Λίγους μήνες μετά την αποχώρηση του Νόελ Γκάλαχερ από τους Oasis, ο αδελφός του Λίαμ ανακοίνωσε τη διάλυση του διάσημου αγγλικού συγκροτήματος, έπειτα από 18 χρόνια επιτυχούς διαδρομής.
«Εμείς αποφασίσαμε να διαλύσουμε τους Oasis. Δεν το έκαναν άλλοι για εμάς και αυτό είναι θετικό» δήλωσε ο Λίαμ Γκάλαχερ στους Times του Λονδίνου.
Ο ίδιος τόνισε ότι θα ασχολείται με τη μουσική μέχρι να πεθάνει και γι' αυτό σκέφτεται διαρκώς τα μελλοντικά του σχέδια.
Παραδέχθηκε, επίσης, ότι οι περιοδείες με τον αδελφό του, Νόελ, και τα άλλα μέλη του συγκροτήματος «ήταν ευχάριστες», αλλά «τίποτα δεν διαρκεί για πάντα».
Τον περασμένο Αύγουστο, ο Νόελ Γκάλαχερ ανακοίνωσε πως αποχωρεί από το συγκρότημα, καθώς δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τον αδελφό του Λίαμ ούτε μια ημέρα παραπάνω.
Friday, October 9, 2009
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Και ο Μπινγκ Κροσμπυ ηχογραφησε το ιταλικο Papaveri (1952).
*Η συνθεση του Γαλλου Louis Gaste «Pour toi» εγινε Feelings από τον Βραζιλιανο Morris Albert (1975).
*Το 1953 ο Τζιμης Μακουλης εκανε επιτυχια την δημιουργια του Joe Francia «Ένα φιλακι είναι λιγο».
*Η τσεχοσλοβακικη συνθεση Skoda lasky όταν εφθασε στις ΗΠΑ τιτλοφορηθηκε Beer barrel polka.
*Γαλλικη συνθεση του 1888,το Le fiacre (η αμαξα) με τον ιδιο τιτλο τραγουδηθηκε στις ΗΠΑ από την Gisele MacKenzie.
*Τα δικαιωματα των τραγουδιων διατηρουνται 50 χρονια στην Ευρωπη και στις ΗΠΑ
95 χρονια.
*Το «θα σε παρω να φυγουμε» του Γιαννη Σπαρτακου αγαπηθηκε στο εξωτερικο με τιτλο Greek bolero.
*Στην ιταλικη ταινια του 1959 « Η Ευρωπη τη νυχτα» εμφανιζονται,μεταξυ αλλων,οι Ντομενικο Μοντουνιο,Ανρι Σαλβαντορ και Καρμεν Σεβιγια.*Werner Muller,γνωστος και ως Ricardo Santos,γεννηθηκε στις 2 Αυγουστου 1920 στο Βερολινο και πεθανε στις 28 Δεκεμβριου 1998 στην Κολωνια.
*Η συνθεση του Γαλλου Louis Gaste «Pour toi» εγινε Feelings από τον Βραζιλιανο Morris Albert (1975).
*Το 1953 ο Τζιμης Μακουλης εκανε επιτυχια την δημιουργια του Joe Francia «Ένα φιλακι είναι λιγο».
*Η τσεχοσλοβακικη συνθεση Skoda lasky όταν εφθασε στις ΗΠΑ τιτλοφορηθηκε Beer barrel polka.
*Γαλλικη συνθεση του 1888,το Le fiacre (η αμαξα) με τον ιδιο τιτλο τραγουδηθηκε στις ΗΠΑ από την Gisele MacKenzie.
*Τα δικαιωματα των τραγουδιων διατηρουνται 50 χρονια στην Ευρωπη και στις ΗΠΑ
95 χρονια.
*Το «θα σε παρω να φυγουμε» του Γιαννη Σπαρτακου αγαπηθηκε στο εξωτερικο με τιτλο Greek bolero.
