Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ   @84

THEY ALL LAUGHED

Στην ταινία του 1937 «Shall we dance?» η Ginger Rogers και ο Fred Astaire παρουσίασαν για πρώτη φορά την σύνθεση των Ira και George Gershwin «They all laughed». Είναι η ίδια ταινία που περιλαμβανει το «They can’t take that away from me», το μοναδικό τραγούδι του George Gershwin που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο το 1937 στην εκτέλεση του Fred Astaire, ενώ ακόμα το ηχογράφησαν οι Tommy Dorsey, Jimmy Dorsey, Ozzie Nelson κ. ά. Το 1957, το ηχογράφησαν για το άλμπουμ «Ella and Louis Again» η Ella Fitzgerald και ο Louis Armstrong. Τους συνοδεύει το τρίο του Oscar Peterson.

THEY CAN’T TAKE THAT AWAY FROM ME

Το μοναδικό τραγούδι του George Gershwin  υποψήφιο για Όσκαρ ήταν η σύνθεση του 1937 «They can’t take that away from me» γραμμένη για το φιλμ της ίδιας χρονιάς «Shall we dance?», όπου το τραγουδα ο Fred Astaire στην Ginger Rogers, πάνω σ’ ένα πλοίο. Το 1949, το ξανατραγουδά ο Fred Astaire στην Rogers, στο φιλμ «The Barkleys of Broadway». Σε δίσκους είχε τέσσερις εκτελέσεις που έγιναν επιτυχία. Όλες το 1937. Από τον Fred Astaire, τον Ozzie Nelson, τον Tommy Dorsey, την Billie Holiday. Μεγαλύτερη επιτυχία είχε η ερμηνεία του Fred Astaire, που τον συνοδεύει η ορχήστρα Johnny Green. Σ’ αυτή την ηχογράφηση του 1937 ο Astaire τραγουδά μόλις από το 1’35.

THEY DIDN’T BELIEVE ME

Ήταν το 1914 όταν ο Jerome Kern έγραψε σε στίχους Michael Rourke (Herbert Reynolds) το τραγούδι «They didn’t believe me» που υπήρξε και η πρώτη μεγάλη επιτυχία του. Όταν το λονδρέζικο μιούζικαλ «The girl from Utah» μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη, το 1914, προστέθηκε η μπαλάντα του Kern. Η ηρωίδα κι ο ήρωας είναι σταθεροί στην απόφασή τους να παντρευτούν, παρόλο που δεν κατορθώνουν να πείσουν τους φίλους τους πόσο υπέροχος –ή και ωραίος– είναι ο άλλος-η. Τρεις εκτελέσεις σε δίσκους το 1915-16 το φέρνουν πιο κοντά στο ευρύ κοινό, όπως και το 1934 η εκτέλεση του Morton Downey. Το 1946, στην ταινία «Till the clouds roll by» το ερμηνεύει η Dinah Shore και το 1949 στο «That midnight kiss» o Mario Lanza και η Kathryn Grayson. H Rise Stevens που είναι μία από τις τραγουδίστριες που ηχογράφησαν το «They didn’t believe me» είναι Αμερικανίδα μεσόφωνος. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1913. Σπούδασε στη σχολή Juilliard και στη Βιέννη. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη το 1931, στο έργο «The bartered bride». Τραγούδησε στην Πράγα από το 1936-38, επίσης στη Βιέννη και στο Μπουένος Άιρες. Έκανε το ντεμπούτο της στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης το 1938, εμφανίστηκε στο Glyndebourne (στο Sussex της Αγγλίας) το 1939 και 1956. Tραγούδησε στη Βιέννη, Μιλάνο, Σαν Φρανσίσκο. Εξαιρετική ήταν στους ρόλους της Κάρμεν, Δαλιδάς, Ορλόφσκι, Οκτάβιας. Εμφανίστηκε σε ταινίες.

THEY’RE EITHER TOO YOUNG OR TOO OLD

Γυναικείο παράπονο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για «τους άνδρες που είναι είτε πολύ νέοι είτε πολύ ηλικιωμένοι» (όσοι δεν πήγαν στον πόλεμο). Το ερμήνευσε στην ταινία του 1943 «Thank your lucky stars» η Bette Davis κι ήταν υποψήφιο για Όσκαρ. Το έγραψαν οι Frank Loesser (στίχοι) – Arthur Schwartz (μουσική). Επίσης το «They’re either too young or too old» ακούγεται στην ταινία του 1952 «With a song in my heart» από την Jane Froman. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από την ορχήστρα Jimmy Dorsey με ερμηνεύτρια την Kitty Kallen (1944).

