Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.   #14

CHERRY

Δημιουργία του 1928 σε στίχους-μουσική Don Redman. Η πρώτη ηχογράφησή της ήταν από το γκρουπ McKinney’s Cotton Pickers. Το 1941 φέρεται να έχει στίχους του S. K. Russell, το 1943 των Ervin Drake – Marty Tenney και το 1944 του Ray Gilbert (ίσως να είναι διασκευές ή διαφορετικές μελωδίες). Οι δύο δημοφιλέστερες εκτελέσεις (και οι δύο το 1944) έχουν μόνο την υπογραφή του Don Redman. Η μια είναι με τον Harry James και η άλλη με τον Erskine Hawkins κι ερμηνευτή τον Jimmy Mitchelle.

CHERRY PINK AND APPLE BLOSSOM WHITE

Η ιστορία του γαλλικού τραγουδιού «Cerisier rose et pomme blanc» ξεκινάει το 1950, όταν ηχογραφούν και κάνουν επιτυχία στη Γαλλία τη σύνθεση του Ισπανού Louiguy (Luis Guglielmi) o Andre Claveau με την Yvette Giraud. Το 1951, την ανακαλύπτει ο Kουβανός διευθυντής ορχήστρας και οργανίστας Perez Prado και την ηχογραφεί. Το 1954, του ζητούν το κομμάτι για την ταινία «Underwater!» όπου πρωταγωνιστούν οι Jane Russell, Gilbert Roland, Richard Egan, Lori Nelson, Jayne Mansfield. Το διασκευάζει για το φιλμ, το ηχογραφεί τον Αύγουστο του 1954, και η νέα εκτέλεση γίνεται χρυσός δίσκος και παγκόσμια επιτυχία με τίτλο «Cherry pink and apple blossom white». Άλλες δημοφιλείς εκδόσεις είναι με τους: Alan Dale (14/ 55), Jerry Murad’s Harmonicats (56/ 61). Μεταξύ των δεκάδων καλλιτεχνών που ηχογράφησαν τη σύνθεση περιλαμβάνονται οι: Roger Williams, Bill Black, Ventures, Edmundo Ross, Al Hirt. To σόλο τρομπέτας στην ηχογράφηση της ορχήστρας Prado ανήκει στον Billy Regis (1/ 55 για δέκα εβδομάδες).

CHICA, CHICA, BOOM, CHIC

Για την ταινία του 1941 «That night in Rio» έγραψαν ο Mack Gordon και ο Harry Warren τη σύνθεση «Chica, chica, boom, chic». Στο φιλμ την ερμηνεύουν η Carmen Miranda και η δική της ορχήστρα Banda Da Lua. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από την ορχήστρα Xavier Cugat, το 1941, με ερμηνεύτρια τη Lena Romay.

CHICAGO

Δύο τραγούδια κυρίως αποτελούν τον μεγαλύτερο φόρο τιμής στο Σικάγο. Το πρώτο είναι το «Chicago (that toddling town)» του 1922 και το δεύτερο «My kind of town (Chicago is)» του 1964. Και τα δύο έμειναν στην ιστορία του πενταγράμμου χάρη στις ηχογραφήσεις του Frank Sinatra. Το πρώτο το έγραψε ο Fred Fisher, που γεννήθηκε στην Κολωνία το 1875 και πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1942. Σπούδασε στη Γερμανία, υπηρέτησε στο γερμανικό ναυτικό και τη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων και το 1905 πηγαίνει στις ΗΠΑ, εγκαθίσταται στο Σικάγο, γράφει τραγούδια κι ανοίγει δικό του μουσικό εκδοτικό οίκο. Οι πιο γνωστές συνθέσεις του είναι: «Peg o’ my heart» (1913), «Dardanella» (1919) και, φυσικά, το «Chicago», που ηχογράφησε το 1922 η ορχήστρα του βιολιστή Ben Selvin και λίγο αργότερα η Bar Harbor Society Orchestra. Άλλες εκτελέσεις: από τις ορχήστρες του Paul Whiteman και του Tommy Dorsey, τις Clark Sisters, τους Eddie Condon’s Chicagoans. To «Chicago» ακούγεται στις ταινίες του 1939 'The story of Vernon and Irene Catle',του1949 «Oh you beautiful doll» (που αποτελούσε βιογραφικό φιλμ του Fred Fisher) και του 1952 «With a song in my heart» (βιογραφικό φιλμ της τραγουδίστριας Jane Froman, την οποία υποδύεται η Susan Hayward, που η φωνή της είναι ντουμπλαρισμένη από τη Froman). Τέλος το 1957   στην ταινία «The joker is wild», ακουγεται μια οργανικη εκτελεση . Μια άλλη μελωδία της ταινίας, το «All the way», κερδίζει το Όσκαρ τραγουδιού το 1957.
To  My kind of town ακουγεται απο τον Φρανκ Σινατρα στην ταινια του 1964 Robin and the seven Hoods.Ειναι δημιουργια των Sammy Kahn-Jimmy Van Heusen.

