ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ #60

NIGHTY NIGHT

Ανάμεσα στο 1941-48 η ορχήστρα Alvino Rey είχε 13 επιτυχίες. Ο Rey ήταν από τους πρώτους σημαντικούς ερμηνευτές της ηλεκτρικής κιθάρας. Από το 1934-39 ήταν με την ορχήστρα Horace Heidt. Η μπάντα του είχε, μεταξύ άλλων, τις Four King Sisters με ενορχηστρωτή τον Frank De Vol. Μια από τις πρώτες επιτυχίες του Rey ήταν το «Nighty night» (15/ 41) που έγραψαν οι Harold Adamson – Walter Donaldson. Τραγουδά η Yvonne King και φωνητικό σύνολο. 

NOLA 

Ως πιανιστικό σόλο έγραψε το 1915 μία μελωδία με τίτλο «Nola» o Αμερικάνος συνθέτης και πιανίστας Felix Arndt. Nola ήταν η σύζυγός του, επίσης συνθέτης και γνωστή τραγουδίστρια και δασκάλα μουσικής. Ο Arndt ηχογράφησε έως το 1918, που πέθανε, 3.000 συνθέσεις σε κυλίνδρους για πιάνο. Το 1922, το «Nola» έγινε η πρώτη επιτυχία της ορχήστρας Vincent Lopez και το 1950 επέστρεψε θριαμβευτικά στην εκτέλεση του αυτοδίδακτου κιθαρίστα Les Paul. Είναι ο ίδιος Paul που έδωσε νέα διάσταση στο άκουσμα της ηλεκτρικής κιθάρας και εντυπωσίασε το κοινό με τις πολυκαναλικές ηχογραφήσεις στα τέλη της δεκαετίας του ’40. Εκτός από τον Les Paul (9/ 50), η «Nola» έγινε επιτυχία και από την ορχήστρα Guy Lombardo (25/ 50) και σε φωνητική εκτέλεση από τον Billy Williams (39/ 59). Για τον Les Paul, πάντως, είχε κάτι το ιδιαίτερο αυτός ο δίσκος. Ήταν η πρώτη προσωπική επιτυχία του. 

NO MILK TODAY

Ψυχή των Herman’s Hermits, του δημοφιλέστατου συγκροτήματος της δεκαετίας του ’60, ήταν ο Peter Noon, που όταν ήταν μικρός έπαιζε στην βρετανική τηλεοπτική σειρά «Coronation Street». Εκεί τον είδε ο μετέπειτα παραγωγός (όλων των δίσκων τους), που έκρινε ότι έμοιαζε πάρα πολύ με τον νεαρό John Kennedy. Οι Hermits δημιουργήθηκαν στο Μάντσεστερ, το 1964. Το όνομά τους προέρχεται από τον χαρακτήρα των κινουμένων σχεδίων Herman της σειράς «The Bullwinkle Show». Λέγεται ότι δεν έπαιζαν οι ίδιοι στους πρώτους δίσκους τους αλλά ο Jimmy Page και ο John Paul Jones. Από το 1972, ο Peter Noone άρχισε σόλο καριέρα ενώ σήμερα παρουσιάζει το δικό του πρόγραμμα στο αμερικάνικο καλωδιακό δίκτυο VH-1. To «No milk today» σκαρφάλωσε ως το 7/ 66 στην Αγγλία.

NO MORE

Μόνο τρεις επιτυχίες είχαν οι De John Sisters. Και από τις τρεις αυτές, που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1955-58, μεγαλύτερη απήχηση είχε μία σύνθεση, όπου οι ίδιες έγραψαν τους στίχους, δηλαδή οι αδελφές Julie και Dux DeGiovanni. Είναι το «(My baby don’t love me) No more» (6/ 55). Τα άλλα δύο τραγούδια του ντουέτου είναι «C’est la vie» (97/ 55), «Straighten up and fly right» (73/ 58). Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τις δύο αδελφές που τραγουδούσαν μαζί από το σχολείο κι όταν αναγκάστηκαν να αντικαταστήσουν τους Four Aces, οι οποίοι δεν πρόλαβαν να φθάσουν εγκαίρως σ’ ένα κλαμπ, τις ανακάλυψε ένας κυνηγός ταλέντων. 

NO, NOT MUCH

Το φωνητικό συγκρότημα Four Lads, που συνόδευε τον Johnnie Ray σε αρκετές επιτυχίες του, άρχισε την πορεία του από το Τορόντο, όπου γεννήθηκαν τα τέσσερα μέλη του. Στη δεκαετία του ’50 έκαναν φωνητικά σε δίσκους των καλλιτεχνών της Columbia. Από τις 26 επιτυχίες που είχαν μόνοι τους ή με άλλους ερμηνευτές, όπως ο Johnnie Ray και ο Frankie Laine, δύο χρυσά τραγούδια τους έγραψαν ο Al Stillman και ο Robert Allen. Πρώτα το «Moments to remember» (2/ 55) κι αμέσως μετά το «No, not much!» (2/ 56). Αυτό το δεύτερο το ξαναέκαναν επιτυχία το 1969 οι Vogues και οι Smoke Ring. Στο «No, not much!» τους Four Lads συνοδεύει η ορχήστρα και χορωδία Ray Ellis.

