Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.  #28

HARD DAY’S NIGHT

Η πρώτη ταινία των Beatles «A hard day’s night» ήταν ιδέα και υλοποίηση του σκηνοθέτη Richard Lester. Ήταν μια τυπική μέρα στη ζωή του συγκροτήματος όπου ο σκηνοθέτης αφήνει τη φαντασία του να τρέξει με αποτέλεσμα μία οπτική απόλαυση. Οι Beatles ανεβαίνουν σε τρένο ενώ τους κυνηγάνε οι θαυμαστές τους και φεύγουν από το Λίβερπουλ για το Λονδίνο, όπου έχουν μια τηλεοπτική εμφάνιση. Η παραγωγή του φιλμ άρχισε στις 2 Μαρτίου 1964 στην πλατφόρμα του σταθμού Paddington στο Λονδίνο. Την πρώτη μέρα του γυρίσματος ο George Harrison γνωρίζει το μοντέλο Patti Boyd, η οποία είχε μικρό ρόλο ως μαθήτρια και δύο χρόνια αργότερα γίνεται σύζυγός του. Οι Lennon – McCartney έγραψαν το τραγούδι ενώ ήταν στο Παρίσι, στη σουίτα του ξενοδοχείου Georges V, όπου ζήτησαν και τους έφεραν ένα μεγάλο πιάνο. Στις 6 Ιουλίου 1964, δόθηκε η πρεμιέρα στο London Pavillion παρουσία της πριγκίπισσας Μαργαρίτας και του Λόρδου Σνόουντον. Το πάρτι μετά την προβολή παρατάθηκε ως την επομένη για να εορτασθεί και η 24η επέτειος γενεθλίων του Ringo Starr, αλλά και για να διαβάσουν οι καλεσμένοι τις πρωινές εφημερίδες με τις κριτικές. Το τραγούδι «A hard day’s night» με το οποίο ανοίγει η ταινία, το ηχογράφησε έναν χρόνο αργότερα ο Peter Sellers με τον Laurence Olivier (συμμετέχει με το ψευδώνυμο Richard III) και το ’66 το έκανε επιτυχία το Ramsey Lewis Trio.

HAREM DANCE

Τον Απρίλιο του 1957, εμφανίστηκαν στο αμερικάνικο hit parade δύο οργανικά κομμάτια, που ήταν η ίδια σύνθεση, με διαφορετικό τίτλο. Ήταν το «Harem dance» ή «Shish-Kebab». Το δεύτερο με την ορχήστρα του Ralph Marterie (10/ 57) και το πρώτο με το Armenian Jazz Sextet (67/ 57). Η σύνθεση έχει την υπογραφή των Αμερικανών David Carroll – George Stone στον δίσκο του Marterie και των Arthur Melkonian – Henry Beducci στην εκτέλεση του Armenian Jazz Sextet. Πιθανότατα είναι παραδοσιακό αρμενικό τραγούδι. Το αρμένικο σεξτέτο της τζαζ αποτελούσαν οι μουσικοί της Νέας Υόρκης: Aram Manoogian, Berge Minasian, Cory Tosoian, Eddie Arvanigian, Thomas Minasian, Arthur Melkonian. Άλλες γνωστές εκτελέσεις της σύνθεσης: David Carroll, Ted Heath.

HARLEM NOCTURNE

Μία μελωδία της τζαζ έγινε δημοφιλέστατη στις αρχές της δεκαετίας του ’40, όταν πρώτη την παρουσίασε η ορχήστρα του Ray Noble. Ήταν το «Harlem Nocturne» (Νυκτωδία, Νυκτερινό του Χάρλεμ) που συνέθεσε ο Earle Hagen το 1940 και πρόσθεσε στίχους ο Dick Rogers το 1943. Για πρώτη φορά έγινε επιτυχία σε δίσκους στην εκτέλεση της ορχήστρας Herbie Fields (24/ 53) και μετά ξαναγύρισε δύο φορές στην επικαιρότητα με το κουιντέτο της Νέας Υερσέης Viscounts (52/ 60 και 39/ 66). Μ’ αυτό το κομμάτι γνώρισαν και τη μεγαλύτερη επιτυχία τους από τις τέσσερις που είχαν από το 1959-66 οι Viscounts. Τα μέλη του γκρουπ ήταν οι Harry Haller (τενόρο σαξόφωνο), Bobby Spievak (κιθάρα) και ο αδελφός του Joe Spievak (μπάσο), Larry Vecchio (όργανο) και Clark Smith (ντραμς).

ΗΑVE YOURSELF A MERRY LITTLE CHRISTMAS

Στην ταινία του 1944 «Meet me in St Louis» ακούστηκε για πρώτη φορά το «Have yourself a merry little Christmas». Το τραγούδησε η Judy Garland στην Margaret O’ Brien. Από τότε το ηχογράφησαν δεκάδες καλλιτέχνες σε δίσκους, όπως η Judy Garland και ο Frank Sinatra. Eπιτυχία σε δίσκους το έκανε μόνο η Garland (27/ 44).

HEARTS OF STONE

Τρεις αδελφές αποτελούσαν τις Fontane Sisters (οι Bea, Geri, Marge Fontane), που έγιναν γνωστές αρχικά συνοδεύοντας τον Perry Como στις επιτυχίες του από το 1949-52. Οι ίδιες είχαν 24 επιτυχίες από το 1950-58 με μεγαλύτερη ένα τραγούδι που πρώτοι ηχογράφησαν οι μαύροι Charms: το «Hearts of Stone». Για τις Fontaine Sisters, που συνοδεύει η ορχήστρα Billy Vaughn, ήταν ο μοναδικός χρυσός δίσκος της καριέρας τους (1/ 55 για τρεις εβδομάδες).

