ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ  #65

PEOPLE WILL SAY WE’RE IN LOVE

Ο στιχουργός Oscar Hammerstein II και ο συνθέτης Richard Rodgers έγραψαν το «People will say we’re in love» για το θεατρικό μιούζικαλ «Oklahoma!» (1943), όπου το ερμήνευσαν ο Alfred Drake και η Joan Roberts. Στην κινηματογραφική έκδοση του 1955 το τραγούδι αποδίδουν ο Gordon MacRae και η Shirley Jones. Είναι το μόνο τραγούδι του μιούζικαλ που η μελωδία του ήταν έτοιμη πριν από τους στίχους. Τρεις εκτελέσεις είχαν επιτυχία το 1943 από τους: Bing Crosby – Trudy Erwin, Frank Sinatra, Hal Goodman.

PEPINO’S FRIEND PASQUAL (The Italian pussycat)

Έναν χρόνο μετά την επιτυχία της δημιουργίας τους «Pepino the Italian mouse», οι Ray Allen – Wanda Merrell επανήλθαν με μια σύνθεση αφιερωμένη σε γάτο, βαπτισμένο Pasqual –ιταλικής καταγωγής. Και πάλι ο Lou Monte είναι ερμηνευτής αλλά η απήχηση του δίσκου είναι περιορισμένη (78/ 63). Κατά καιρούς υπήρξαν αρκετές συνθέσεις που αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα σε γάτες, όπως «Alley cat», «Kitten on the keys», «What’s new pussycat».

PEPINO THE ITALIAN MOUSE

Η σύνθεση «Pepino the Italian mouse» των Ray Allen – Wanda Merrell από το 1962, είναι ίσως η πρώτη στην ιστορία του πενταγράμμου που είναι αφιερωμένη σε ποντίκι –και μάλιστα εξ Ιταλίας. Δέκα χρόνια αργότερα, ένα ανάλογο αφιέρωμα στο ποντίκι «Ben» έκανε ο Michael Jackson. Το σατιρικό «Pepino the Italian mouse» είχε μια ανέλπιστη επιτυχία. Έγινε χρυσός δίσκος για τον Lou Monte, που συνόδευε η ορχήστρα Joe Reisman (5/ 62-63).

PERDIDO

O Juan Tizol, που γεννήθηκε το 1900 στο Πουέρτο Ρίκο και πέθανε το 1984 στην Καλιφόρνια ήταν τρομπονίστας, συνθέτης και ενορχηστρωτής. Το 1920, πήγε στις ΗΠΑ. Από το 1929-44 ήταν μέλος της ορχήστρας Duke Ellington όχι μόνο παίζοντας, αλλά γράφοντας και συνθέσεις όπως «Caravan» (1937) και «Perdido» (1937). Από το 1944 και μετά, συνεργάστηκε με τον Harry James και από το 1951-53 και πάλι το 1960 ξαναγύρισε στον Ellington. To «Perdido», που έκανε επιτυχία μόνο ο Duke Ellington (21/ 43), απέκτησε στίχους το 1944 και ηχογραφήθηκε από αναρίθμητους καλλιτέχνες. Τον Φεβρουάριο του 1952, το ηχογράφησε ο Perez Prado. Σαξόφωνο παίζει ο Sol Schlinger και τρομπέτα ο Doc Cheatham.

PERFIDIA

Ο Μεξικάνος συνθέτης Alberto Dominguez, που έχει γράψει επιτυχίες όπως το «Frenesi», πριν από το 1939 δημιούργησε το «Perfidia», που έγινε από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 1941 στις ΗΠΑ στις εκτελέσεις των Xavier Cugat, Jimmy Dorsey, Benny Goodman, Glenn Miller, Gene Krupa. Ξαναέγινε επιτυχία το 1952 από τους Four Aces και το 1960 από τους Ventures. Το 1942, το ερμηνεύει στο γουέστερν «Stardust on the sage» o Gene Autry. Η δημοφιλέστερη ηχογράφηση του κομματιού ήταν από τον Xavier Cugat και την ορχήστρα του, του Waldorf-Astoria, του ξενοδοχείου, όπου εμφανιζόταν την εποχή εκείνη. Μολονότι ο δίσκος έγινε επιτυχία το 1941, η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιουνίου 1939.

PERSONALITY

O Lloyd Price είχε 10 αδέλφια. Διδάχθηκε κιθάρα από τον πατέρα του και πιάνο από την μητέρα του και ο ίδιος με την συμμετοχή του σε εκκλησιαστική χορωδία άρχισε να ενδιαφέρεται για το τραγούδι. Η πρώτη του επιτυχία ήταν το «Lawdy Miss Clawdy» (1952). Πιάνο έπαιζε ο Fats Domino. Aλλά η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1959 με το «Personality». Συνθέτης του τραγουδιού είναι ο ίδιος ο Price και στιχουργός ο μάνατζέρ του Harold Logan. Στη Γαλλία άρεσε τόσο πολύ ώστε το ηχογράφησε και ο Sacha Distel με τίτλο «Personnalité», όπου εκθειάζει την προσωπικότητα των τότε μεγάλων αστέρων Brigitte Bardot, Mylene Demongeot, Gloria Lasso.

