Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ  #32 

I COULD HAVE DANCED ALL NIGHT

«My fair lady» (Ωραία μου κυρία) ήταν η μουσική έκδοση του έργου του Bernard Show «Πυγμαλίων». Ανέβηκε στο Μπρόντγουέι το 1956, όπου παιζόταν 6 1/ 2 χρόνια. Έκανε σταρ την Julie Andrews και πρόσθεσε αίγλη στους Rex Harrison και Stanley Holloway. Από το 1958 έως το ’63 παιζόταν στο Λονδίνο. Όταν το 1964 γυρίστηκε η πολυβραβευμένη και γοητευτική ταινία των οκτώ Όσκαρ στους Harrison, Holloway προστέθηκε ο Wilfrid Hyde-White, όμως, η Julie Andrews δεν κέρδισε τον ρόλο όπως περίμενε, αλλά η Audrey Hepburn. Στα περισσότερα τραγούδια του φιλμ, τη φωνή της Hepburn ντουμπλάρει η σοπράνο Marni Nixon, σύζυγος του συνθέτη Ernest Gold και μητέρα του Andrew Gold. Η ίδια είχε ντουμπλάρει τη Natalie Wood στο «West Side Story» του ’61. Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του μιούζικαλ είναι το «I could have danced all night». Το 1956 το ηχογράφησαν οι Sylvia Syms, Rosemary Clooney, Dinah Shore. Και αργότερα οι Julie Andrews, Ben E King, Biddu Orchestra, Shirley Bassey. H Bassey που γεννήθηκε το 1937 στο Κάρντιφ της Ουαλίας είχε μία σειρά επιτυχιών στην Αγγλία από το 1957-73. Η πρώτη της επιτυχία ήταν το «Banana boat song». Από το 1980 ζει στην Ελβετία. Οι δυναμικές της ερμηνείες και η εξαιρετική της σκηνική εμφάνιση την έκαναν περιζήτητη για συναυλίες. Δημοφιλέστερη ήταν η ηχογράφηση της Sylvia Syms, που γεννήθηκε το 1917 και πέθανε το 1992 επί σκηνής.

I COULDN’T SLEEP A WINK LAST NIGHT 

Για την ταινία του 1943 «Higher and higher», όπου το ερμηνεύει στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο ο Frank Sinatra, έγραψαν το «I couldn’t sleep a wink last night» ο στιχουργός Harold Adamson και ο συνθέτης Jimmy McHugh. Ακούγεται και στο φιλμ του 1951 «The blue veil», όπου πρωταγωνιστούν οι Jane Wyman, Charles Laughton, Agnes Moorehead, Natalie Wood. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από τον Frank Sinatra (1944).

IDAHO

Ο μαύρος συνθέτης-στιχουργός-πιανίστας Jesse Stone (1901-99) είχε κατά καιρούς δικά του συγκροτήματα-ορχήστρες πριν γίνει ενορχηστρωτής ή μουσικός διευθυντής από το 1930 και μετά. Έγινε γνωστός κυρίως για τρεις συνθέσεις του: «Idaho», «Money honey» και «Shake, rattle and roll». Το 1942 έγραψε το «Idaho» που έκαναν επιτυχία ο Benny Goodman (4/ 42) και ο Alvino Rey (16/ 42). Ο τίτλος του τραγουδιού έγινε τίτλος ταινίας του 1943, όπου χρησιμοποιήθηκε η σύνθεση ερμηνευμένη από τον Roy Rogers. Στην εκτέλεση του Goodman τραγουδά ο Dick Haymes.

I DIDN’T KNOW WHAT TIME IT WAS

Ρομαντική αφέλεια εκφράζεται με τη φράση «I didn’t know what time it was», στο ομώνυμο τραγούδι, που συνέθεσε ο Richard Rodgers σε στίχους του Lorenz Hart το 1939 για το μιούζικαλ του Μπρόντγουέι «Too many girls» που κράτησε 249 παραστάσεις. Το τραγούδι την ίδια χρονιά έγινε επιτυχία, δισκογραφικά, σε δύο εκτελέσεις: από τον Benny Goodman και τον Jimmy Dorsey. Το 1940 το ερμηνεύει στην ταινία «Too many girls» η Lucille Ball με τη φωνή της Trudi Erwin καθώς και οι Desi Arnaz, Eddie Bracken, Hal Leroy και το 1957 στο φιλμ «Pal Joey» o Frank Sinatra. Ανάμεσα στους πολλούς τραγουδιστές που το ηχογράφησαν συγκαταλέγονται οι Dinah Shore, Ella Fitzgerald, Bobby Darin, Ray Charles και η Julie Andrews. 