CHIM CHIM CHEREE

Την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση έκανε η Julie Andrews το 1964 στην αξέχαστη ταινία των στούντιο Ντίσνεϊ «Mary Poppins» και απέσπασε Όσκαρ για την ερμηνεία της. Η ιστορία του φιλμ αναφέρεται στην οικογένεια Banks, που κατοικεί στο Λονδίνο, γύρω στα 1910. Τα δύο παιδιά τους μεγαλώνουν με νταντάδες που πάνε κι έρχονται (έξι σε τέσσερις μήνες), ώσπου εμφανίζεται η Mary Poppins και αλλάζει η ζωή τους ριζικά. Εξαιρετικός είναι ο χορός του Dick Van Dyke πάνω στις καμινάδες με το τραγούδι «Step in time». Ένα άλλο τραγούδι παραμένει γλωσσοδέτης χάρη στον τίτλο του  «Supercalifragilisticexpialidocious» και τέλος, το μελωδικό «Chim chim cheree», που ερμηνεύουν ο Dick Van Dyke και η Julie Andrews με τα παιδιά και αποσπά το Όσκαρ του 1964. Το άλμπουμ με την υπόκρουση της ταινίας ήταν στο Νο 1 για 14 εβδομάδες.

CHOCOLATE SOLDIER, The

Ένας στρατιώτης που προτιμάει να τρώει σοκολάτες αντί να πολεμάει είναι το θέμα της οπερέτας του 1909 «The chocolate soldier» των Stanislaus Stange – Oscar Straus, η οποία βασίζεται στη βιεννέζικη οπερέτα «Der Tapfere Soldat» (1908), που είναι διασκευή του έργου του Bernard Shaw «Arms and the Man». Στη σατιρική έκδοση της οπερέτας για τον πόλεμο και τις συνέπειές του, ένας Ελβετός στρατιώτης που υπηρετεί στον σερβικό στρατό, κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Βουλγαρία το 1885, δείχνει εμφανώς την προτίμησή του στις σοκολάτες και όχι στον πόλεμο. Λιποτακτεί από τον στρατό, κρύβεται και κρατάει μυστική την ιδιότητά του στο σπίτι του Βουλγάρου συνταγματάρχη Popoff, όπου ερωτεύεται την κόρη του. Το 1941 υπάρχει κινηματογραφική έκδοση του έργου με τους Nelson Eddy – Rise Stevens, αλλά το σενάριο βασίζεται στο έργο του Monlar «The guardsman». Το τραγούδι-τίτλος της ταινίας «The chocolate soldier» ηχογραφήθηκε, μεταξύ άλλων, από τους Rise Stevens – Robert Merrill. O Merrill είναι από τα γνωστότερα αστέρια της οπερέτας στη μεταπολεμική περίοδο. Έκανε το ντεμπούτο του στη Μετροπόλιταν Όπερα το 1945. Η Rise Stevens σπούδασε στη σχολή Juilliard της Νέας Υόρκης και στη Βιέννη. Εμφανίστηκε στη Μετροπόλιταν το 1938. Έπαιξε εκτός από το «The chocolate soldier» και στις ταινίες «Going my way» (1944) και «Carnegie Hall» (1947).

