Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΟΣΚΑΡ
H απάντηση στο ερώτημα "γιατί τα βραβεία Oscar, ονομάστηκαν έτσι", δεν είναι σαφής. Το βέβαιο είναι πως το πρώτο αγαλματάκι που "γεννήθηκε" το 1929 , ονομαζόταν Academy Award Of Merit.
Η ονομασία Oscar εμφανίζεται ανεπίσημα περίπου το 1934, οπότε αρχίζει να κυκλοφορεί από στομα σε στόμα. Πέντε χρόνια μετά, το 1939, η Ακαδημία καθιερώνει την αποδέχεται και επισήμως. Υπάρχουν τρείς εκδοχές για το ποιός είναι ο "νονός" του "Oscar".
Ποια ήταν η ανιψιά του..."θείου Oscar";
Η πρώτη εκδοχή θέλει την Margaret Herrick, που ήταν γραμματέας και βιβλιοθηκάριος της νεοσύστατης τότε Ακαδημίας, να αποκαλεί πρώτη το χρυσό αγαλματίδιο Oscar κι αυτό γιατί της θύμιζε έναν... θείο της! Βρισκόταν στην αίθουσα τύπου μαζί με μερικούς δημοσιογράφους όταν κοίταξε το αγαλματάκι και αναφώνησε "Θεέ μου, είναι φτυστό ο θείος μου ο Oscar".
Οι δημοσιογράφοι, βρήκαν πολύ χαριτωμένη τη σκηνή και αμέσως την διέδωσαν στόμα με στόμα. Κι επειδή το Hollywood ήταν από τότε μια μεγααααααλη γειτονιά, το παρατσούκλι "Oscar", έγινε αμέσως σλόγκαν! Η δημοσίευση του περιστατικού σε μία εφημερίδα τις απόμενες ημέρες, ήταν απλώς το "κερασάκι"!
Η Μπέτι Ντέιβις, νονά του Oscar;
Η δεύτερη εκδοχή, έρχεται δια στόματος της ηθοποιού Μπέτι Ντέιβις όταν το 1935 κέρδισε το βραβείο για το ρόλο της στο θρίλερ "Dangerous". "Είμαι σίγουρη πως εγώ αποκάλεσα γαι πρώτη φορά το αγαλματάκι "Oscar". Κι αυτό για΄τι μόλις λίγες ημέρες πριν την απονομή είχα συνειδητοποιήσει ότι τε δέυτερο όνομα του συζύγου μου , του Harmon Nelson Jr, ήταν Oscar. Το βρήκα τόσο ταιριαστό όνομα για το βραβείο μου!" είχε πει σε μία συνέντευξή της. "Αλλά πάλι έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια, που κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά", είχε προσθέσει!
"Θα πάρετε ένα πούρο, Oscar;"
Η τρίτη εξήγηση για την προέλευση του ονόματος, έρχεται από τον ίδιο τον Sidney Skolsky, τον αρθρογράφο που πρώτος αποκάλεσε δημοσίως το αγαλματάκι με το σημερινό όνομά του. Στο βιβλίο του "Μην με παρεξηγείτε- Αγαπώ το Hollywood" , το 1975 ο Skolsky έγραψε:
"Έγραφα το άρθρο για την απονομή των βραβείων. Χρειαζόμουν κάτι έξυπνο, ένα "μαγικό" όνομα, γρήγορα. Αλλά γρήγορα! Θυμήθηκα ένα νούμερο από βαριετέ που είχα δει. Οι κωμικοί γύριζαν διαρκώς στον διευθυντή της ορχήστρας που βρισκότανε ένα επίπεδο κάτω από τη σκηνή και του έλεγαν "Θα πάρετε ένα πούρο, Οσκαρ;" Εκείνος πλησίαζε και τότε οι κωμικοί έκαναν αστεία σχόλια και το κοινό ξεσπούσε σε γάλια και χειροκροτήματα. Αυτό ήταν! Άρχισα να χτυπώ τα πλήκτρα στη γραφομηχανή: "H Κάθριν Χέπμπορν κέρδισε το "Όσκαρ" για την ερμηνεία της ως Eva Lovelace στο Morning Glory, την τρίτη της ταινία στο Hollywood." Ένιωσα καλύτερα. Μου άρεσε αυτή η έκφραση."
Πόσο σπουδαίος πρέπει να είσαι για να γίνεις... βραβείο στο Hollywwod!
Είτε ο Oscar ήταν ο θείος μιας βιβλιοθηκάριου, είτε ο σύζυγος μιας μεγάλης ηθοποιού, ή ο διευθυντής μιας ορχήστρας βεριετέ, ένα είναι γεγονός: στο Hollywood δεν χρειάζεται να είσαι κάποιος σπουδαίος για να σε κάνουν βραβείο! Ενίοτε δεν χρειάζεται να είσαι σπουδαίος για να σε κάνουν και... ηθοποιό!
