Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ  #51

MAKE BELIEVE

Για το μιούζικαλ «Showboat», που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουέι, το 1927, οι Oscar Hammerstein II – Jerome Kern συνέθεσαν το «Make believe», που έκανε επιτυχία σε δίσκους το 1928 ο Bing Crosby με την ορχήστρα Paul Whiteman. Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο τρεις φορές: το 1929, το 1936 και το 1951. Στην τελευταία αυτή έκδοση το ερμηνεύουν η Kathryn Grayson και ο Howard Keel. Επίσης στην κινηματογραφική βιογραφία του 1946 «Till the clouds roll by» το αποδίδουν η Kathryn Grayson και ο Tony Martin. Ανάμεσα στους πολλούς που το ηχογράφησαν είναι ο ηθοποιός-τραγουδιστής John Raitt, ο οποίος παίζει από το 1944 σε μιούζικαλ, και η ηθοποιός-τραγουδίστρια Barbara Cook, η οποία συμμετέχει από το 1951 σε μουσικές παραστάσεις.

MAKE BELIEVE ISLAND

Αυτή η σύνθεση των Nick Kenny, Charles Kenny, Will Grosz, Sam Coslow (1940) δεν πρέπει να συγχέεται με το «Only make believe» των Hammerstein – Kern (1927) και το «Make believe» των Benny Davis, Jack Shilkret (1921). To «Make believe island» έγινε επιτυχία το 1940 σε πέντε εκτελέσεις: Mitchell Ayres, Jan Savitt, Dick Todd, Dick Jurgens, Sammy Kaye.

MAKE YOURSELF COMFORTABLE

Ο Bob Merrill, που έγραψε τραγούδια όπως «The doggie in the window», «Don’t rain on my parade», «Honeycomb», «If I knew you were comin’ I’d’ve baked a cake», «Love makes the world go ’round», «People», «You don’t have to be a baby to cry» και άλλα πολλά, συνέθεσε το 1954 το «Make yourself comfortable» που έγινε επιτυχία έναν χρόνο αργότερα σε δύο εκτελέσεις με τον Andy Griffith και με την Peggy King. H King, που γεννήθηκε το 1930, είχε μόνο 4 επιτυχίες το 1955-56. Στο «Make yourself comfortable» την συνοδεύει η ορχήστρα Percy Faith.

MALAGUENA

O Ernesto Lecuona θεωρείται ο πιο επιτυχημένος συνθέτης της Κούβας. Το 1930, έγραψε ένα τραγούδι που γρήγορα έπιασε στη Λατινική Αμερική. Ο τίτλος του «Malaguena». Έτσι ονομάζεται ένα είδος φαντάγκο (χαρούμενος ισπανικός χορός) της Μάλαγκα, στη νότια Ισπανία. Το 1955, το ηχογράφησε η Caterina Valente κι έκανε την πρώτη σημαντική επιτυχία της που την καθιέρωσε στις ΗΠΑ, Αγγλία αλλά και στην Ελλάδα. Υπήρξαν πολλές εκτελέσεις της μελωδίας από ορχήστρες και με τραγουδιστές όπως Connie Francis, Roy Clark, Placido Domingo, Jose Feliciano, Tito Guizar, Joselito κ. ά.

MAMBO JAMBO (Que rico el mambo)

Όταν ο Perez Prado συνέθεσε το «Que rico el mambo» το ηχογράφησε στις 2 Δεκεμβρίου 1949, αλλά το χορευτικό αυτό κομμάτι έμελλε να γίνει επιτυχία μόνο στην εκτέλεση της ορχήστρας Dave Barbour (27/ 50). Οι πρώτες εκτυπώσεις της ετικέτας έδιναν τον τίτλο «The mambo (que rico el mambo)» κι αργότερα μετετράπη σε «Mambo jambo». Ήταν τόση η απήχηση του κομματιού που οδήγησε τον Prado να συνθέσει άλλα δύο στο ίδιο στιλ. Πρώτα το «Μambo No 5» που ηχογράφησε η ορχήστρα του τον Μάρτιο του ’50 και μετά το «Mambo No 8», που ηχογράφησε τον Ιούνιο του ’51.

MANGOS

Στην τροπική Ασία καλλιεργείται το αειθαλές δένδρο mango, γνωστό από τους καρπούς του. Το mango έγινε τίτλος τραγουδιού το 1957 για τις ανάγκες της μουσικής παράστασης «Ziegfeld Follies». Πρόκειται για μία ρεβί που ξεκίνησε το 1907 κι ανανεωνόταν σχεδόν κάθε χρόνο, με νέα νούμερα, τραγούδια και εκτελεστές. Το επιθεωρησιακό πρόγραμμα του ’57, που κράτησε 123 παραστάσεις, ήταν και το τελευταίο της σειράς. Το «Mangos» έγινε επιτυχία σε δίσκους μόνο από τη Rosemary Clooney, με συνοδεία της ορχήστρας Frank Comstock (10/ 57).

