Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ   #55

MOONLIGHT IN VERMONT

Μολονότι ο τίτλος προέρχεται από την ταινία «Moonlight in Vermont» του 1943, όπου πρωταγωνιστούν οι Ray Malone, Gloria Jean, η μελωδία δεν χρησιμοποιείται στο φιλμ. Ο στιχουργός John Blackburn και ο συνθέτης Karl Suessdorf περίμεναν δύο χρόνια ώσπου να γίνει επιτυχία το τραγούδι τους πρώτα από τον Billy Butterfield με ερμηνεύτρια την Margaret Whiting (1945) και αργότερα από την Margaret Whiting (1954). Η εκτέλεση του Butterfield έγινε χρυσός δίσκος. Στη νέα ηχογράφηση της Whiting, το 1954, τη συνοδεύει η ορχήστρα Lou Busch. To Vermont βρίσκεται στην βορειοανατολική περιοχή των ΗΠΑ, θεωρείται η πολιτεία των πράσινων βουνών, εξερευνήθηκε για πρώτη φορά το 1609 και κατοικείται από το 1724.

MOONLIGHT SERENADE

Μια κλασική δημιουργία του 1939 ήταν η σύνθεση του Glenn Miller «Moonlight serenade». O αρχικός τίτλος ήταν «Now I lay me down to weep». To πρώτο μέρος της μελωδίας το χρησιμοποιούσε τακτικά ο Miller ως άσκηση προθέρμανσης για να είναι σε φόρμα το στόμα του, καθώς κάθε βράδυ ήταν αναγκασμένος να φυσάει για πολλή ώρα τρομπόνι. Αυτές τις ασκήσεις τις έκανε ο Miller όταν ήταν ακόμα στέλεχος της ορχήστρας του Ray Noble. Αργότερα ολοκλήρωσε την μελωδία και την ενορχήστρωσε. Στις 4 Απριλίου 1939, ο Glenn Miller ηχογραφεί με την ορχήστρα του την σύνθεση που πουλάει δυο εκατομμύρια αντίτυπα και γίνεται το μουσικό θέμα της. Eρμηνευτής ο Ray Eberle. Σύμφωνα με την όχι και πολύ αξιόπιστη ιστορικά ταινία «The Glenn Miller Story», με την προτροπή της συζύγου του Miller η μελωδία ξαναβαπτίζεται «Moonlight Serenade» και γίνεται μία από τις χρυσές επιτυχίες του 1939.

ΜΟΟΝ RIVER

Το μυθιστόρημα του Truman Capote «Breakfast at Tiffany’s» έγινε μια θαυμάσια ταινία (1961), που σκηνοθέτησε ο Blake Edwards με πρωταγωνιστές τους Audrey Hepburn, George Peppard, Patricia Neal, Mickey Rooney. Το μουσικο θέμα της ταινίας που έγραψε ο Henry Mancini σε στίχους Johnny Mercer ηχογραφήθηκε σε αμέτρητες εκτελέσεις. Ο Mancini, που γεννήθηκε το 1924, πέθανε στις 14 Ιουλίου 1994 από καρκίνο. Κέρδισε 4 Όσκαρ και 20 Grammy. Το «Μοοn River» απέσπασε το Όσκαρ τραγουδιού, το 1961. Ο Mancini χρειάστηκε έναν μήνα για να καταλήξει στη μελωδία, που σε μια σκηνή αποδίδει η Hepburn.

MORE

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε, το 1962, η ταινία του παραγωγού Gualtiero Jacopetti «Σκυλίσια ζωή» («Mondo cane») Ένα ντοκιμαντέρ σπονδυλωτό, μακράς διαρκείας, που ορισμένες σκηνές του σόκαραν το κοινό. Γι’ αυτό το φιλμ ο συνθέτης Riz Ortolani σε στίχους του Nino Oliviero έγραψε το τραγούδι, που ερμήνευσε η Kathina Ortolani και υπήρξε υποψήφιο για βραβείο Όσκαρ. Την πρώτη φορά ακούγεται με φόντο μια ακτή της Αυστραλίας, μετά στα νησιά Μπικίνι, σε μία μπιραρία στο Αμβούργο και, τέλος, ενώ ο Τσέχος ζωγράφος Yves Kline βάφει τα σώματα μοντέλων. Αυτή η μελωδία έγινε επιτυχία στις ΗΠΑ στην εκτέλεση της ορχήστρας Kai Winding (8/ 63) και σε μία δεύτερη (φωνητική) από τον Vic Dana (42/ 63), ενώ υπήρξαν και δεκάδες άλλες διασκευές σ’ όλο τον κόσμο. Ο Winding γεννήθηκε το 1922 στο Aarhus της Δανίας και πέθανε το 1983. Τρομπονίστας της τζαζ μετακόμισε στις ΗΠΑ το 1934. Συνεργάστηκε με την ορχήστρα Alvino Rey, το 1945-46 με τον Benny Goodman, το 1947-48 με τον Stan Kenton, το 1947-48 με τον Charlie Ventura. Στη δεκαετία του ’60 ήταν μουσικός διευθυντής των κλαμπ του Playboy στη Νέα Υόρκη. Όσο για τον Ιταλό συνθέτη Riz Ortolani, που γεννήθηκε το 1925, ήταν υποψήφιος για Όσκαρ και το 1970 για το τραγούδι «Till love touches your life» από το φιλμ «Madron» όπου πρωταγωνιστούν οι Richard Bοone, Leslie Caron.

