ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΝ ΔΑΣΚΑΛΑ

Ανοιξε μετά από 21 χρόνια το σχολείο στο νησί Μαθράκι, με έναν μαθητή τον Τάσο -Συγκίνηση στον αγιασμό 

Πολλοί είναι αυτοί, οι οποίοι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη του μικρού νησιού στο Ιόνιο Πέλαγος. Το όνομα του Μαθράκι. Οι μόνιμοι κάτοικοι μόλις τριανταπέντε. Και όμως 21 χρόνια μετά το τελευταίο κουδούνι, το μονοθέσιο εξατάξιο δημοτικό σχολείο ξαναλειτουργεί.

Η απόφαση της μητέρα του 9χρονου Τάσου μαθητή της τρίτης δημοτικού, να εγκατασταθεί μόνιμα στο Μαθράκι ήταν αυτή που έφερε την ευχάριστη εξέλιξη για τους 35 κατοίκους, οι οποίοι είναι σχεδόν όλοι ηλικιωμένοι.Βέβαια για να λειτουργήσει ένα σχολείο χρειάζεται και μια δασκάλα. Και κάπως έτσι η 28χρονη Αναστασία Βύζα από την Βέροια πήρε το μικρό πλοίο της γραμμής και από τις 13 Σεπτεμβριου δηλώνει μόνιμος κάτοικος Διαπόντιων νήσων.

μίλησε η Δασκάλα του ακριτικού νησιού για την απόφαση της, αλλά και για το πόσο σημαντικό είναι να επαναλειτουργεί το σχολείο του νησιού μετά από 21 χρόνια, έστω και με έναν μαθητή.

Το σχολείο είχε να λειτουργήσει από το 2000 μέχρι και σήμερα παρέμενε κλειστό όμως φέτος εγκαταστάθηκε μία μονογονεϊκή οικογένεια. Είναι ο Τάσος με τη μαμά του οι οποίοι είχαν έρθει στο μαθράκι για διακοπές τους άρεσε πάρα πολύ και αποφάσισαν να εγκατασταθούν εδώ. Η οικογένεια ζούσε στη Γερμανία αλλά τους άρεσε το μέρος. Η μητέρα μαζί με τον πρόεδρο της κοινότητας αλλά και τον Δήμο πίεσαν και έτσι το σχολείο του Μαθρακίου είναι γεγονός.

Για εμένα είναι γενναία απόφαση δύσκολη αλλά ταυτόχρονα περιπετειώδης

«Για εμένα είναι γενναία απόφαση δύσκολη αλλά ταυτόχρονα περιπετειώδης θα μπορούσα να πω. Αρχικά εγώ τοποθετήθηκα στην περιφέρεια Κέρκυρας και Διαποντίων νήσων οπότε είχα περισσότερες πιθανότητες να μείνω στην Κέρκυρα. Από από εκεί και πέρα όμως ήταν επιλογή μου είχε 35 σχολεία στην Κέρκυρα στα οποία θα μπορούσα να δηλώσω και είχε και το Μαθράκι».Εγώ δήλωσα πρώτο το Μαθράκι άλλωστε και στο παρελθόν έχω διδάξει σε νησί της άγονης γραμμής στη Σχοινούσα κοντά στη Νάξο που βέβαια είναι μεγαλύτερο νησί από το Μαθράκι αλλά είχε και αυτό τις δυσκολίες των μικρών νησιών. Ήθελα όμως να το ξαναζήσω σαν εμπειρία ήθελα να ηρεμήσω και ειδικά αυτή την περίοδο με τον κορωνoϊο ήταν επιλογή μου. Και βέβαια ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα να είμαι και δασκάλα και προϊσταμένη σε ένα σχολείο με μόλις έναν μαθητή, τον Τάσο.»

Η κυρία Βύζα συνεχίζει για την απόφασή της να διδάξει στο Μαθράκι: «Βέβαια το μεγάλο πρόβλημα στο νησί είναι ότι οι κάτοικοι του είναι οι περισσότεροι ηλικιωμένοι εκτός από εμένα, το σύζυγό μου, τον Τάσο, την μητέρα του και τον πρόεδρο. Οπότε αναγκαστικά θα ζήσουμε μαζί με τον άντρα μου λίγο σαν ερημίτες».«Το μόνο μαγαζί που λειτουργεί το χειμώνα είναι το καφενείο του προέδρου το οποίο έχει και κάποια είδη πρώτης ανάγκης τα ψώνια μας θα τα κάνουμε αναγκαστικά από την Κέρκυρα» συνεχίζει.

«Ο Τάσος είναι πάρα πολύ χαρούμενος που βρίσκεται στο μαθράκι. Του αρέσει πάρα πολύ το νησί. Είναι ευτυχισμένος όπως λέει γιατί έχει θάλασσα γύρω-γύρω. Πιστεύω ότι θα έχουμε μία υπέροχη σχολική χρονιά» λέει η δασκάλα για τον έναν και μοναδικό μαθητή της.

«Μέχρι σήμερα είχε μαζί του και έναν φίλο του ο οποίος είναι από την Αθήνα και περνούσαν πολλές ώρες μαζί δυστυχώς το παιδί έφυγε και τώρα είναι μόνος του μαζί μου αυτό είναι και το στοίχημα μου πώς τα περνάμε τις ώρες μας και πώς θα είναι η ζωή του ενδιαφέρουσα εδώ. Πάντως είναι πολύ συνεργάσιμος και ευχάριστος. Θα παίζω εγώ μαζί του. Μακάρι να ερχόταν και άλλη μία οικογένεια» συμπληρώνει.«Είναι πολύ σημαντικό που άνοιξε το σχολείο εδώ στο Μαθράκι. Οι κάτοικοι ήταν πολύ συγκινημένοι που ξανά άκουσαν το κουδούνι να χτυπά μετά από τόσα χρόνια συγκινήθηκα και εγώ. Ήταν μία μοναδική στιγμή για αυτόν τον τόπο. Όταν ανοίγει ένα σχολείο ζωντανεύει ο τόπος».«Είναι πολύ ευχάριστο για τις τοπικές κοινωνίες να ενσωματώνουν οικογένειες που τις τροφοδοτούν με ζωή» είπε η δασκάλα την πρώτη ημέρα του αγιασμού, που ευχαρίστησε τους ντόπιους για τη φιλοξενία που της παρείχαν.