*Στην ιταλικη ταινια του 1959 « Η Ευρωπη τη νυχτα» εμφανιζονται,μεταξυ αλλων,οι Ντομενικο Μοντουνιο,Ανρι Σαλβαντορ και Καρμεν Σεβιγια.*Werner Muller,γνωστος και ως Ricardo Santos,γεννηθηκε στις 2 Αυγουστου 1920 στο Βερολινο και πεθανε στις 28 Δεκεμβριου 1998 στην Κολωνια.
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΕΔΕΣΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΛΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ
Τρεις μηνες πριν από την ελευση του νεου ετους το ξενοδοχειο Hyatt Regency Thessaloniki προσκαλεσε στην ευρυχωρη,πολυτελη προεδρικη σουιτα του τους εκπροσωπους των ΜΜΕ για να δοκιμασουν σε «αβαν πρεμιερ» το μενου της Πρωτοχρονιας.
Η πρωτοβουλια του ξενοδοχειου εγινε πλεον θεσμος,αφου κάθε χρονο πολύ πριν από τις γιορτες είναι ετοιμο το νέο μενου για να περασει την δοκιμασια ειδημονων και μη.
Και αυτή την φορα ο σεφ του συγκροτηματος Michel Yost,αποδεικνυεται απαραμιλλος δημιουργος νεων,αγνωστων αλλα σαφως ευγεστων εδεσματων,που τα 5 αστερια είναι λιγα για να βαθμολογησουν η αξιολογησουν την φαντασια,γνωση,εμπειρια και τεχνικη του στην αποπλανηση της αισθησης της γευσης που αγγιζει ένα επιπεδο ανευ οριων
Αυτό φανηκε από τα χειροκροτηματα και τους επαινους που δεχθηκε ο Γιοστ και οι συνεργατες του.
Οι τεσσερις ροτοντες,εξαιρετικα διακοσμημενες για την περισταση από την Floris Special Events,γεμισαν ασφυκτικα ,την γλυκεια νυκτα της 7ης Οκτωβριου,υπο το αγρυπνο βλεμμα της χαμογελαστης και απολυτα επικοινωνιακης κ. Ελενας Μπινιαρη,που ειχε,επιτυχως,τον γενικο συντονισμο.
Και οι τυπωμενοι στιχοι από τα Χριστουγεννιατικα καλαντα ηταν μια ευφυεστατη ιδεα,που εδεσε απολυτα με την «αμπιανς» της βραδιας…φερτε μας κρασι να πιουμε και του χρονου να σας πουμε,και του χρονου να σας πουμε φερτε μας κρασι να πιουμε.
Οι καλεσμενοι εφυγαν αιχμαλωτοι από τις νεες γευσεις,τους εξαιρετικους συνδυασμους υλικων και τερψιλαρυγγιων και την αψογη περιποιηση μιας ομαδας χορογραφημενων σερβιτορων που συγχρονως προσεθεταν και απεσυραν τα σερβιτσια από τα τραπεζια επισυροντας τα συγχαρητηρια ολων.
Το εδεσματολογιο των υψηλων απαιτησεων αξιζει να αναφερθει για τους περιεργους αλλα και για την ιστορια…
1.Μαρινατος σολομος Νορβηγιας και φιλετο τονου tataki σε salmorejo σερβιρισμενα με πικαντικη σουπα από αγγουρακια μεντα.
2.Ταρταρ από λαβρακι με χαβιαρι σολομοπεστροφας και πικαντικο aquavit.
3.Καπουτσινο αστακου,τουιστ δενδρολιβανου,κανταιφι από ιβηρικο ζαμπον jabugo και αρακα.
4.Σορμπε από λεμονι,λαιμ και σαμπανια.
5.Ψητο φιλετο από ελαφι,μενταγιον φουα γκρα στο γκριλλ και σως από αγρια μανιταρια μοριλλες.