OH

Το «Oh» εμπνεύστηκαν ο Byron Gay (1886-1945) και ο διευθυντής ορχήστρας Arnold Johnson (1893-1975) τo 1919. Ο σκοπός του ήταν κατάλληλος για το στιλ της μπάντας του Ted Lewis που το έκανε τεράστια επιτυχία, το 1920. Πέρασαν 33 χρόνια πριν ξαναγυρίσει στην επικαιρότητα η σύνθεση χάρη στον Pee Wee Hunt and His Orchestra (3/ 53 και χρυσός δίσκος). Ο Walter Hunt, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Pee Wee Hunt, έζησε από το 1907-79. Τραγουδιστής και τρομπονίστας με την ορχήστρα Glen Gray από το 1929-43, δημιούργησε στη συνέχεια την δική του ορχηστρα dixieland με τον Carl Fischer στο πιάνο. Ο Hunt είχε άλλη μία επιτυχία στην καριέρα του, το «Twelfth Street Rag» (1/ 48 και χρυσός δίσκος).

OH BABY MINE (I get so lonely)

Η σύνθεση του Pat Ballard «Oh baby mine» εμφανίζεται σε ορισμένους δίσκους και με τον τίτλο «I get so lonely» –ο οποίος, όμως, άλλοτε παρουσιάζεται εντός παρενθέσεων. Ο Ballard έχει υπογράψει και το «Mr Sandman» των Chordettes (1954). To «Oh baby mine (I get so lonely when I dream about you)» που είναι μια τρίτη εκδοχή του πλήρους τίτλου, έκαναν επιτυχία οι Four Knights (2/ 54). Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη επιτυχία από τις έξι που είχαν μεταξύ 1951-59. Άρχισαν την καριέρα τους στη Βόρεια Καρολίνα το 1943 ως κουαρτέτο των gospel. Σε αρκετά τραγούδια συνόδεψαν τον Nat «King» Cole.

OH CAROL

O Neil Sedaka ήταν ερωτευμένος με την Carole King, την τραγουδίστρια και συνθέτιδα, και γι’ αυτήν έγραψε το «Oh Carol», λίγο πριν η αγαπημένη του παντρευτεί τον Gerry Goffin, το 1958. Ανταποδίδοντας την φιλοφρόνηση η Κing έγραψε το τραγούδι-απάντηση «Oh Neil», που δεν έγινε επιτυχία. Η King με τον Goffin δημιούργησαν τέσσερα τραγούδια που πήγαν στο Νo 1: «Will you love me tomorrow», «Go away little girl», «Take good care of my baby», «The locomotion». O Νeil Sedaka έγραψε το «Oh Carol» με τον συνεργάτη του στιχουργό Howard Greenfield. To «Oh Carol» έγινε χρυσό το 1959 με τον Neil Sedaka.

OH JOHNNY, OH JOHNNY, OH!

Για το μιούζικαλ του 1916 «Follow me» συνέθεσαν το τραγούδι οι Ed Rose (στίχοι) – Abe Olman (μουσική). Το ερμήνευσε με επιτυχία ο Henry Jackson και γι’ αυτό πούλησε ένα εκατομμύριο παρτιτούρες. Σε δίσκους έγινε επιτυχία το 1917 και από τους American Quartet και από την Elizabeth Brice. Το 1939, η ηχογράφηση του Orrin Tucker με ερμηνεύτρια τη Wee Bonnie Baker πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Η σύνθεση ακούγεται στην ταινία του 1940 «The great profile».

OH! LOOK AT ME NOW

To «Oh! Look at me now» (2/ 41) μαζί με τη β’ πλευρά του δίσκου, το «You might have belonged to another» (16/ 41), βραβεύθηκαν στον διαγωνισμό του προγράμματος «Fame and fortune» του Tommy Dorsey, ο οποίος και ανέλαβε να τα ηχογραφήσει. Στιχουργός του «Oh! Look at me now» ήταν ο John De Vries και συνθέτης ο Joe Bushkin. Η μοναδική δημοφιλής ηχογράφηση ήταν αυτή του Tommy Dorsey με ερμηνευτές τον Frank Sinatra, την Connie Haines και τους Pied Pipers. Επίσης ηχογραφήθηκε αργότερα από τους Carmen McRae, Frank Sinatra, Bobby Darin, Nancy Wilson κ. ά. Το 1951, ακούγεται στην ταινία «Disc Jockey», όπου εμφανίζονται οι Ginny Simms, Russ Morgan, Tommy Dorsey, George Shearing, Sarah Vaughan, Weavers, Red Norvo, Joe Venutti, Jack Fina.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