HEAT WAVE

Για την ρεβί του 1933 «As thousands cheer» έγραψε την ίδια χρονιά την μελωδία «Heat wave» o Irving Berlin. Το 1938 την ερμηνεύει η Ethel Merman στο φιλμ «Alexander’s Ragtime Band», το 1946 η Joan Caulfield στο «Blue skies», το 1954 η Marilyn Monroe στο «There’s no business like show business» και την ίδια χρονιά ο Bing Crosby και ο Danny Kaye στο «White Christmas». Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1933 σε τρεις εκτελέσεις. Το 1963 με τη Martha and The Vandellas και το 1975 με τη Linda Ronstadt. Η δημοφιλέστερη από τις ηχογραφήσεις του 1933 ήταν με την Ethel Waters, η οποία και πρωτοπαρουσίασε το «Heat wave» στην ρεβί του 1933 «As thousands cheer».

HELLO MUDDUH, HELLO FADDUH!

Στην τρίτη πράξη της όπερας «La gioconda» του Almicare Ponchielli (1834-86) υπάρχει ένα θέμα που συχνά εκτελείται από ορχήστρες ως ανεξάρτητο οργανικό κομμάτι και ονομάζεται «Χορός των ωρών». Συνοδεύει την ψυχαγωγία που προσφέρει στους καλεσμένους του ένας από τους χαρακτήρες της όπερας και συμβολίζει την διαμάχη του σκότους και του φωτός. Αυτό το θέμα, που γράφτηκε το 1876, διασκευάστηκε το 1963 από τους Alan Sherman – Lou Busch με τίτλο «Hello mudduh, hello fadduh! (A letter from camp)» κι έγινε αμέσως επιτυχία από τον Alan Sherman με συνοδεία της ορχήστρας Lou Busch (2/ 63). O Sherman (1924-73) έως το 1951 έγραφε παρωδίες τραγουδιών για χόμπι, ενώ η κανονική του εργασία ήταν η δημιουργία ανεκδότων για τις τηλεοπτικές εκπομπές του Jackie Gleason και του Milton Berle. Υπήρξε παραγωγός του δημοφιλέστατου τηλεοπτικού κουίζ «I’ve got a secret». Είχε τρία Νο 1 κωμικά άλμπουμ στις ΗΠΑ από τα οποία το «My son the folksinger» ήταν ο δημοφιλέστερος δίσκος του 1962. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο «Χορός των ωρών» γίνεται επιτυχία. Το ίδιο συνέβη το 1905 (Arthur Pryor’s Band), το 1914 (Victor Herbert) και το 1949 (Spike Jones). Η τελευταία ήταν παρωδία κι αυτή ήταν που προφανώς ενέπνευσε τον Sherman να ξαναχρησιμοποιήσει την μελωδία. Μετά τον Sherman ο ίδιος σκοπός γίνεται «Like I do» και ηχογραφείται σε δίσκο 45 στροφών της Reprise από τη Nancy Sinatra –χωρίς εμπορικό αποτέλεσμα.

HE’S HOME FOR A LITTLE WHILE

Από τα νοσταλγικά τραγούδια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το υπογράφουν οι Kermit Goell – Ted Shapiro. O Ted Shapiro έγραψε το «If I had you» (1928) και ο K. Goell «The shepherd serenade» (1941), «Huggin’ and chalkin’» (1946), «Near you» (1947). Σε δίσκους το «He’s home for a little while» έκανε επιτυχία μόνο η Dinah Shore, σε ενορχήστρωση Paul Weston (1945).

HE WEARS A PAIR OF SILVER WINGS

Bρετανικό τραγούδι του 1941 σε στίχους Eric Maschuitz και μουσική Michael Carr. Aναφέρεται σ’ έναν πιλότο (αποφεύγει τη λέξη «πιλότος» μιλώντας για το διακριτικό σήμα ιπταμένου). Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1942 σε δύο εκτελέσεις: από την ορχήστρα Kay Kyser με ερμηνευτή τον Harry Babbitt (ο οποίος αποδίδει στίχους που είναι γραμμένοι για γυναικεία φωνή) και από την Dinah Shore.

HEY! BA-BA-RE-BOP

Στη φόρμα της τζαζ που λέγεται be-bop ή re-bop ή σκέτο bop συνέθεσε το 1945 ο Lionel Hampton το «Hey! Ba-Ba-Re-Bop». Ήταν ένα στιλ αυτοσχεδιασμού στην τζαζ, που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του ’40, κυρίως ως αντίδραση των μαύρων μουσικών στον φορμαλισμό και τους περιορισμούς του swing, που εκτελούσαν οι μεγάλες ορχήστρες. Πήρε την επωνυμία του από τους ήχους-κραυγές των μουσικών, όπως στο στιλ scat singing. To 1946 η σύνθεση «Hey! Ba-Ba-Re-Bop» κυκλοφόρησε με τον Lionel Hampton, αλλά μεγαλύτερη απήχηση είχε η εκτέλεση του Tex Beneke, του τενόρου σαξοφωνίστα, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα του Glenn Miller, μετά τον θάνατο του μαέστρου.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