ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ     #86

TIME WAS

Aπό το Mεξικό ξεκίνησε το τραγούδι αυτό το 1936, με πρωτότυπο τίτλο «Duerme». Συνθέτης είναι ο Miguel Prado και στιχουργός ο Gabriel Luna. Oι αγγλικοί στίχοι του S. K. Russell προστέθηκαν το 1941. Σε δίσκους έγινε επιτυχία από την ορχήστρα Jimmy Dorsey με ερμηνευτή τον Bob Eberly και την Helen O’Connell, το 1941.

TIPPIN’ IN

Η μουσική του «Tippin’ in» είναι του Bobby Smith και οι στίχοι του Marty Symes (1945). Σε δίσκους το έκανε επιτυχία μόνο ο τρομπετίστας Erskine Hawkins (συνθέτης του «Tuxedo junction») με την ορχήστρα του σε οργανική εκτέλεση. Ήταν μια από τις 16 επιτυχίες που είχε η ορχήστρα από το 1936-48.

TO EACH HIS OWN

Μολονότι προοριζόταν για την ταινία του 1946 «To each his own», με πρωταγωνίστρια την Olivia de Havilland, τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε η ομώνυμη σύνθεση των Jay Livingston – Ray Evans (είναι αυτοί που το 1948 κέρδισαν Όσκαρ για το «Buttons and bows», το 1950 για το «Mona Lisa» και το 1956 για το «Que sera, sera»), το τραγούδι τους, όμως, «To each his own» είχε λαμπρή επιτυχία σε δίσκους. Το 1946, τρεις εκτελέσεις του σκαρφάλωσαν στο Νο 1 με την ορχήστρα Eddy Howard, με την ορχήστρα Freddy Martin και με το φωνητικό συγκρότημα Ink Spots, ένα από τα δημοφιλέστερα της δεκαετίας του ’40, που είχαν 46 επιτυχίες από το 1939-51. Έγινε μάλιστα χρυσός δίσκος για τους Ink Spots (1/ 46). Και μια υπενθύμιση: Στον «Νονό Νο 3» του 1991 την σύνθεση αυτή ερμηνεύει ο Al Martino. 

TOGETHER

Ήταν το 1928 όταν οι στιχουργοί Bud De Sylva και Lew Brown και ο συνθέτης Ray Henderson έγραψαν το «Together». Περίπου 15 χρόνια αργότερα, η δημιουργία τους έγινε δημοφιλέστατη, όταν χρησιμοποιήθηκε στην ταινία «Since you went away» (1944), όπου πρωταγωνιστούν οι Claudette Colbert, Joseph Cotten. Σε δίσκους είχε τρεις δημοφιλείς εκτελέσεις το 1928 (Paul Whiteman, Cliff Edwards, Nick Lucas), άλλες τρεις το 1944 (Helen Forrest – Dick Haymes, Guy Lombardo, Dinah Shore) και άλλη μια το 1961 (Connie Francis).

TO LOVE AGAIN

Βασισμένη στο έργο του Σοπέν «Nocture in E flat» είναι η σύνθεση του 1956 «To love again», που γράφηκε για την κινηματογραφική βιογραφία «The Eddy Duchin Story», από τους Ned Washington – Morris Stoloff και τον σκηνοθέτη του φιλμ George Sidney. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Tyrone Power, ο οποίος υποδύεται τον πιανίστα Eddy Duchin, αλλά ντουμπλάρεται από τον Carmen Cavallaro. Ο Cavallaro (1913-89) υπήρξε πιανίστας με κλασική παιδεία, που κλήθηκε το 1956 να ντύσει μουσικά το έργο για την ζωή του Eddy Duchin. Από το 1945-52 είχε επτά επιτυχίες σε δίσκους, από τις οποίες μεγαλύτερη απήχηση είχε η «Πολωνέζα» του Chopin (3/ 45, χρυσός δίσκος). Το «Nocturne in E flat» (Νυκτερινό σε μι ύφεση) γράφτηκε πιθανότατα το 1827 και είχε άλλη μια μοντέρνα διασκευή το 1939 με τίτλο «My twilight dream». Nocturne είναι γενικά ένα μικρό μουσικό κομμάτι για πιάνο ρομαντικού χαρακτήρα. Ήταν ο Chopin που μεταμόρφωσε το στιλ nocturne σε αρμονικά και μελωδικά έργα με φαντασία και ξεχωριστό στιλ. Συνολικά ο Chopin έγραψε 19 «νυχτερινά» στη διάρκεια της καριέρας του. Το «To love again» έκαναν επιτυχία σε δίσκους μόνο οι Four Aces (43/ 56).