6.Τετραγωνο γλυκισμα σοκολατας varlhona με σταφιδες και δενδρολιβανο,σαντιγι φιστικι και παγωτο από λικερ αμαρετο.
7.Μπαβαρουαζ από γιαουρτι και πορτοκαλι,κοκκινα βατομουρα,μαστιχα και γκραιηπφρουτ.
Και για το φιναλε Glenrothes Select Reserve single malt,καφες η τσαι,γλυκισματα.
Βεβαιως όλα αυτά με τα αναλογα λευκα και κοκκινα κρασια.
Η πρωτοβουλια του ξενοδοχειου εγινε πλεον θεσμος,αφου κάθε χρονο πολύ πριν από τις γιορτες είναι ετοιμο το νέο μενου για να περασει την δοκιμασια ειδημονων και μη.
Και αυτή την φορα ο σεφ του συγκροτηματος Michel Yost,αποδεικνυεται απαραμιλλος δημιουργος νεων,αγνωστων αλλα σαφως ευγεστων εδεσματων,που τα 5 αστερια είναι λιγα για να βαθμολογησουν η αξιολογησουν την φαντασια,γνωση,εμπειρια και τεχνικη του στην αποπλανηση της αισθησης της γευσης που αγγιζει ένα επιπεδο ανευ οριων
Αυτό φανηκε από τα χειροκροτηματα και τους επαινους που δεχθηκε ο Γιοστ και οι συνεργατες του.
Οι τεσσερις ροτοντες,εξαιρετικα διακοσμημενες για την περισταση από την Floris Special Events,γεμισαν ασφυκτικα ,την γλυκεια νυκτα της 7ης Οκτωβριου,υπο το αγρυπνο βλεμμα της χαμογελαστης και απολυτα επικοινωνιακης κ. Ελενας Μπινιαρη,που ειχε,επιτυχως,τον γενικο συντονισμο.
Και οι τυπωμενοι στιχοι από τα Χριστουγεννιατικα καλαντα ηταν μια ευφυεστατη ιδεα,που εδεσε απολυτα με την «αμπιανς» της βραδιας…φερτε μας κρασι να πιουμε και του χρονου να σας πουμε,και του χρονου να σας πουμε φερτε μας κρασι να πιουμε.
Οι καλεσμενοι εφυγαν αιχμαλωτοι από τις νεες γευσεις,τους εξαιρετικους συνδυασμους υλικων και τερψιλαρυγγιων και την αψογη περιποιηση μιας ομαδας χορογραφημενων σερβιτορων που συγχρονως προσεθεταν και απεσυραν τα σερβιτσια από τα τραπεζια επισυροντας τα συγχαρητηρια ολων.
Το εδεσματολογιο των υψηλων απαιτησεων αξιζει να αναφερθει για τους περιεργους αλλα και για την ιστορια…
1.Μαρινατος σολομος Νορβηγιας και φιλετο τονου tataki σε salmorejo σερβιρισμενα με πικαντικη σουπα από αγγουρακια μεντα.
2.Ταρταρ από λαβρακι με χαβιαρι σολομοπεστροφας και πικαντικο aquavit.
3.Καπουτσινο αστακου,τουιστ δενδρολιβανου,κανταιφι από ιβηρικο ζαμπον jabugo και αρακα.
4.Σορμπε από λεμονι,λαιμ και σαμπανια.
5.Ψητο φιλετο από ελαφι,μενταγιον φουα γκρα στο γκριλλ και σως από αγρια μανιταρια μοριλλες.
6.Τετραγωνο γλυκισμα σοκολατας varlhona με σταφιδες και δενδρολιβανο,σαντιγι φιστικι και παγωτο από λικερ αμαρετο.
7.Μπαβαρουαζ από γιαουρτι και πορτοκαλι,κοκκινα βατομουρα,μαστιχα και γκραιηπφρουτ.
Και για το φιναλε Glenrothes Select Reserve single malt,καφες η τσαι,γλυκισματα.
