Το κειμενο που ακολουθει το εγραψε σημερα στο Facebook ο Γιωργος Παπαστεφανου και με συγκινησε πολυ διοτι ο Μενελαος Σπαθης ηταν φιλος μου και τον εκτιμουσα πολυ.Τον γνωρισα στα φεστιβαλ τραγουδιου της ΔΕΘ οπου ξεχωρισε ως μαεστρος,ο πιο γνωστος τοτε της Θεσσαλονικης.
'Τον θυμάμαι ευγενικό και χαμογελαστό με τα άσπρα του μαλλιά, να στέκεται στην πόρτα τού γραφείου μου στη Ραδιοφωνία τής Ρηγίλλης και να μού λέει, «Νοιώθω πολύ κουρασμένος, Γιώργο. Θα πάρω την Μαίρη και τήν κόρη μας να πάμε επιτέλους διακοπές σ’ ένα νησί. Τό’ χω πολύ ανάγκη». Ήταν όμως άτυχος. Ένα εγκεφαλικό τον Μάιο τού 1962, τον καθήλωσε και έβαλε πρόωρο τέλος στην καριέρα του, που είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα απ’ την Θεσσαλονίκη.
Και στην Αθήνα όταν ήρθε ο Αλέκος Σπάθης (1914-1970) δούλευε ασταμάτητα. Σε νυχτερινά κέντρα, σε θέατρα, στους δίσκους, αλλά και στους ραδιοθαλάμους τού Ζαππείου, διευθύνοντας την Ελαφρά Ορχήστρα τού ΕΙΡ. Προερχόταν από μουσική οικογένεια. Ο αδελφός του, ο Μενέλαος, ήταν κι αυτός μαέστρος στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Θεσσαλονίκης. Θεσσαλονικιά ήτανε κι η γυναίκα του, η πολύ καλή τραγουδίστρια Μαίρη Μοντ. Η αρρώστια του σταμάτησε δυστυχώς και τη δική της την καριέρα. Καμμιά φορά χρόνια μετά, την συναντούσα, πάντα γλυκιά, στην οδό Ριζάρη, όταν πήγαινε στην κόρη της, κάπου εκεί κοντά. Πέθανε ξεχασμένη το 2010.
Θα ήθελα όμως να θυμηθούμε τώρα εμείς την Μαίρη Μοντ, ακούγοντάς την να τραγουδά μαζί με την Νάνα Μούσχουρη και το Τρίο Καντσόνε τής εποχής 1959-60, μια καντάδα τού Αλέκου Σπάθη σε στίχους Γιώργου Οικονομίδη: «Απόψε το φεγγάρι μας, εκρύφτηκε για χάρη μας». Τότε όλη η παρέα με επικεφαλής τον Αλέκο Σπάθη, εμφανιζότανε στο νυχτερινό κέντρο «Το τζάκι» τής αριστοκρατικής οδού Μουρούζη. Την ηχογράφηση που είχε γίνει βέβαια στο Ζάππειο με την Ελαφρά Ορχήστρα τού ΕΙΡ, την παίρνω μέσα από την εκπομπή τής ζώνης «Ράδιο Νοσταλγία», πού είχα αφιερώσει τον Φεβρουάριο τού 2007, στις αθηναϊκές ραδιοφωνικές ηχογραφήσεις τής φιλενάδας μου τής Νάνας, πριν γίνει η διάσημη, η διεθνής Nana Mouskouri.'
'Τον θυμάμαι ευγενικό και χαμογελαστό με τα άσπρα του μαλλιά, να στέκεται στην πόρτα τού γραφείου μου στη Ραδιοφωνία τής Ρηγίλλης και να μού λέει, «Νοιώθω πολύ κουρασμένος, Γιώργο. Θα πάρω την Μαίρη και τήν κόρη μας να πάμε επιτέλους διακοπές σ’ ένα νησί. Τό’ χω πολύ ανάγκη». Ήταν όμως άτυχος. Ένα εγκεφαλικό τον Μάιο τού 1962, τον καθήλωσε και έβαλε πρόωρο τέλος στην καριέρα του, που είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα απ’ την Θεσσαλονίκη.
Και στην Αθήνα όταν ήρθε ο Αλέκος Σπάθης (1914-1970) δούλευε ασταμάτητα. Σε νυχτερινά κέντρα, σε θέατρα, στους δίσκους, αλλά και στους ραδιοθαλάμους τού Ζαππείου, διευθύνοντας την Ελαφρά Ορχήστρα τού ΕΙΡ. Προερχόταν από μουσική οικογένεια. Ο αδελφός του, ο Μενέλαος, ήταν κι αυτός μαέστρος στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Θεσσαλονίκης. Θεσσαλονικιά ήτανε κι η γυναίκα του, η πολύ καλή τραγουδίστρια Μαίρη Μοντ. Η αρρώστια του σταμάτησε δυστυχώς και τη δική της την καριέρα. Καμμιά φορά χρόνια μετά, την συναντούσα, πάντα γλυκιά, στην οδό Ριζάρη, όταν πήγαινε στην κόρη της, κάπου εκεί κοντά. Πέθανε ξεχασμένη το 2010.
Θα ήθελα όμως να θυμηθούμε τώρα εμείς την Μαίρη Μοντ, ακούγοντάς την να τραγουδά μαζί με την Νάνα Μούσχουρη και το Τρίο Καντσόνε τής εποχής 1959-60, μια καντάδα τού Αλέκου Σπάθη σε στίχους Γιώργου Οικονομίδη: «Απόψε το φεγγάρι μας, εκρύφτηκε για χάρη μας». Τότε όλη η παρέα με επικεφαλής τον Αλέκο Σπάθη, εμφανιζότανε στο νυχτερινό κέντρο «Το τζάκι» τής αριστοκρατικής οδού Μουρούζη. Την ηχογράφηση που είχε γίνει βέβαια στο Ζάππειο με την Ελαφρά Ορχήστρα τού ΕΙΡ, την παίρνω μέσα από την εκπομπή τής ζώνης «Ράδιο Νοσταλγία», πού είχα αφιερώσει τον Φεβρουάριο τού 2007, στις αθηναϊκές ραδιοφωνικές ηχογραφήσεις τής φιλενάδας μου τής Νάνας, πριν γίνει η διάσημη, η διεθνής Nana Mouskouri.'
No comments:
Post a Comment