Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ #29     9/2/20

HEY! JEALOUS LOVER

Το 1957, σε στίχους Sammy Cahn και μουσική των Kay Twomey – Bee Walker, o Frank Sinatra μπήκε στο στούντιο και με ενορχηστρωτή και μαέστρο τον Nelson Riddle ηχογράφησε το «Hey! jealous lover», που έγινε μεγάλη επιτυχία (3/ 57).

HIGH AND THE MIGHTY, The

Όταν ο Dimitri Tiomkin κέρδισε Όσκαρ για τη μουσική υπόκρουση της ταινίας του 1954 «The high and the mighty» ευχαρίστησε από το μικρόφωνο τους Brahms, Strauss, Wagner, Beethoven, Rimsky-Korsakov, θέλοντας να υπενθυμίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους κλασικούς δημιουργούς που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τις επερχόμενες γενιές συνθετών. Παρ’ όλα αυτά η μελωδία της ταινίας, που την ύστατη ώρα απέκτησε στίχους του Ned Washington και προστέθηκε στο φινάλε, μόνο και μόνο διότι ψιθυρίστηκε ότι ήταν καταδικασμένη να μην κριθεί υποψήφια για τις διακρίσεις της Kινηματογραφικής Ακαδημίας (σαν σκοπός χωρίς λόγια), δεν χάρισε δεύτερο Όσκαρ στον Tiomkin. Η ταινία όπου πρωταγωνιστούν οι John Wayne, Robert Stack σε ρόλους πιλότων ήταν το μοντέλο για το μεταγενέστερο «Airport». Ένα αεροπλάνο που αντιμετωπίζει προβλήματα κατά την πτήση του από τη Χονολουλού στο Σαν Φρανσίσκο και τα μικρά και μεγάλα προβλήματα των επιβατών του. Τέσσερις εκτελέσεις του θέματος «The high and the mighty» έγιναν εμπορικές επιτυχίες. Με τους Les Baxter (4/ 54), Victor Young and His Singing Strings (6/ 54), Leroy Holmes (9/ 54), Johnny Desmond (17/ 54). Επίσης το ηχογράφησαν οι: Billy Eckstine, Perez Prado, Shadows, Lionel Hampton, Los Indios Tabajaras, Harry James, Roger Williams, Arthur Lyman κ. ά. 

Στην εκτέλεση του Victor Young το θέμα σφυρίζει ο Muzzy Marcelino, ο οποίος έκανε το ίδιο και στην τελετή των Όσκαρ, όπου το τραγούδησε ο Johnny Desmond. O Victor Young, που γεννήθηκε το 1900 στο Σικάγο και πέθανε το 1956, έγραψε, μεταξύ άλλων, τα «Stella by starlight», «My foolish heart», «A ghost of a chance», «When I fall in love». Για τον Victor Young ο Henry Mancini είπε, «Ήταν ο ήρωάς μου». O Young άρχισε την καριέρα του ως βιολιστής σε κονσέρτα. Έγινε ενορχηστρωτής για τον Harry James, διευθυντής ορχήστρας και μαέστρος στις ραδιοφωνικές εκπομπές του Al Jolson και άλλων. Πριν από τον θάνατό του πρόλαβε να ολοκληρώσει την υπόκρουση του φιλμ «Around the world in 80 days». Από το 1950-57 η ορχήστρα του είχε οκτώ επιτυχίες.

HIGH NOON

Οι περισσότεροι κριτικοί συμφωνούν ότι το καλύτερο γουέστερν όλων των εποχών είναι η ταινία του 1952 «High noon» γυρισμένη από τον Fred Zinneman. Πρωταγωνιστές: Gary Cooper, Grace Kelly, Lloyd Bridges, Κάτι Χιουράντο, Otto Kruger, Lon Chaney, Lee Van Cleef. Τέσσερα Όσκαρ κέρδισε το φιλμ, για την ερμηνεία του Gary Cooper, το μοντάζ, την μουσική του Dimitri Tiomkin και το τραγούδι «High noon» ή «Do not forsake me, oh my darlin» σε στίχους του Ned Washington. Το τραγούδι αυτό, χωρίς να φαίνεται, ερμηνεύει ο Tex Ritter, πρωταγωνιστής σε 85 γουέστερν που γυρίστηκαν στο Χόλιγουντ από το 1935-45. Ο Ritter, που συνήθως εμφανιζόταν με το άλογό του Whiteflash, ήταν ηθοποιός, τραγουδιστής και συνθέτης. Γεννημένος το 1906 πέθανε το 1974 σε ηλικία 67 χρονών από καρδιακή προσβολή. Μολονότι η εκτέλεση του Ritter ήταν η πρωτότυπη, μεγαλύτερη επιτυχία σημείωσε η ερμηνεία του Frankie Laine (5/ 52 και χρυσός δίσκος).