Βεβαιως όλα αυτά με τα αναλογα λευκα και κοκκινα κρασια.
Thursday, October 8, 2009
Τα τραγούδια των Οσκαρ 1966-1970
1966
BORN FREE
Μουσική: John Barry. Στίχοι: Don Black
Ερμηνευτής: Matt Monro
από την ταινία “Born free”
Σκηνοθεσία: James Hill
Πρωταγωνιστούν: Virginia McKenna, Bill Travers, Geoffrey Keen, Peter Lukoye.
Στο βιβλίο της Joy Adamson για την λέαινα Elsa βασίζεται το φιλμ. Η λέαινα μεγάλωσε δίπλα σε δυο Κενυάτες φύλακες ενός πάρκου ζώων, τους οποίους υποδύεται το αληθινό ζευγάρι στην ζωή McKenna – Travers.
Το σενάριο επικεντρώνεται στην προσπάθεια να διδάξουν στην Elsa πως θα μπορέσει μόνη να επιβιώσει επιστρέφοντας στην ζούγκλα. Σε μια εποχή που η οικολογική συνείδηση ήταν στα σπάργανα η ταινία κέρδισε και τους κριτικούς και το κοινό.
Ο John Barry κέρδισε Όσκαρ για την υπόκρουση και για το τραγούδι. Ο συνθέτης ήταν ήδη γνωστός για την μουσική του στις ταινίες του James Bond “From Russia with love” (1963), “Goldfinger” (1964), “Thunderball” (1965).
Κέρδισε τρίτο Όσκαρ το 1968 για την υπόκρουση του “The lion in winter”, τέταρτο το 1985 για το “Out of Africa” και πέμπτο το 1990 για το “Dances with wolves”.
Οι Travers – McKenna όταν επέστρεψαν να ζήσουν στην πατρίδα τους, στην Αγγλία, δημιούργησαν το ίδρυμα “Born free”. Η Travers πέθανε το 1994 αλλά ο γιος τους William συνέχισε να δουλεύει για το ίδρυμα που βρίσκεται 25 μίλια νότια του Λονδίνου.
Ο George Adamson σκοτώθηκε το 1989 από ένοπλους ληστές στο σπίτι σ’ ένα μακρινό πάρκο ζώων στην Κένυα. Η σύζυγος του σκοτώθηκε εννέα χρόνια πριν σε μια λογομαχία μ’ έναν υπάλληλό της.
1967
TALK TO THE ANIMALS
Μουσική - στίχοι: Leslie Bricusse
Ερμηνευτής: Rex Harrison
από την ταινία “Doctor Dolittle” («Δόκτωρ Ντούλιτλ»)
Σκηνοθεσία: Richard Fleischer
Πρωταγωνιστούν: Rex Harrison, Samantha Eggar, Anthony Newley, Richard Attenborough, Peter Bull, Geoffrey Holder.
Άλλα τραγούδια: “After today”, “At the crossroads”, “Beautiful things”, “Doctor Dolittle”, “Fabulous places”, “I think I like you”, “I’ve never seen anything like it”, “Like animals”, “My friend the doctor”, “Something in your smile”, “The vegetarian”, “When I look in your eyes”, “Where are the words?”.
Εμπνεόμενος από τον παπαγάλο του Polynesia, o Βρετανός κτηνίατρος Rex Harrison τραγουδά για την δυνατότητα να κατέχει τις γλώσσες του ζωικού βασιλείου. Σύντομα στο τραγούδι ενώνονται οι ήχοι των διάφορων ζώων στο ιατρείο του.
