ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.    #56

MULE TRAIN

Γεννημένος στην πόλη Fordtown του Tennessee, o Ernest Jennings Ford που έγινε αργότερα γνωστός ως Tennessee Ernie Ford (1919-91), ηχογράφησε περισσότερα από 100 άλμπουμ με τραγούδια country, gospel και άλλα είδη μουσικής. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν το «Sixteen tons», αλλά υπήρξαν πολλοί άλλοι δίσκοι που τον έφεραν στην πρώτη σειρά δημοσιότητας, όπως το «Mule train», για το οποίο όμως, μοιράστηκε τη δημοτικότητά του με ηχογραφήσεις των Frankie Laine (1/ 49), Bing Crosby (4/ 49), Vaughn Monroe (10/ 49), Gordon MacRae (14/ 49). Η καθαρόαιμη εκτέλεση του Tennessee Ernie (έτσι υπέγραφε τότε τους δίσκους του) έμεινε στην τρίτη θέση (9/ 49). Ηχογραφήθηκε στο Χόλιγουντ, στις 18 Οκτωβρίου 1949. Οι ήχοι του καμτσικιού προέρχονται από έναν άλλο τραγουδιστή της country, τον Merle Travis (1917-83). Η σύνθεση ακούγεται στις ταινίες «Singing guns» (1950) από τον Vaughn Monroe –ήταν υποψήφια για Όσκαρ– και «Mule train» (1950) από τον Gene Autry.

MURDER’ HE SAYS

Το «Murder’ he says» τραγούδησε η Betty Hutton στο φιλμ του 1943 «Happy go lucky» και κλέβει την παράσταση μ’ αυτό και με την όλη ερμηνεία της. Το έπαιξε ο Teddy Powell με την ορχήστρα του στην ταινία του 1944 «Jam session». Στιχουργός είναι ο Frank Loesser και συνθέτης ο Jimmy McHugh (1942). Η δημοφιλέστερη εκτέλεση σε δίσκους ήταν από την Dinah Shore με την ορχήστρα Gordon Jenkins (1943).

MUSIC BOX DANCER

Γεννημένος στο Τορόντο το 1942 ο Frank Mills, πιανίστας, συνθέτης, παραγωγός και ενορχηστρωτής, είχε μόνο τρεις προσωπικές επιτυχίες από το 1972-79, από τις οποίες ξεχώρισε η σύνθεση του «Music Box Dancer» (1979), που έγινε και χρυσός δίσκος.

MUSIC MAKERS

Σύνθεση του Harry James είναι το «Music makers» που έγινε επιτυχία από τον ίδιο και την ορχήστρα του (1941). Αργότερα έγραψε στίχους ο Don Raye. O Harry James συνυπέγραψε και άλλα τραγούδια που έγιναν επιτυχίες όπως «I’m beginning to see the light», «One o’clock jump», «Peckin».

MUSIC PLAYED, The

Το πραγματικό όνομα του Matt Monro, που γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1932, ήταν Terrence Parsons. Πέθανε το 1985 από καρκίνο του ήπατος. Υπήρξε αρχικά οδηγός φορτηγού και μετά λεωφορείου πριν τον απορροφήσει το τραγούδι. Οι περισσότερες επιτυχίες του ήταν κυρίως από το 1960-73 στην Αγγλία. Έκανε την πρώτη επαγγελματική εμφάνισή του το 1954. Μεγαλύτερη απήχηση απ’ όλα τα τραγούδια του είχε το «My kind of girl» (1961). Για την καθαρή άρθρωσή του και την ωραία ερμηνεία μελωδικών τραγουδιών δεν δίστασαν να τον συγχαρούν ο Bing Crosby και ο Frank Sinatra. Πρώτος ο Monro ηχογράφησε το «Softly as I leave you» και μετά ο Sinatra, ο οποίος αποτέλεσε και την κύρια μουσική επιρροή του. Μάλιστα το 1959 τον προσέλαβε ο George Martin (παραγωγός τον Beatles) να μιμηθεί τον Frank Sinatra στο άλμπουμ του Peter Sellers «Songs for swinging sellers».

