Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ #27

GREAT PRETENDER, The

Στην ταινία «Rock around the clock» του 1956 εκτός από τον Bill Haley εμφανίζονται ο Little Richard και οι Platters. Οι Platters τραγουδούν στο φιλμ τη σύνθεση του μάνατζέρ τους Buck Ram «The great pretender» που έγινε η τρίτη μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα τους μετά τα «My prayer», «Smoke gets in your eyes». Oι Platters που πούλησαν πάνω από 50 εκατομμύρια δίσκους στην καριέρα τους, δημιουργήθηκαν από τον Buck Ram, πτυχιούχο νομικής που έγινε συνθέτης κι ενορχηστρωτής και συνεργάστηκε στις δεκαετίες ’30 και ’40 με τις ορχήστρες Duke Ellington και Count Basie. To «The great pretender», που πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, ηχογράφησαν και άλλοι καλλιτέχνες όπως ο Pat Boone, αλλά η δεύτερη δημοφιλέστερη ερμηνεία του ήταν το 1987, όταν το ηχογράφησε ένας καλλιτέχνης που πέθανε από AIDS, ο Freddy Mercury. «Ο μεγάλος υποκριτής» ήταν Νο 1 στις ΗΠΑ το 1956 για δύο εβδομάδες.

GREEN EYES (Aquellos ojos verdes)

Tην κουβανέζικη σύνθεση «Aquellos ojos verdes» έγραψε το 1929 ο Nilo Menendez σε στίχους του Adolfo Utrera (1902-31). Η πρώτη παρουσίαση έγινε από τον Don Aspiazu and His Havana Casino Orchestra. Το 1941 με τίτλο «Green eyes» γίνεται επιτυχία στις ΗΠΑ σε τρεις εκτελέσεις: με τον Jimmy Dorsey, τον Xavier Cugat και τον Tony Pastor. Το 1946, στην ταινία «The Fabulous Dorseys» το εκτελεί η ορχήστρα Jimmy Dorsey με ερμηνευτές τον Bob Eberly και την Ηelen O’Connell. Ο δίσκος του Xavier Cugat ηχογραφήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1940. 

GREEN ONIONS

Μια ομάδα μουσικών που συνεργάζονταν με τη Stax Records δημιούργησαν το 1962 το συγκρότημα Booker T and The MG’S. Το ΜG σημαίνει Memphis Group –επειδή τα μέλη του κατάγονταν στην πλειοψηφία τους από τη Μέμφιδα. Ο επικεφαλής του γκρουπ Booker T. Jones γεννήθηκε το 1944, νυμφεύθηκε την Priscilla Coolidge, αδελφή της Rita, και υπήρξε παραγωγός δίσκων της Rita Coolidge, του Bill Withers, του Willie Nelson κ. ά. Από το 1962-71 είχε 17 επιτυχίες με μεγαλύτερη το «Green onions» (3/ 62 και χρυσός δίσκος). Ένα κομμάτι οργανικό που έγραψαν τα μέλη του γκρουπ Steve Cropper, Al Jackson, Lewis Steinberg, Booker T. Jones.

GROOVIN

Οι Young Rascals, που πήραν το όνομά τους από την ομώνυμη τηλεοπτική κωμική σειρά, που ξαναγύρισε πρόσφατα στην αμερικάνικη TV, ήταν η απάντηση της Νέας Υόρκης στα φωνητικά συγκροτήματα της Καλιφόρνιας, όπως οι Mamas and Papas. Κουαρτέτο της λευκής σόουλ δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1964 και διαλύθηκε το 1972. Οι Young Rascals προηγήθηκαν ενός στιλ αιθέριων φωνητικών στα rhythm ’n’ blues που τελειοποίησαν αργότερα οι Isley Brothers και οι Earth, Wind and Fire. Τα μέλη του γκρουπ Eddie Brigati και Felix Cavaliere έγραψαν το «Groovin» που ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας τους. Με πιάνο, κλειδοκύμβαλο, κόγκας, ντέφι, βιμπράφωνο, φυσαρμόνικα, τιτιβίσματα πουλιών και φωνητικά το «Groovin» ήταν Νο 1 το 1967 στις ΗΠΑ για τέσσερις εβδομάδες.

GUAGLIONE

Στην ταινία του 1956 «Ten thousand bedrooms» πρωταγωνιστούν οι Dean Martin (πρώτη του εμφάνιση χωρίς τον Jerry Lewis), Eva Bartok, Anna Maria Alberghetti, Paul Henreid. Σ’ αυτό το φιλμ ο Dean Martin παρουσίασε την αγγλική έκδοση της σύνθεσης του Giuseppe Fucilli «Guaglione» που πρώτος έκανε επιτυχία στην Ιταλία ο Renato Carosone (οι ιταλικοί στίχοι ήταν του Νicola Salerno). Ο Martin το ερμήνευσε με τίτλο «The man who plays the mandolino». Η μοναδική εκτέλεση του τραγουδιού που είχε επιτυχία την εποχή εκείνη ηχογραφήθηκε τον Αύγουστο του 1958 από τον Perez Prado (53/ 58).