Η ονομασία Oscar εμφανίζεται ανεπίσημα περίπου το 1934, οπότε αρχίζει να κυκλοφορεί από στομα σε στόμα. Πέντε χρόνια μετά, το 1939, η Ακαδημία καθιερώνει την αποδέχεται και επισήμως. Υπάρχουν τρείς εκδοχές για το ποιός είναι ο "νονός" του "Oscar".
Ποια ήταν η ανιψιά του..."θείου Oscar";
Η πρώτη εκδοχή θέλει την Margaret Herrick, που ήταν γραμματέας και βιβλιοθηκάριος της νεοσύστατης τότε Ακαδημίας, να αποκαλεί πρώτη το χρυσό αγαλματίδιο Oscar κι αυτό γιατί της θύμιζε έναν... θείο της! Βρισκόταν στην αίθουσα τύπου μαζί με μερικούς δημοσιογράφους όταν κοίταξε το αγαλματάκι και αναφώνησε "Θεέ μου, είναι φτυστό ο θείος μου ο Oscar".
Οι δημοσιογράφοι, βρήκαν πολύ χαριτωμένη τη σκηνή και αμέσως την διέδωσαν στόμα με στόμα. Κι επειδή το Hollywood ήταν από τότε μια μεγααααααλη γειτονιά, το παρατσούκλι "Oscar", έγινε αμέσως σλόγκαν! Η δημοσίευση του περιστατικού σε μία εφημερίδα τις απόμενες ημέρες, ήταν απλώς το "κερασάκι"!
Η Μπέτι Ντέιβις, νονά του Oscar;
Η δεύτερη εκδοχή, έρχεται δια στόματος της ηθοποιού Μπέτι Ντέιβις όταν το 1935 κέρδισε το βραβείο για το ρόλο της στο θρίλερ "Dangerous". "Είμαι σίγουρη πως εγώ αποκάλεσα γαι πρώτη φορά το αγαλματάκι "Oscar". Κι αυτό για΄τι μόλις λίγες ημέρες πριν την απονομή είχα συνειδητοποιήσει ότι τε δέυτερο όνομα του συζύγου μου , του Harmon Nelson Jr, ήταν Oscar. Το βρήκα τόσο ταιριαστό όνομα για το βραβείο μου!" είχε πει σε μία συνέντευξή της. "Αλλά πάλι έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια, που κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά", είχε προσθέσει!
"Θα πάρετε ένα πούρο, Oscar;"
Η τρίτη εξήγηση για την προέλευση του ονόματος, έρχεται από τον ίδιο τον Sidney Skolsky, τον αρθρογράφο που πρώτος αποκάλεσε δημοσίως το αγαλματάκι με το σημερινό όνομά του. Στο βιβλίο του "Μην με παρεξηγείτε- Αγαπώ το Hollywood" , το 1975 ο Skolsky έγραψε:
"Έγραφα το άρθρο για την απονομή των βραβείων. Χρειαζόμουν κάτι έξυπνο, ένα "μαγικό" όνομα, γρήγορα. Αλλά γρήγορα! Θυμήθηκα ένα νούμερο από βαριετέ που είχα δει. Οι κωμικοί γύριζαν διαρκώς στον διευθυντή της ορχήστρας που βρισκότανε ένα επίπεδο κάτω από τη σκηνή και του έλεγαν "Θα πάρετε ένα πούρο, Οσκαρ;" Εκείνος πλησίαζε και τότε οι κωμικοί έκαναν αστεία σχόλια και το κοινό ξεσπούσε σε γάλια και χειροκροτήματα. Αυτό ήταν! Άρχισα να χτυπώ τα πλήκτρα στη γραφομηχανή: "H Κάθριν Χέπμπορν κέρδισε το "Όσκαρ" για την ερμηνεία της ως Eva Lovelace στο Morning Glory, την τρίτη της ταινία στο Hollywood." Ένιωσα καλύτερα. Μου άρεσε αυτή η έκφραση."
Πόσο σπουδαίος πρέπει να είσαι για να γίνεις... βραβείο στο Hollywwod!
Είτε ο Oscar ήταν ο θείος μιας βιβλιοθηκάριου, είτε ο σύζυγος μιας μεγάλης ηθοποιού, ή ο διευθυντής μιας ορχήστρας βεριετέ, ένα είναι γεγονός: στο Hollywood δεν χρειάζεται να είσαι κάποιος σπουδαίος για να σε κάνουν βραβείο! Ενίοτε δεν χρειάζεται να είσαι σπουδαίος για να σε κάνουν και... ηθοποιό!
ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΥΞΙΔΑ ΕΧΕΙ Η ΚΑΡΕΤΑ ΚΑΡΕΤΑ
Η απειλούμενη χελώνα Caretta caretta, γνωστή από την αγάπη της για το Ιόνιο, φαίνεται ότι έχει στη διάθεσή της μια ασυνήθιστα προηγμένη βιολογική πυξίδα: Πειράματα στο ενυδρείο δείχνουν ότι είναι το μόνο ζώο που αντιλαμβάνεται όχι μόνο το γεωγραφικό πλάτος, αλλά και το γεωγραφικό μήκος.
