy crazy days of summer».

TRAMP! TRAMP! TRAMP!

Στην οπερέτα του 1910 «Naughty Marietta» ο λοχαγός Dick Warrington (που υποδυόταν ο Orville Harrold) και οι «Rangers» του –όπου συμμετέχουν «Planters and Canucks, Virginians and Kaintucks» – τραγουδά το ζωηρό εμβατήριο «Tramp! Tramp! Tramp!» (tramp σημαίνει πεζοπορία, βαριά βήματα, μακρά πορεία κλπ.) Στην κινηματογραφική έκδοση του 1935 το ίδιο τραγούδι ερμηνεύει ο Nelson Eddy. O περίφημος αυτός ηθοποιός-τραγουδιστής που έζησε από το 1901-67 έγινε δημοφιλέστατος χάρη σ’ αυτήν και σε άλλες επτά ταινίες, όπου συμπρωταγωνιστει με την Jeanette MacDonald.

TRANSFUSION

Ήταν οδηγός φορτηγού ο Jimmy Drake (1912-68), όταν μια μέρα αποφάσισε να γράψει χιουμοριστικά τραγούδια. Η μεγαλύτερη από τις δύο επιτυχίες που είχε ήταν το «Transfusion» (μετάγγιση). Την ερμήνευσε με το ψευδώνυμο Nervous Norvus κι έκανε αίσθηση με τον δίσκο του (8/ 56). Όταν μερικούς μήνες αργότερα κυκλοφόρησε άλλη μια ηχογράφησή του, το «Ape call», το κοινό δεν ανταποκρίθηκε το ίδιο ζεστά (24/ 56) κι έτσι τερματίστηκε η δισκογραφική καριέρα του.

TRAV’LIN’ LIGHT

Σε στίχους του Johnny Mercer, οι Jimmy Mundy – Trummy Young συνέθεσαν τη μουσική (1942), και η ορχήστρα Charlie Spivak ήταν η πρώτη που παρουσίασε το «Trav’lin’ light». Σε δίσκους έγινε επιτυχία (1942) μόνο από τον Paul Whiteman και την ορχήστρα του, με ερμηνεύτρια την Billie Holiday, που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο «Lady Day».

TRES PALABRAS

Το 1958, ο Nat «King» Cole ηχογράφησε ένα άλμπουμ στα ισπανικά με τίτλο «Espanol», που άρεσε ιδιαίτερα στην Ευρώπη αλλά διεύρυνε και τον κύκλο ακροατών-θαυμαστών του τροβαδούρου με τη βελούδινη φωνή και στηn Λατινική Αμερική. Το «Espanol» είχε και συνέχεια, το «More Cole Espanol», που όμως επισκιάστηκε από το προηγούμενο και δεν έγινε επιτυχία. Εκείνη την περίοδο ο Nat «King» Cole ηχογράφησε, μεταξύ άλλων, δημιουργίες του Osvaldo Farres και του Ray Gilbert (1912-76). O πρώτος έγραψε τραγούδια όπως «Come closer to me», «Quizas quizas», και ο δεύτερος «Adios Mariquita Linda», «Solamente una vez», «Dindi». Το «Tres palabras» είναι μία σύνθεση που υπογράφουν και οι δύο.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