MORE I SEE YOU, The

Για την ταινία «Diamond horseshoe» (1945) όπου το ερμήνευσε ο Dick Haymes έγραψαν «The more I see you» ο στιχουργός Mack Gordon και ο συνθέτης Harry Warren. Το 1945, έγινε επιτυχία και από τον Dick Haymes και από τον Harry James. Και το 1966 από τον Chris Montez.

ΜORNING SIDE OF THE MOUNTAIN, The

Μία από τις πιο γλυκιές και τρυφερές μελωδίες του 1951 έγινε επιτυχία την ίδια χρονιά σε τέσσερις εκτελέσεις. Με τον Tommy Edwards (που την ξαναέκανε επιτυχία σε μία δεύτερη ηχογράφηση το 1959), με τον Merv Griffin, τον Jan Garber και –η δημοφιλέστερη απ’ όλες– με τον Paul Weston, την ορχήστρα του και την χορωδία Norman Luboff. To 1975, όμως, ο Donny και η Marie Osmond είχαν ακόμα μεγαλύτερη απήχηση με το ίδιο τραγούδι. Ο Paul Weston γεννήθηκε το 1912 και υπήρξε ενορχηστρωτής για τον Tommy Dorsey και τον Bob Crosby. Αργότερα συνεργάστηκε ως μαέστρος κι ενορχηστρωτής με την Capitol και μετά με την Columbia. Η ορχήστρα του έντυσε μελωδικά τις ερμηνείες των Jo Stafford, Doris Day, Frankie Laine, Pied Pipers.

MOUNTAIN GREENERY

Από το 1926 είναι η σύνθεση των Rodgers – Hart «Mountain Greenery» που εκτελέστηκε για πρώτη φορά στη ρεβί της ίδιας χρονιάς «The Garrick Gaieties». Το 1948, την ερμήνευσαν οι Perry Como – Allyn McLerie στο φιλμ «Words and music». Σε δίσκο έγινε επιτυχία μόνο το 1926 από τον Roger Wolfe Kahn. Η καλύτερη μεταγενέστερη ηχογράφηση του τραγουδιού ανήκει στον Mel Torme, για το άλμπουμ του 1955 «Gene Norman presents Mel Torme at the Crescendo». Τον Torme συνοδεύει το κουαρτέτο Al Pelligrini.

MR CUSTER

Ο Αμερικανός στρατηγός του ιππικού George Armstrong Custer, που έζησε από το 1839-76, ήταν ήρωας του εμφυλίου πολέμου, ο οποίος σκοτώθηκε πολεμώντας τους Ινδιάνους Sioux στη μάχη που έγινε στο Little Bighorn της Μοντάνα. O Custer είχε 700 ιππείς στη δύναμή του. Οι Ινδιάνοι ήταν 3.000. Σε μισή ώρα ο Custer και όλοι οι άνδρες του ήταν νεκροί. 84 χρόνια, τρεις μήνες και 15 ημέρες αργότερα, η κωμική επίκληση ενός στρατιώτη στον Custer πως δεν θέλει να πολεμήσει έγινε το Νο 1 τραγούδι των ΗΠΑ. Οι τρεις δημιουργοί του τραγουδιού (Fred Darian, Al De Lory, Joseph Van Winkle) το εμπιστεύτηκαν σ’ έναν υπάλληλο φωτογραφικού στούντιο, λόγω της προφοράς του που θύμιζε Νότο. Ήταν ο Larry Verne, γεννημένος το 1936. Δέκα μήνες μετά την ηχογράφηση του δοκιμαστικού, το τραγούδι έγινε επιτυχία όταν ακούστηκε από την εκπομπή του ντισκ τζόκεϊ του Λος Άντζελες, Bob Crane (1/ 60). O Verne είχε άλλη μια περιορισμένη επιτυχία, το «Mister Livingston» (75/ 60).

MR FIVE BY FIVE

Οι Don Raye – Gene DePaul έγραψαν το 1942 την σύνθεση «Mr Five by Five» που έκαναν επιτυχία σε δίσκους οι Harry James (2/ 42), Freddie Slack (10/ 42), Andrews Sisters (17/ 42). Το τραγούδι ακούγεται στις ταινίες: «Behind the eight ball» (1942) από την Grace McDonald και τη Sonny Durham’s Orchestra, «Almost married» (1942) από την Jane Frazee, «Always bridesmaid» από τις Andrews Sisters (1943), «Never a dull moment» (1943). Στην εκτέλεση της ορχήστρας Freddie Slack τραγουδά η Ella Mae Morse.

MR TAMBOURINE MAN

Στη δεκαετία του ’60, οι Byrds έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία της folk rock και της country rock μουσικής. Αυτοί, που τότε τους θεωρούσαν «Αμερικανούς Beatles», επηρέασαν με τον ήχο τους συγκροτήματα όπως τους Crosby, Stills, Nash and Young, τους Eagles, τους Flying Burrito Brothers, τους New Riders of the Purple Sage. Το γκρουπ αυτό της folk rock δημιουργήθηκε στο Λος Άντζελες το 1964, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 1965 και την ίδια χρονιά είχαν τις δύο μεγαλύτερες επιτυχίες τους. Το «Turn turn turn» και το «Mr Tambourine man». Το δεύτερο το έγραψε έναν χρόνο πριν ο Bob Dylan, ο βασιλιάς των τραγουδιών διαμαρτυρίας, που κινούνταν στον χώρο της folk rock. Παραγωγός τους ο Terry Melcher, γιος της Doris Day. To «Mr Tambourine man» έγινε χρυσό και Νο 1 και στις ΗΠΑ και στην Αγγλία το 1965.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