Πολλά άλλα ζώα είναι γνωστό ότι αντιλαμβάνονται την ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης και προσδιορίζουν έτσι το γεωγραφικό πλάτος, δηλαδή τη θέση τους στον άξονα βορρά-νότου.
Φαίνεται όμως ότι η Caretta caretta τα καταφέρνει καλύτερα στα υπερατλαντικά της ταξίδια στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.
«Το δυσκολότερο κομμάτι της πλοήγησης στην ανοιχτή θάλασσα είναι ο καθορισμός του γεωγραφικού μήκους, δηλαδή της θέσης στη διεύθυνση ανατολής-δύσης» σχολιάζει στο BBC ο Νέιθαν Πάτμαν, επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.
Η ομάδα του Πάτμαν πήρε νεογέννητες χελώνες από τις ακτές της Φλόριντας και τις άφησε να κολυμπούν σε κυκλικά ενυδρεία, εκτεθειμένα σε μαγνητικά πεδία αντίστοιχα με το μαγνητικό πεδίο της Γης.
Μια ομάδα από χελωνάκια εκτέθηκε στο μαγνητικό πεδίο που θα συναντούσε σε ένα συγκεκριμένο σημείο του ταξιδιού τους, ενώ μια δεύτερη ομάδα εκτέθηκε σε ένα άλλο μαγνητικό πεδίο, το οποίο αντιστοιχούσε στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος αλλά σε διαφορετικό μήκος.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές και στις δύο περιπτώσεις, τα χελωνάκια κολύμπησαν προς τη σωστή κατεύθυνση, αυτή που θα έπρεπε να πάρουν για να επιστρέψουν στην παραλία των προγόνων τους.
Ο μηχανισμός του φαινομένου παραμένει εν πολλοίς άγνωστος.
Το πιθανότερο όμως είναι ότι οι χελώνες αντιλαμβάνονται το πλάτος από την ένταση του μαγνητικού πεδίου, η οποία είναι υψηλότερη στους πόλους και χαμηλότερη στους τροπικούς. Πολλά ακόμα ζώα αντιλαμβάνονται την ένταση του πεδίου, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα μικρούς κρυστάλλους μαγνητικού υλικού που βρίσκονται μέσα σε ειδικά αισθητήρια όργανα.
Στην περίπτωση του γεωγραφικού μήκους, οι χελώνες μάλλον χρησιμοποιούν ως γνώμονα τη γωνία που σχηματίζουν με την επιφάνεια της Γης οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου.
Πολλά άλλα ζώα είναι γνωστό ότι αντιλαμβάνονται την ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης και προσδιορίζουν έτσι το γεωγραφικό πλάτος, δηλαδή τη θέση τους στον άξονα βορρά-νότου.
Φαίνεται όμως ότι η Caretta caretta τα καταφέρνει καλύτερα στα υπερατλαντικά της ταξίδια στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.
«Το δυσκολότερο κομμάτι της πλοήγησης στην ανοιχτή θάλασσα είναι ο καθορισμός του γεωγραφικού μήκους, δηλαδή της θέσης στη διεύθυνση ανατολής-δύσης» σχολιάζει στο BBC ο Νέιθαν Πάτμαν, επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.
Η ομάδα του Πάτμαν πήρε νεογέννητες χελώνες από τις ακτές της Φλόριντας και τις άφησε να κολυμπούν σε κυκλικά ενυδρεία, εκτεθειμένα σε μαγνητικά πεδία αντίστοιχα με το μαγνητικό πεδίο της Γης.
Μια ομάδα από χελωνάκια εκτέθηκε στο μαγνητικό πεδίο που θα συναντούσε σε ένα συγκεκριμένο σημείο του ταξιδιού τους, ενώ μια δεύτερη ομάδα εκτέθηκε σε ένα άλλο μαγνητικό πεδίο, το οποίο αντιστοιχούσε στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος αλλά σε διαφορετικό μήκος.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές και στις δύο περιπτώσεις, τα χελωνάκια κολύμπησαν προς τη σωστή κατεύθυνση, αυτή που θα έπρεπε να πάρουν για να επιστρέψουν στην παραλία των προγόνων τους.
Ο μηχανισμός του φαινομένου παραμένει εν πολλοίς άγνωστος.
Το πιθανότερο όμως είναι ότι οι χελώνες αντιλαμβάνονται το πλάτος από την ένταση του μαγνητικού πεδίου, η οποία είναι υψηλότερη στους πόλους και χαμηλότερη στους τροπικούς. Πολλά ακόμα ζώα αντιλαμβάνονται την ένταση του πεδίου, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα μικρούς κρυστάλλους μαγνητικού υλικού που βρίσκονται μέσα σε ειδικά αισθητήρια όργανα.
Στην περίπτωση του γεωγραφικού μήκους, οι χελώνες μάλλον χρησιμοποιούν ως γνώμονα τη γωνία που σχηματίζουν με την επιφάνεια της Γης οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου.
No comments:
Post a Comment