PETER GUNN THEME

Στα τέλη της δεκαετίας του ’50, η αστυνομική σειρά «Peter Gunn» που είχε 39 επεισόδια εντυπωσίασε το κοινό και χάρη στην μουσική του Henry Mancini. Το άλμπουμ με την υπόκρουση έγινε χρυσός δίσκος το 1959. Η δημοφιλέστερη εκτέλεση του θέματος με τίτλο «Peter Gunn Theme» ήταν από την ορχήστρα Ray Anthony (8/ 59). Οι άλλες ηχογραφήσεις: Duane Eddy (27/ 60), Deodato (84/ 76), Art of Noise (50/ 86). Διευθυντής μεγάλης ορχήστρας ο Ray Anthony γεννήθηκε το 1922. Με την ιδιότητα του τρομπετίστα συνεργάστηκε από το 1940-42 με τους Glenn Miller και Jimmy Dorsey. Το 1946 έχει δική του μπάντα. Εμφανίζεται στην ταινία του 1955 «Daddy long legs». Έγραψε το «Bunny hop». Υπήρξε για ένα διάστημα σύζυγος της Mamie Van Doren. Από το 1949-62 η ορχήστρα του είχε 27 επιτυχίες.

PETITE FLEUR

Λίγα κομμάτια αγαπήθηκαν και χορεύτηκαν τόσο πολύ στην Ελλάδα στη δεκαετία του ’50 και ’60 όσο το «Petite fleur». Το 1952, έγραψε την μελωδία ο σπουδαίος μουσικός της τζαζ Sidney Bechet, που γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη το 1897 και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου πέθανε το 1959. Την ίδια χρονιά που πέθανε το έκανε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ ο Βρετανός τρομπονίστας και διευθυντής ορχήστρας τζαζ Chris Barber, που  είχε ηχογραφήσει το κομμάτι για το άλμπουμ «Chris Barber Plays Vol 3» από το 1956. Πρώτα έγινε μεγάλη επιτυχία στην Γερμανία πριν το ανακαλύψουν οι Αμερικανοί. Και μία λεπτομέρεια: στο άλμπουμ δεν παίζει ο Barber, το σόλο κλαρινέτο οφείλεται στον Monty Sunshine.

PETUNIA, THE GARDENER’S DAUGHTER 

Το 1934, γυρίστηκε μία ταινία με τίτλο «Frankie and Jοhnny». Τριάντα δύο χρόνια αργότερα υπάρχει μία νέα μουσικοχορευτική έκδοση με πρωταγωνιστή τον Elvis Presley, που θεωρείται ότι είναι «ούτε η καλύτερη, ούτε η χειρότερη ταινία του». Σκηνοθέτης ο Frederick de Cordova, που από το ’45 υπογράφει ταινίες, ενώ το 1971 έγινε παραγωγός της τηλεοπτικής εκπομπής «Tonight Show». Σε μία σκηνή, πάνω στο ποταμόπλοιο, όπου εμφανίζονται, διαπλέοντας τον Μισισιπή, στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Elvis Presley και η Donna Douglas ερμηνεύουν τη σύνθεση των Sid Tepper – Roy C. Bennett «Petunia, the gardener’s daughter». Μπορεί το τραγούδι να ξεχάστηκε αλλά οι δημιουργοί του έδωσαν άλλα κομμάτια που είχαν καλύτερη τύχη, όπως το «Red roses for a blue lady». Την Douglas ντουμπλάρει φωνητικά η Eileen Wilson, που υπήρξε για ένα διάστημα τραγουδίστρια της ορχήστρας Les Brown.

PIANO CONCERTO IN B FLAT

Πολλές φορές οι κλασικοί συνθέτες αποτελούσαν μοντέλο για τους Αμερικανούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Δεν ήταν μόνο η ποιότητα της μουσικής, αλλά και ένας πρόσθετος λόγος: οι δημιουργίες τους είναι ελεύθερες από πνευματικά δικαιώματα. Κλασικοί συνθέτες που τα έργα τους διασκευάστηκαν περισσότερο είναι οι Tchaikovsky, Chopin, Puccini, Borodin, Grieg, Debussy και Ravel. Δημοφιλέστερος αποδείχθηκε ο Tchaikovsky ιδιαίτερα με το «Concerto in B Minor» γνωστό ως «Piano Concerto in B Flat» και ως «First Piano Concerto». Το 1942, το διασκεύασε η ορχήστρα Freddy Martin με ερμηνεύτρια την Clyde Rogers και τίτλο «Tonight we love», ενώ το 1960 ο Jackie Wilson το τραγούδησε με τίτλο «Alone at last». O Freddy Martin, όμως, που το έκανε επιτυχία το 1942, στην φωνητική έκδοση, χάλασε κόσμο έναν χρόνο πριν στην οργανική εκτέλεση του «Piano Concerto in B Flat». Χαρακτηριστικό της επιτυχίας αυτής είναι ότι, όταν στην ταινία «Anchors Aweigh» ο ναύτης Frank Sinatra ακούει τον πιανίστα Jose Ιturbi να παίζει την μελωδία, παρατηρεί, «το ξέρω αυτό το κομμάτι». Ο Iturbi απαντά, «είναι του Τchaikovsky». Και ο Sinatra τον διορθώνει «Ποιου Τchaikovsky; Του Freddy Martin είναι».

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