TONIGHT WE LOVE

Έργα κλασικών δημιουργών επανειλημμένα διασκευάστηκαν –ιδιαίτερα του Tchaikovsky– κυρίως από τους Αμερικανούς συνθέτες κι ενορχηστρωτές. Το έργο του Tchaikovsky, Concerto No 1 σε σι ύφεση μινόρε, που γράφτηκε το 1875, έγινε επιτυχία στις ΗΠΑ από τον Freddy Martin και σε οργανική εκτέλεση με τίτλο «Piano concerto in B flat» (1/ 41) και σε φωνητική διασκευή με τίτλο «Tonight we love» (8/ 42). Επίσης το έκανε επιτυχία ο Tony Martin (5/ 41) με συνοδεία της ορχήστρας David Rose, ενώ με τίτλο «Alone at last» το ξανάφερε στην επικαιρότητα ο Jackie Wilson (8/ 60). O Tony Martin, που είχε την δημοφιλέστερη φωνητική εκτέλεση, έπαιζε σαξόφωνο στην ορχήστρα Tom Gerun πριν αρχίσει καριέρα τραγουδιστή, ενώ εμφανίσθηκε και σε πολλές ταινίες από την δεκαετία του ’30 και μετά.

TOO LATE TO WORRY

Στις 18 Μαρτίου 1942, ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Al Dexter και το συγκρότημά του «Troopers» ηχογράφησαν στο Χόλιγουντ την σύνθεση του Dexter «Too late to worry (too blue to cry)» που υπήρξε μια από τις τέσσερις επιτυχίες του γκρουπ (18/ 44) μεταξύ του 1943 και του 1946. Η μεγαλύτερη απ’ αυτές ήταν το «Pistol packin’ mama» (1/ 43). To «Too late to worry» ξανάκανε επιτυχία ο Glenn Campbell (76/ 62). O Clarence Albert Poindexter, όπως είναι το πραγματικό όνομα του Dexter, πέθανε το 1984 σε ηλικία 81 χρονών.

TOO-RA-LOO-RA-LOO-RAL

«Είναι ιρλανδέζικη μπαλάντα», αναγράφεται δίπλα στον τίτλο ως επεξήγηση, αλλά έτσι αναφέρεται και στους στίχους. Το «Too-ra-loo-ra-loo-ral» έγραψε ο James Royce Shannon το 1914. Το τραγούδησε ο Chaunchey Olcott στην μουσική παράσταση «Shameen dhu» (1913). Το 1944, το ερμηνεύει ο Bing Crosby στην ταινία «Going my way». Ήταν το αγαπημένο τραγούδι του Προέδρου John F. Kennedy. Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1914 από τον Chauncey Olcott και το 1944 από τον Bing Crosby. Η εκτέλεση του Crosby πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

TOP HAT, WHITE TIE AND TAILS

Για πρώτη φορά ο Irving Berlin αποφασίζει να γράψει νέα τραγούδια για μία ταινία το 1935, χωρίς να παραπέμψει τους παραγωγούς στο πλούσιο υλικό που είχε στα συρτάρια. Η ταινία ήταν το «Top Hat». Πρωταγωνιστές ο Fred Astaire και η Ginger Rogers. Επειδή ο συνθέτης ήταν παρών σ’ όλες τις συσκέψεις των συντελεστών του φιλμ, τα τραγούδια του γεννήθηκαν ουσιαστικά μαζί με τη δημιουργία του έργου που γυρίστηκε στο Λονδίνο και στην Βενετία. Τα τραγούδια έβγαιναν φυσιολογικά και αυθόρμητα μέσα από το σενάριο –διαφέροντας απ’ όλες τις άλλες ταινίες της εποχής, στο σημείο αυτό. Από τις 10 ταινίες που γύρισαν μαζί ο Fred Astaire και η Ginger Rogers αυτή θεωρείται η καλύτερη απ’ όλες. Το «Top Hat» είναι η ταινία που τα πούπουλα στο φόρεμα της Rogers ενόχλησαν τον Astaire, αλλά και το έργο που έδωσε το αθάνατο «Cheek to cheek». Χορογράφος ο πανταχού παρών Hermes Pan. Ήταν 47 χρονών ο Astaire όταν τραγούδησε για το «Top Hat», την σύνθεση που συμβόλιζε την προσωπικότητα και το στιλ του: «Top hat, white tie, and tails».

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