MUSKRAT RAMBLE

O τρομπονίστας της τζαζ Edward «Kid» Ory από τη Νέα Ορλεάνη συνέθεσε το 1926 ένα κομμάτι που ηχογραφήθηκε την ίδια χρονιά από έναν νεαρό μαύρο κορνετίστα για τον οποίο υπήρξε η πρώτη επιτυχία του. Η σύνθεση ήταν το «Muskrat ramble». Ο κορνετίστας ήταν ο Louis Armstrong. Το 1950, ο στιχουργός Ray Gilbert, που το 1947 είχε αποσπάσει Όσκαρ για τους στίχους του «Zip-a-dee-doo-dah», πρόσθεσε λόγια στη μελωδία. Κι έτσι το «Muskrat ramble» ξαναγίνεται επιτυχία τέσσερα χρόνια αργότερα σε τρεις εκτελέσεις: με τις McGuire Sisters (10/ 54), Matys Brothers (25/ 54), Louis Armstrong (28/ 54 – νέα ηχογράφηση). Και ύστερα από επτά χρόνια από τον Freddy Cannon (54/ 61). To muskrat είναι ένα είδος υδρόβιου τρωκτικού, σαν τον κάστορα, και ramble σημαίνει βόλτα. Την δημοφιλέστερη έκδοση της δεκαετίας του ’50 υπογράφουν οι McGuire Sisters. Τις συνοδεύει η ορχήστρα Dick Jacobs.

MUTUAL ADMIRATION SOCIETY

Αν το μιούζικαλ του Μπρόντγουέι «Happy hunting» κράτησε 412 παραστάσεις το 1956 δεν το οφείλει στους πρωταγωνιστές Leon Belasco, Ethel Merman και Fernando Lamas αλλά σ’ ένα κεφάτο ντουέτο μητέρας και κόρης. Το τραγούδι είναι το «Mutual admiration society». Μητέρα ήταν η Ethel Merman και κόρη της η Virginia Gibson. Το τραγούδι αυτό σε δίσκους είχε δυο δημοφιλείς εκδόσεις: με την Teresa Brewer (21/ 56) και τους Eddy Arnold – Jaye P. Morgan (47/ 56). Την Brewer, που γεννήθηκε το 1931 στο Ohio και είχε επιτυχίες όπως «Mutual admiration society», συνοδεύει η ορχήστρα Dick Jacobs.

MY BLUE HEAVEN

H μεγαλύτερη επιτυχία στην δεκαετία του ’20 ήταν μία απαλή, γλυκιά μελωδία που γράφηκε το 1927 και εκτελέστηκε για πρώτη φορά σε παράσταση επιθεώρησης. Σε δίσκους το «My blue heaven» έγινε τεράστια επιτυχία το 1927 και για τον Paul Whiteman και για τον Gene Austin. Ξαναγύρισε στην επικαιρότητα το 1939 χάρη στον Sammy Kaye, το 1956 χάρη στον Fats Domino και το 1961 χάρη στον Duane Eddy. Πολλά μιούζικαλ και ταινίες δανείστηκαν την μελωδία, που έγινε και τίτλος φιλμ για ένα μιούζικαλ του 1950. Ο Gene Austin, ο δημοφιλέστερος τραγουδιστής στα τέλη της δεκαετίας του ’20, όταν ηχογράφησε το «My blue heaven» πούλησε πάνω από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα.

MY BOY LOLLIPOP

Την αποκαλούσαν «Το κορίτσι του blue beat» («The bluebeat girl») γιατί το πρώτο τραγούδι της και η μεγαλύτερη από τις δύο επιτυχίες της ήταν σε ρυθμό bluebeat ή ska. Η Millicent Smith που γεννήθηκε το 1946 στην Τζαμάικα έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο Millie Small. Στα 12 κέρδισε τον πρώτο διαγωνισμό νέων ταλέντων και το 1964 έκανε χρυσό το «My boy lollipop», που πούλησε 3,5 εκατομμύρια αντίτυπα.

MY BUDDY 

O Gus Kahn και ο Walter Donaldson έγραψαν πάνω από 100 τραγούδια μαζί. Η πρώτη επιτυχία τους, το 1922, ήταν το «My buddy», που το έπαιζαν πιανίστες συνοδεύοντας τη βουβή ταινία του 1927 «Wings» όπου πρωταγωνιστει η Clara Bow. To 1944, ακούγεται στην ταινία «My buddy» και το 1951 στο «I’ll see you in my dreams» με ερμηνεύτρια την Doris Day. Το 1942, η εκτέλεση που ξεχώρισε σε δίσκο ήταν από την ορχήστρα Sammy Kaye, με ερμηνευτή τον Tommy Ryan.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