THINGS I LOVE, The

Στην «Μελωδία» του Tchaikovsky (έργο 42, Νο 3) βασίζεται η μελωδία των Harold Barlow – Lew Harris, που πρώτος παρουσίασε ο βαρύτονος Barry Wood, ο οποίος για ένα διάστημα τραγουδούσε με την ορχήστρα Abe Lyman, και αργότερα έγινε τηλεοπτικός παραγωγός. Είχε τέσσερις δισκογραφικές επιτυχίες το 1941-42 (η μια ήταν το «The things I love» το 1941). Η σύνθεση έγινε επιτυχία το 1941 σε πέντε εκτελέσεις: Jimmy Dorsey, Teddy Powell, Barry Wood, Gene Krupa, Jan Savitt και το 1954 από τους Smith Brothers.

THINGS WE DID LAST SUMMER, The

Τραγούδι νοσταλγίας για το καλοκαίρι από δύο σημαντικούς δημιουργούς, τον στιχουργό Sammy Cahn και τον συνθέτη Jule Styne (1946). Σε βινύλιο το «The things we did last summer» έγινε επιτυχία το 1946 από τους: Frank Sinatra, Jo Stafford, Vaughn Monroe και το 1962 από την Shelley Fabares.

THIRD MAN THEME

Όταν το 1949 προβλήθηκε η ταινία «Ο τρίτος άνθρωπος» («The Third Man») ο σκηνοθέτης Carol Reed αποκάλυψε έναν μοναδικό μουσικό, που συνοδεύει με τις μελωδίες του όλο το έργο χρησιμοποιώντας μόνο ένα όργανο, το τσίτερ (Zither). Ήταν ο Anton Karas, που πέθανε το 1984 σε ηλικία 78 χρόνων. O σκοπός είναι υπεύθυνος και για τη γνωριμία του ευρύτερου κοινού σ’ όλο τον κόσμο με το παραδοσιακό όργανο τσίτερ. «Ο τρίτος άνθρωπος» είναι ένα φιλμ γυρισμένο στη μεταπολεμική Βιέννη, με πρωταγωνιστές τους Orson Welles, Joseph Cotten, Alida Valli, Trevor Howard, Bernard Lee, Wilfrid Hyde-White. Ο δίσκος του Anton Karas έκανε θραύση στις ΗΠΑ, το 1950, παραμένοντας στο Νο 1 για έντεκα εβδομάδες και πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Oι άλλες δημοφιλείς εκτελέσεις της εποχής ήταν από τους Guy Lombardo (1/ 50), Freddy Martin (17/ 50), Hugo Winterhalter (21/ 50), Victor Young με ερμηνευτή τον Don Cherry (22/ 50), Owen Bradley Quintet (23/ 50).

THIS IS NO LAUGHING MATTER

Τους στίχους έγραψε ο Buddy Kaye («Speedy Gonzales», «Till the end of time», «Full moon and empty arms», «“A” you’re adorable» κ. ά.) και την μουσική ο Al Frisch (1941). Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1942 από τις ορχήστρες: Charlie Spivak (με ερμηνευτή τον Garry Stevens), Glenn Miller, Jimmy Dorsey.

THIS IS THE ARMY, MISTER JONES

Για τη στρατιωτική ρεβί του 1942 «This is the army» έγραψε το τραγούδι αυτό ο Irving Berlin. Όταν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1943, ερμηνεύθηκε από τους Sidney Robin, William Roerich, Henry Jones και χορωδία. Επίσης στο κινηματογραφικό μιούζικαλ του 1945 «Blue skies» το τραγουδά ο Bing Crosby. Σε δίσκους έγινε επιτυχία από τις ορχήστρες Hal McIntyre με ερμηνευτή τον Jack Lathrop (και το 1942 και το 1943) και Horace Heidt (1943).

THIS TIME THE DREAM’S ON ME

O Johnny Mercer με τον Harold Arlen έγραψαν το 1941 για την ταινία «Blues in the night» το «This time the dream’s on me», που απέδωσε η Priscilla Lane. Δισκογραφικά, την ίδια χρονιά, το έκαναν επιτυχία και ο Woody Herman και ο Glenn Miller. To 1960, για το άλμπουμ «Love is a now and then thing» το ηχογράφησε και ο Βρετανός τραγουδιστής, ηθοποιός, συνθέτης, κωμικός Anthony Newley, γνωστός κυρίως από τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στο μιούζικαλ «Stop the world-I want to get off».

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