GUITAR BOOGIE SHUFFLE

Στη Φιλαδέλφεια, δημιουργήθηκε το οργανικό τρίο του rock ’n’ roll Virtues, που διηύθυνε o Frank («Virtue») Virtuoso. Τα μέλη του ήταν οι Jimmy Bruno (κιθάρα), Ralph Frederico (πιάνο), Barry Smith (ντραμς). Πρώτα τραγούδησαν στο ραδιόφωνο, μετά στην τηλεόραση, πριν ωριμάσει η ιδέα να δοκιμάσουν την τύχη τους στο βινύλιο. Όταν υπηρετούσε στο Ναυτικό ο Frank Virtuoso, ένας συνάδελφός του, ο Arthur Smith, έπαιζε κιθάρα, μαντολίνο και μπάντζο και είχε στο ενεργητικό του έναν δημοφιλή δίσκο, το «Guitar boogie» (25/ 48). Αυτό το κομμάτι διασκεύασε ο Virtuoso και με τη βοήθεια της τηλεοπτικής εκπομπής του Dick Clark «American Bandstand»το έκανε επιτυχία. Ο νέος τίτλος «Guitar boogie shuffle» (5/ 59). Τρία χρόνια αργότερα, οι Virtues διασκεύασαν τη σύνθεση σε τουίστ, με ασήμαντη απήχηση (99/ 62). Ο Virtuoso έγινε αργότερα ιδιοκτήτης του στούντιο ηχογραφήσεων Virtue.

GYPSY, The

Ένα από τα δημοφιλέστερα φωνητικά συγκροτήματα της δεκαετίας του ’40 ήταν οι Ink Spots, που δημιουργήθηκαν το 1931. Μόνο οι Mills Brothers είχαν περισσότερες επιτυχίες, αλλά και τα δύο γκρουπ είχαν τεράστια επίδραση στη μουσική, στο κοινό, στους μελλοντικούς τραγουδιστές και φωνητικά σύνολα. Το 1945, ο Βρετανός συνθέτης-στιχουργός Billy Reid έγραψε ένα τραγούδι, που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας τους και πούλησε πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Ήταν το «The gypsy». Πρώτη το ηχογράφησε η Dorothy Squires στην Αγγλία, αλλά λίγο αργότερα το ανακάλυψαν οι Ink Spots. Η εκτέλεσή τους για 13 εβδομάδες στο Νο 1, το 1946, ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας τους.

ΗALLELUJAH, I’M A BUM

Μόνο για έναν τραγουδιστή, όταν πέθανε, έσβησαν τα φώτα στο Μπρόντγουέι και σταμάτησε η κυκλοφορία στο Times Square. Η τιμή αυτή επιφυλάχθηκε στον Al Jolson, που γεννήθηκε το 1885 στη Λιθουανία και πέθανε το 1950. Ξεκίνησε τραγουδώντας στις γωνίες των δρόμων για να επιβιώσει και έγινε ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα.

Το 1933 στην ταινία «Hallelujah, I’m a bum» ερμηνεύει το ομώνυμο τραγούδι που έγραψαν το 1928 οι Richard Rodgers – Lorenz Hart, οι οποίοι και εμφανίζονται στο φιλμ ,στιγμιαία, ως φωτογράφοι. Το τραγούδι το έκανε επιτυχία και σε δίσκους ο Al Jolson με συνοδεία της ορχήστρας Victor Young. Στην Αγγλία η λέξη bum του τίτλου έγινε tramp, και ο Jolson αναγκάστηκε να ηχογραφήσει τον δίσκο με αλλαγμένους στίχους για την αγγλική αγορά.

HANDFUL OF STARS

Μια νύχτα του 1940 ο συνθέτης-στιχουργός Jack Lawrence παρακολουθούσε το πρόγραμμα της Sophie Tucker στο κλαμπ Copacabana της Νέας Υόρκης, όταν άκουσε τον πιανίστα Ted Shapiro να παίζει μια σύντομη μελωδία (μόλις 13 νότες), ανάμεσα στα τραγούδια. Με την άδειά του το έκανε ένα ολοκληρωμένο τραγούδι κι έτσι γεννήθηκε το «A handful of stars». Σε δίσκους έγινε επιτυχία από τον Glenn Miller με ερμηνευτή τον Ray Eberle (10/ 40). Το ηχογράφησαν επίσης οι Jimmy Dorsey, Artie Shaw, Nat «King» Cole, Johnny Mathis, Dinah Washington κ. ά. Επίσης ακούγεται στο φιλμ του 1940 «Hullabaloo» όπου πρωταγωνιστούν οι Frank Morgan, Dan Dailey. O Johnny Mathis το συμπεριέλαβε στο χρυσό άλμπουμ του «Warm» (1957). Τον συνοδεύει η ορχήστρα του Percy Faith.

HAPPY ORGAN, The

Στο ελληνικό ραδιόφωνο η εταιρία «Πειραϊκή-Πατραϊκή» ήταν κάποτε συνώνυμη με ένα ευχάριστο, χαρούμενο κομμάτι που κάθε πρωί συνόδευε την εκπομπή «Σύγχρονη Γυναίκα», στην αρχή και στο τέλος της. Ήταν ένα διαφημιστικό πρόγραμμα με θέματα που ενδιέφεραν τη γυναίκα στις αρχές της δεκαετίας του ’60 με χορηγό τη μεγάλη φίρμα. Το κομμάτι αυτό ήταν το «The happy organ» (1/ 59) που έπαιζε ο Dave Baby Cortez. Dave Cortez Clowney ήταν το πλήρες ονοματεπώνυμο του μαύρου κιμπορντίστα-συνθέτη που γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ το 1938. Ο πατέρας του, που ήταν πιανίστας, τον ενθάρρυνε για μουσική καριέρα. Έπαιζε πιάνο 10 χρόνια πριν ανακαλύψει το organ και αφοσιωθεί σ’ αυτό. Ξεκίνησε παίζοντας organ και τραγουδώντας με τα συγκροτήματα The Pearls (1955-57) και Valentines (1956-57). Από το 1959-66 είχε μόνος του οκτώ επιτυχίες, με μεγαλύτερη «The happy organ» που συνέθεσε ο ίδιος με τον Ken Wood (ψευδώνυμο του Walter R. Moody).

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