CHOO CHOO CH’ BOOGIE

Το «Choo Choo Ch’ Boogie» ήταν το τέταρτο τραγούδι του Louis Jordan που πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Οι στίχοι είναι του Milton Gabler και η μουσική των Vaughn Horton – Denver Darling. Η ηχογράφηση έγινε στις 23 Ιανουαρίου 1946. Μερικούς μήνες αργότερα, έφθασε στο απόγειο της επιτυχίας του (7/ 46). Ο Louis Jordan (1908-75) ήταν τραγουδιστής-σαξοφωνίστας-διευθυντής ορχήστρας με ειδίκευση στα rhythm ’n’ blues. Συνεργάστηκε με τους Clarence Williams, Chick Webb (1936-38). Από το 1938 με δική του ορχήστρα, τους Tympany Five. Ηχογράφησε δίσκους με τους Bing Crosby, Ella Fitzgerald κ. ά. Εμφανίστηκε στις ταινίες «Follow the boys», «Beware», «Meet Miss Bobby Sox», «Swing Parade of 1946».

CHRISTMAS SONG, The

Ένας τραγουδιστής της τζαζ και πιανίστας, o Mel Torme, το έγραψε το 1946 μαζί με τον Robert Wells. Την ίδια χρονιά το ηχογράφησε με το τρίο του ο Nat «King» Cole και το έκανε επιτυχία, που επαναλήφθηκε με την είσοδό του στο αμερικάνικο hit parade και το 1947 και το 1949 και το 1953, ’54, ’60 και ’62. «The Christmas Song» (το τραγούδι των Χριστουγέννων) ή «Chestnuts roasting on an open fire» (τα κάστανα που ψήνονται σε μιαν ανοικτή φωτιά) ηχογραφήθηκε από δεκάδες καλλιτέχνες, αλλά η εκτέλεση του Nat «King» Cole παραμένει ανεπανάληπτη.

CHRISTMAS WALTZ

Για τους περισσότερους φίλους των χριστουγεννιάτικων τραγουδιών το «Christmas waltz» συνδέεται με τον Frank Sinatra και το χρυσό άλμπουμ του 1957 «A Jolly Christmas» (που αργότερα τιτλοφορήθηκε «The Sinatra Christmas Album») Τη σύνθεση αυτή που εμπνεύστηκαν ο Jule Styne και ο Sammy Cahn το ζεστό καλοκαίρι του ’46, όταν το Λος Άντζελες φλεγόταν από ημιτροπικό καύσωνα, ηχογράφησαν επίσης ο Lawrence Welk, οι Osmonds, οι Carpenters, o Mel Torme και η Peggy Lee με την ορχήστρα του Billy May. Η Lee τη συμπεριέλαβε στο άλμπουμ του 1960 «Christmas Carousel». Oι Styne-Cahn έχουν γράψει ένα ακόμα χριστουγεννιάτικο τραγούδι, το «Let it snow! Let it snow! Let it snow!»

CINDY, OH CINDY

Ο Edwin Jack Fisher ή Eddie Fisher γεννήθηκε το 1928 στη Φιλαδέλφεια. Οι γονείς του ήταν ρωσο-εβραϊκής καταγωγής και είχαν επτά παιδιά. Δεκαεπτά χρονών τραγούδησε στο Κοπακαμπάνα της Νέας Υόρκης. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 ήταν ίνδαλμα των εφήβων. Το 1955, νυμφεύεται την Debbie Reynolds, τη χωρίζει για να γίνει σύζυγος της Liz Taylor, που μετά το διαζύγιό τους παντρεύεται τον Richard Burton. Τελευταία σύζυγός του η Connie Stevens. Η κόρη του από την Debbie Reynolds είναι η ηθοποιός Carrie Fisher, που υποδύθηκε την πριγκίπισσα Λέια στον «Πόλεμο των άστρων» του 1977. Μία από τις τρεις μεγαλύτερες –από τις 60– επιτυχίες της δισκογραφικής του καριέρας που κράτησε κυρίως από το 1950-67 ήταν το «Cindy, oh Cindy» (1956). Τον συνοδεύει, όπως σε όλα σχεδόν τα τραγούδια του, η ορχήστρα του μαέστρου-ενορχηστρωτή Hugo Winterhalter.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