I DON’T WANT TO SET THE WORLD ON FIRE

Ένας από τους δημοφιλείς μαέστρους «γλυκειάς μουσικής», που είχε επιτυχίες κυρίως στα τέλη της δεκαετίας του ’30, ήταν ο Horace Heidt. Η ορχήστρα του είχε την επωνυμία «Μουσικοί Ιππότες» (Musical Knights). Το 1941 καθώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος γενικεύεται, τα τραγούδια όλο και περισσότερο αντανακλούν τα αισθήματα των πολιτών για ειρήνη, ηρεμία, ησυχία. Αυτό προσπαθούν να πουν και οι στίχοι του «I don’t want to set the world on fire», που κυκλοφορεί σε τέσσερις εκτελέσεις. Η δημοφιλέστερη είναι της ορχήστρας Heidt (με τους Larry Cotton – Donna Wood and Her Don Juans). Οι άλλες εκτελέσεις είναι από τους Ink Spots, Tommy Tucker, Mitchell Ayres.

I DON’T WANT TO WALK WITHOUT YOU BABY

Για την ταινία «Sweater girl» του 1942 εμπνεύστηκαν ο στιχουργός Frank Loesser και ο συνθέτης Jule Styne την μελωδία «I don’t want to walk without you baby» (και ο τίτλος και οι στίχοι έδιναν την υπόσχεση στον στρατιώτη που πολεμούσε ότι η γυναίκα του θα τον περιμένει, ώσπου να επιστρέψει). Στο φιλμ το ερμηνεύει ο Johnny Johnston, που δύο χρόνια αργότερα το ξανατραγουδά στην ταινία «You can’t ration love», ενώ το 1980 στο «Dark city» ακούγεται από τη Lizabeth Scott. Σε δίσκους το έκαναν επιτυχία οι Harry James/ Helen Forrest (2/ 42), Bing Crosby (9/ 42), Dinah Shore (15/ 42) και ο Barry Manilow (36/ 80). Στη δημοφιλέστερη εκτέλεση, η ερμηνεύτρια της ορχήστρας Harry James, η Helen Forrest, αρχίζει να τραγουδά από το 0’ 53’’. Ήταν σε δεύτερη μοίρα εκείνη την εποχή οι τραγουδιστές ορχήστρας.

I DREAM OF YOU

Το 1945 τη σύνθεση «I dream of you» ηχογράφησαν ο Perry Como, o Frank Sinatra, o Andy Russell και ο Tommy Dorsey με την ορχήστρα του, που είχε και τη δημοφιλέστερη έκδοση. Ερμηνευτής στην εκτέλεση του Dorsey ήταν ο Freddie Stewart.

IF I GIVE MY HEART TO YOU

Μολονότι η σύνθεση του 1954 «If I give my heart to you» πέρασε στην ιστορία ως επιτυχία της Doris Day, άλλες δύο εκτελέσεις είχαν ανάλογη απήχηση την ίδια χρονιά: με την Denise Lor και με την Connee Boswell. Πέντε χρόνια αργότερα το τραγούδι ξαναέκανε επιτυχία η Kitty Kallen. Τραγουδίστρια με τις ορχήστρες Jack Teagarden, Jimmy Dorsey, Harry James, Artie Shaw, η Kallen γεννήθηκε το 1922 στη Φιλαδέλφεια. Από το 1949-63 είχε 12 προσωπικές επιτυχίες με κορυφαία το «Little things mean a lot» (1/ 54). Στο «If I give my heart to you» την συνοδεύει η ορχήστρα Milton De Lugg (34/ 59).

IF I LOVED YOU

Το μιούζικαλ «Carousel» ήταν η δεύτερη θεατρική συνεργασία των Rodgers – Hammerstein II. Παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουέι το 1945 και στο Λονδίνο το 1950. Είναι εμπνευσμένο από το έργο «Liliom» (1921), που αναφέρεται στα 1873, του Ferenc Molnar και το ομώνυμο φιλμ του Fritz Lang (1934). To «Carousel» έγινε ταινία το 1956. Ένα από τα αξέχαστα τραγούδια της, το «If I loved you» ερμηνεύουν οι εκ των πρωταγωνιστών της Gordon MacRae και Shirley Jones. Σε δίσκους το τραγούδι είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία στην εκτέλεση του Perry Como, ακολουθούμενο από τους Frank Sinatra, Bing Crosby, Harry James. Όλες αυτές είναι ηχογραφήσεις του 1945, παράλληλα με την παρουσίαση του έργου στο Μπρόντγουέι. Toν Perry Como συνοδεύει η ορχήστρα Russ Case.

I FOUND YOU IN THE RAIN

Σε έργο του Σοπέν, το Πρελούδιο Νο 7 (1836), βασίζεται η μελωδία που φέρει την υπογραφή του Harold Barlow σε ενορχήστρωση Andy Phillips, στην εκτέλεση της ορχήστρας Claude Thornhill, με ερμηνευτή τον Dick Harding (1941). Είναι και η μόνη εκτέλεση που είχε επιτυχία.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