ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ    2

A-FEUDIN AND A-FIGHTIN’

Για το μιούζικαλ του Μπρόντγουέι «Laffing Room Only» που παίχτηκε το 1944 συνέθεσε ο Burton Lane σε στίχους Al Dubin το «A-feudin and a-fightin’», το οποίο το 1947 ξαναγύρισε στην επικαιρότητα χάρη στην ταινία «Feudin’, Fussin and A-Fightin’». Τρεις εκτελέσεις ξεχώρισαν σε δίσκους το 1947 με την Jo Stafford, τον Bing Crosby με τους Jesters και η –πιο επιτυχημένη εμπορικά– με την κωμικό Dorothy Shay, που το 1947 πρωταγωνιστούσε στις ραδιοφωνικές εκπομπές του Spike Jones και πολύ αργότερα στην τηλεοπτική σειρά «Waltons».

AFFAIR TO REMEMBER, An (Our love affair)

Για την ταινία του 1957 «An affair to remember», όπου πρωταγωνιστούν ο Cary Grant και η Deborah Kerr γράφηκε το «An affair to remember (Our love affair)» από τον συνθέτη Harry Warren. Στους τίτλους το αποδίδει ο Vic Damone, που είναι ο μόνος ο οποίος το έκανε επιτυχία και σε δίσκους. Κατά τη διάρκεια της ταινίας το ψιθυρίζει η Deborah Kerr, ντουμπλαρισμένη από τη Marni Nixon, η οποία έναν χρόνο πριν –το 1956– και πάλι τραγούδησε για λογαριασμό της Kerr στο φιλμ «The king and I». Το «Affair to remember» είναι μια νέα έκδοση της ταινίας του 1939 «Love affair» και στην ίδια υπόθεση βασίζεται το φιλμ του 1993 «Sleepless in Seattle». Υπήρξε και μια ακόμα έκδοση, το έργο του 1994 «Love affair» με τους Warren Beatty – Annette Bening. O Vic Damone, που γεννήθηκε το 1928 ως Vito Farinola, είχε 39 επιτυχίες ανάμεσα στο 1947 και 1965.

AFTER YOU’VE GONE

Ο στιχουργός Henry Creamer και ο συνθέτης Turner Layton έγραψαν το 1918 τη μελωδία «After you’ve gone», που παρουσίασαν κι έκαναν δημοφιλέστατη ο Al Jolson τραγουδώντας στο Winter Gardens της Νέας Υόρκης και η Sophie Tucker σε επιθεωρησιακά έργα. Ανάμεσα σ’ αυτούς που την έκαναν επιτυχία σε δίσκους ήταν οι Bessie Smith (1927), Sophie Trucker (1927), Paul Whiteman (1930), Louis Armstrong (1932), Benny Goodman (1935), Lionel Hampton (1937), Quintet of the Hot Club of France (1937). Ακούγεται στις ταινίες: «For me and my gal» (1942) από την Judy Garland, «Make mine music» (1946) από το κουαρτέτο του Benny Goodman, «Jolson sings again» (1949) από τον Larry Parks (ντουμπλαρισμένος από τον Al Jolson), «The five pennies» (1959) από τον Louis Armstrong, «All that jazz» (1979) από τον Leland Palmer. Όταν το 1935 ο Benny Goodman την έκανε επιτυχία, είχε τρίο, στο οποίο εκτός από τον ίδιο συμμετείχαν ο Teddy Wilson και ο Gene Krupa.

AGAIN

Στην ταινία του 1948 «Road House» η πρωταγωνίστρια Ida Lupino παρουσίασε για πρώτη φορά τη σύνθεση «Again». Συμπρωταγωνιστές της οι: Cornel Wilde, Celeste Holm, Richard Widmark. Το 1949, η Αμερική πλημμυρίζει από επτά διαφορετικές εκτελέσεις της μελωδίας. Από τους Doris Day, Gordon Jenkins, Mel Torme, Vic Damone, Tommy Dorsey, Art Mooney, Vera Lynn. Το 1957, η σύνθεση ακούγεται στο φιλμ «Island in the sun» και το 1959 στο «Best of everything».

AHAB THE ARAB

Γεννημένος το 1939 ο Ray Stevens έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεοπτική εκπομπή του Andy Williams, ενώ το 1970 παρουσίαζε το δικό του πρόγραμμα. Από το 1961-79 είχε 27 επιτυχίες, όπως «The streak», «Everything is beautiful», «Ahab the Arab», «Gitarzan», «Misty». Θεωρείται ο Νο 1 καλλιτέχνης τραγουδιών, με χιουμοριστικό περιεχόμενο, από το 1955 και μετά. Το «Ahab the Arab», που είναι μια από τις μεγάλες επιτυχίες του, έγραψε ο ίδιος. Τον συνοδεύει η χορωδία Merry Melody Singers (5/ 62).