MΑΝΗΑΤΤΑΝ SERENADE

Ξεκίνησε ως οργανικό κομμάτι κι έτσι έγινε αγαπητό από την ορχήστρα του Paul Whiteman. Aργότερα προστέθηκε στο ρεπερτόριο και του Jimmy Dorsey και του Tommy Dorsey. Aγκαλιάστηκε από το ευρύ κοινό, όταν έγινε το μουσικό θέμα της ραδιοφωνικής κοσμικής εκπομπής «Easy aces». O Louis Alter συνέθεσε την μελωδια το 1926.Το 1930 εγραψε στιχους ο Howard Johnson, οι οποίοι το 1942 αντικαταστάθηκαν από στίχους του Harold Adamson. Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1942 από τις ορχήστρες Hary James (Helen Forest) και Tommy Dorsey (Jo Stafford).

MAN I LOVE, The

O George και ο Ira Gershwin έγραψαν το 1924 για το μιούζικαλ «Lady be good» την σύνθεση «The man I love». Το τραγούδι, στις πρώτες παραστάσεις εκτός Μπρόντγουέι, ερμήνευσε η Adele Astaire, αλλά αργότερα κόπηκε. Δισκογραφικά, το 1928, έγινε επιτυχία από την Marion Harris, την Sophie Tucker τον Paul Whiteman, τον Fred Rich και το 1937 από τον Benny Goodman. Ακούγεται στις ταινίες του 1945 «Rhapsody in blue» από την πιανίστα Hazel Scott, του 1950 «Young man with a horn» από την Doris Day, του 1957 «Helen Morgan Story» από την Ann Blyth (ντουμπλαρισμένη από την Gogi Grant), του 1955 «Sincerely yours» από τον πιανίστα Liberace, του 1972 «Lady sings the blues» από την Diana Ross. Το 1957, για το άλμπουμ «The man I love» το ηχογράφησε η Peggy Lee. Την ορχήστρα διευθύνει –όσο κι αν φαίνεται απίστευτο– ο Frank Sinatra.

MAN THAT GOT AWAY

Στην ταινία του 1954 «A star is born», όπου η Judy Garland συμπρωταγωνιστεί με τον James Mason, ερμηνεύει την δημιουργία των Ira Gershwin – Harold Arlen «The man that got away». To φιλμ αποτελεί νέα έκδοση του κλασικού έργου του 1937, με τον ίδιο τίτλο που είναι εμπνευσμένο, εν μέρει από την ταινία του 1932 «What price Hollywood?»

Την Garland, στο τραγούδι που έγινε επιτυχία σε δίσκους το 1954, συνοδεύει η ορχήστρα των studio της Warner Bros με διευθυντή τον Ray Heindorf. Η ηχογράφηση έγινε στο Hollywood στις 4 Ιουνίου 1954.

MARCH FROM THE RIVER KWAI

Επτά Όσκαρ είχε κερδίσει το 1957 η ταινία «Η γέφυρα του ποταμού Κβάι» («The bridge on the River Kwai»), που γυρίστηκε στην Κεϋλάνη. Μεταξύ των βραβείων ήταν ένα Όσκαρ σκηνοθεσίας για τον David Lean, ερμηνείας για τον Alec Guinness και μουσικής υπόκρουσης για τον Malcolm Arnold. Στο φιλμ συμπρωταγωνιστούν οι William Holden, Jack Hawkins. Ο συνθέτης Μ. Arnold έγραψε ένα ειδικό εμβατήριο για το φιλμ που ήταν, όμως, προσαρμογή ενός πασίγνωστου βρετανικού εμβατηρίου του 1916 με τίτλο «Colonel Bogey March» των Kenneth – Alford. Η δημοφιλέστερη έκδοση του «March from the River Kwai and Colonel Bogey» ήταν από τον Mitch Miller (1958). O Mitch Miller γεννήθηκε το 1911 στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, όπου άρχισε την καριέρα του παίζοντας κλασικό όμποε. Παραγωγός, μαέστρος κι ενορχηστρωτής στη συνέχεια, συνεργάστηκε στο τμήμα παραγωγής της Columbia και της Μercury με καλλιτέχνες όπως Tony Bennett («Rags to riches»), Johnny Mathis («Chances are»), Guy Mitchell, Frankie Laine, Frank Sinatra. Από το 1961-64 είχε δική του εκπομπή στην τηλεόραση. Ήταν επικεφαλής προσωπικής χορωδίας που είχε 19 επιτυχίες στις ΗΠΑ από το 1950-61, με μεγαλύτερη «The yellow rose of Texas».

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