HIGH ON A WINDY HILL

Οι στίχοι και η μουσική οφείλονται στους Joan Whitney – Alex Kramer (1940). Δισκογραφικά έγινε επιτυχία σε τέσσερις εκτελέσεις το 1941: Jimmy Dorsey, Gene Krupa, Will Bradley, Vaughn Monroe. Στην εκτέλεση του Krupa τραγουδά ο Howard Dulany.

HI-LILI HI-LO

Στην ταινία του 1953 «Lili» πρωταγωνιστές είναι οι: Leslie Caron, Jean Pierre Aumont, Mel Ferrer, Zsa Zsa Gabor. Ήταν δυο χρόνια μετά το ντεμπούτο της Γαλλίδας χορεύτριας και ηθοποιού Leslie Caron στο Χόλιγουντ με την ταινία «Ένας Αμερικανός στο Παρίσι». Η μουσική υπόκρουση του Bronislau Kaper για τη «Lili» κερδίζει Όσκαρ, όχι όμως και το χαρακτηριστικό τραγούδι «Hi-Lili hi-lo», που ερμηνεύει η Caron σε μία σκηνή με μαριονέτες. Τη συνοδεύει ο Hans Sommer και η MGM Studio Orchestra.

HOLD MY HAΝD

Η μοναδική ταινία όπου τον ρόλο αφηγητή έχει ένα αγαλματίδιο Όσκαρ είναι το «Susan slept here» του 1954 με πρωταγωνιστές τους Dick Powell, Debbie Reynolds. Σ’ αυτό το φιλμ ακούγεται το «Hold my hand», που έκανε επιτυχία σε δίσκους μόνο ο Don Cornell, πρώην τραγουδιστής της ορχήστρας Sammy Kaye.

Ο συνδημιουργός του τραγουδιού εξοργισμένος από την αρνητική αντιμετώπιση του κομματιού από τη δημοφιλέστατη ραδιοφωνική εκπομπή «Your Hit Parade» ζήτησε να γίνει έρευνα από τη Federal Trade Commission με αποτέλεσμα να ξεσπάσει νομικό σκάνδαλο. Ο Cornell ηχογράφησε το «Hold my hand» στη Νέα Υόρκη στις 29 Δεκεμβρίου 1953. Τον συνόδευε η ορχήστρα Jerry Carr.

HOLIDAY FOR STRINGS

Στις παλιές ελληνικές ταινίες η μελωδία του David Rose «Ηοliday for strings» συνοδεύει πολλές φορές, κοσμοπολίτικες κυρίως, σκηνές αγαπημένων πρωταγωνιστών. Αυτή τη σύνθεση έκαναν επιτυχία ο ίδιος ο David Rose (2/ 44 και χρυσός δίσκος), o Jimmy Dorsey (15/ 44), o Fred Waring με τους Pennsylvanians (16/ 44) και σε παρωδία ο Spike Jones (10/ 45). O David Rose γεννήθηκε το 1910 και πέθανε το 1990. Ήταν μαέστρος, συνθέτης και ενορχηστρωτής σε πολλές ταινίες. Από το 1938-41 σύζυγος της ηθοποιού-τραγουδίστριας Martha Raye και από το 1941-43 της Judy Garland.

HONEYDRIPPER, The

Συνθέτης και στιχουργός ο τραγουδιστής των rhythm ’n’ blues και πιανίστας Joe Liggins, όταν ηχογράφησε «The honeydripper» (Eραστής Νέγρος) πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Οι δύο δημοφιλέστερες εκτελέσεις: Jimmie Lunceford (με ερμηνευτές τους Delta Rhythm Boys), Joe Liggins. Και οι δύο το 1945.

HOORAY FOR HOLLYWOOD

Tο 1937 για την ταινία «Hollywood Hotel» έγραψε ο Johnny Mercer με τον Richard Whiting το «Hooray for Hollywood». Tο 1960 το ερμήνευσε ο Sammy Davis Jr στο φιλμ «Pepe». Ήδη είχε γίνει ο ανεπίσημος ύμνος της κινηματογραφικής πρωτεύουσας. Το 1959 το ηχογράφησε η Doris Day για το άλμπουμ «Hooray for Hollywood Vol 1», όπου την συνοδεύει ορχήστρα με διευθυντή τον Frank De Vol.

HORSES DON’T BET ON PEOPLE

Χιουμοριστικό τραγούδι του John Jacob Loeb, ο οποίος έχει στο ενεργητικό του επιτυχίες όπως «Masquerade» (1932), «Sweetie pie» (1934), «Got the Jitters» (1934), «Sailboat in the moonlight» (1937), «Boo hoo» (1937), «Seems like old times» (1946), «Get out those old records» (1951). To «Horses don’t bet on people» έγινε επιτυχία μόνο από την ορχήστρα Kay Kyser με ερμηνευτή τον Clyde Rogers (1945).

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