AH! SWEET MYSTERY OF LIFE

Η στιχουργός Rida Johnson Young και ο συνθέτης Victor Herbert έγραψαν το 1910 για την οπερέτα «Naughty Marietta» ένα τραγούδι με αρχικό τίτλο «Dream melody». Η πρωταγωνίστρια το ψιθυρίζει συνεχώς στη διάρκεια του έργου, αλλά δεν το θυμάται ολόκληρο. Κι είναι πρόθυμη να δώσει την καρδιά της σ’ όποιον το τραγουδήσει ως το τέλος. Όταν γυρίστηκε η κινηματογραφική έκδοση της οπερέτας το 1935, οι πρωταγωνιστές Jeanette MacDonald και Nelson Eddy ερμήνευσαν τη σύνθεση με τόσο μεγάλη επιτυχία, που την ηχογράφησαν σε δίσκους και την έκαναν αθάνατη. Το 1939, την ίδια μελωδία αποδίδει ο Allan Jones στο φιλμ «The great Victor Herbert», που αναφέρεται στον συνθέτη αυτού του τραγουδιού καθώς και δεκάδων άλλων.

AIN’T NOBODY HERE BUT US CHICKENS

H Joan Whitney και ο Alex Kramer, ζευγάρι στη ζωή και στη μουσική, έγραψαν δεκάδες επιτυχίες κυρίως στη δεκαετία του ’40, όπως «Candy», «Faraway places», «My sister and I» και «Ain’t nobody here but us chickens». Αυτό το τελευταίο είχε απήχηση μόνο στην εκτέλεση του Louis Jordan (6/ 47), ενώ το ηχογράφησαν και άλλοι καλλιτέχνες όπως ο Phil Harris (1950).

ΑLEXANDER’S RAGTIME BAND

Το 1938, για πρώτη φορά σε μία ταινία, το όνομα του συνθέτη το βλέπουμε πάνω από τον τίτλο του φιλμ. Ο συνθέτης είναι ο Irving Berlin και η ταινία «Alexander’s Ragtime Band». Πρωταγωνιστές: Tyrone Power, Alice Faye, Don Ameche, Ethel Merman, Jack Haley. Το έργο ήταν υποψήφιο για Όσκαρ. Κέρδισε ένα για τη μουσική διεύθυνση του Altred Newman. O Tyrone Power υποδύεται τον διευθυντή ορχήστρας, που ένας μπάρμαν τού προτείνει την παρτιτούρα μιας νέας σύνθεσης η οποία μόλις κυκλοφόρησε. Πιανίστας είναι ο Don Ameche. Η τραγουδίστρια που το ερμηνεύει η Alice Faye. Το τραγούδι είναι αυτό που έδωσε τον τίτλο του στο φιλμ και γράφηκε το 1911 από τον Irving Berlin. Η δημοφιλέστερη έκδοσή του σε δίσκο ήταν το 1938 από τον Bing Crosby με την Connee Boswell, ενώ το 1947 το ξαναέκανε επιτυχία ο Crosby σε ντουέτο με τον Al Jolson.

ALEXANDER THE SWOOSE

O Alexander είναι ο μισός κύκνος και ο άλλος μισός χήνα (half swan - half goose). Οι στίχοι του χιουμοριστικού τραγουδιού είναι των Ben Forrest, Glenn Burrs και η μουσική των Frank Furlett, Leonard Keller. Δύο εκτελέσεις ξεχώρισαν το 1941: Kay Kyser (με ερμηνευτές τους Harry Babbitt, Ginny Simms, Jack Martin, Max Williams), Art Kassel.

ALL BY MYSELF

Στο Palace Theater της Νέας Υόρκης, ο Charles King παρουσίασε το 1921 την σύνθεση του Irving Berlin «All by myself», που το 1946 τραγούδησε ο Βing Crosby στην ταινία «Blue skies» και το 1953 ο Fred Astaire στο φιλμ «The Band Wagon». Σε δίσκους την έκαναν επιτυχία έξι διαφορετικές ορχήστρες το 1921. Δημοφιλέστερη τότε ήταν η ηχογράφηση της ορχήστρας Ted Lewis. Το 1962 για το άλμπουμ «Oh! look at me now» την ερμήνευσε και ο Bobby Darin, με συνοδεία της ορχήστρας Billy May.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