Την σύνθεση ερμήνευσε σε δίσκους και ο συνεργάτης-στιχουργός του Bricusse, Anthony Newley, αλλά και ο Louis Armstrong και ο Sammy Davis Jr. Δεν έγινε εμπορική επιτυχία. Tο γύρισμα της ταινίας είχε σοβαρά προβλήματα, διότι τα χωριά που θεωρήθηκαν κατάλληλα είχαν περιόδους βροχών. Ο Harrison ήθελε να ηχογραφηθεί το “Talk to the animals” ζωντανά, την ώρα του γυρίσματος. Δεν συμφώνησαν απόλυτα τα ζώα – που υποτίθεται ότι μιλάνε.
Η ταινία ήταν οικονομική αποτυχία. Πάντως κέρδισε Όσκαρ για το τραγούδι και τα ειδικά οπτικά εφφέ.
Μετά απ’ αυτή την ταινία πολλοί επιστήμονες ασχολήθηκαν με την προσπάθεια κατανόησης της γλώσσας (ή έστω των ήχων) των ζώων.
1968
THE WINDMILLS OF YOUR MIND
Μουσική: Michel Legrand. Στίχοι: Alan και Marilyn Bergman
Ερμηνευτής: Noel Harrison
από την ταινία “The Thomas Crown Affair” («Υπόθεσις Τομαν Κράουν»)
Σκηνοθεσία: Norman Jewison
Πρωταγωνιστούν: Steve McQueen, Faye Dunaway, Paul Burke, Jack Weston, Biff McGuire, Yaphet Koffo.
Ένας εκατομμυριούχος, ο McQueen, σχεδιάζει την τέλεια ληστεία τράπεζας στη Βοστώνη, ενώ η ερευνήτρια της ασφαλιστικής εταιρίας Dunaway είναι αποφασισμένη να αποκαλύψει τον κλέφτη. Η ταινία ξαναγυρίστηκε το 1999 με πρωταγωνιστές τους Pierce Brosnan, Rene Russo, Denis Leary, Ben Gazzara, Frankie Faison, Fritz Weaver, Charles Keating, Mark Margolis, Faye Dunaway. Σκηνοθέτης ο John McTiernan.
Πρωτοποριακή για την εποχή ήταν η χρήση της τεχνικής multiple-screen (παράλληλη δράση σε 2-4 ή περισσότερες εικόνες στην οθόνη) που ο σκηνοθέτης είχε δει στην Expo 67 στο Μόντρεαλ, ένα χρόνο πριν, και τον εντυπωσίασε.
Η υπόκρουση του κορυφαίου συνθέτη της Ευρώπης Michel Legrand ήταν – δικαιολογημένα – υποψήφια για Όσκαρ. Ο Γάλλος συνθέτης χρησιμοποίησε τους στίχους του πρωτοεμφανιζόμενου τότε ζευγαριού Alan και Marilyn Bergman. Τελικά το τραγούδι τους κέρδισε το Όσκαρ. Οι στίχοι αναφέρονται σε στρόγγυλα αντικείμενα (τροχοί, σπιράλ, χιονόμπαλες, μήλα, κλπ).
Το τραγούδι ερμηνεύει στο φιλμ ο ανεψιός του Rex Harrison Noel Harrison στην αρχή και κατά την διάρκεια της ταινίας.
Σε δίσκους το έκανε επιτυχία η Dusty Springfield (1969) ενώ το ηχογράφησαν ακόμα οι Michel Legrand, Jack Jones, John Gary, Ferrante & Teicher, Henry Mancini, Jim Nabors, The Sandpipers, Roger Williams, κ.α.
Στα γαλλικά τιτλοφορήθηκε “Les moulins de mon coeur”.
1969
RAINDROPS KEEP FALLIN’ ON MY HEAD
Μουσική: Burt Bacharach. Στίχοι: Hal David
Ερμηνευτής: B.J. Thomas
από την ταινία “Butch Cassidy and the Sundance Kid” («Οι δύο λησταί»)
Σκηνοθεσία: George Roy Hill
Πρωταγωνιστούν: Paul Newman, Robert Redford, Katharine Ross, Strother Martin, Henry Jones, Jeff Corey, George Furth, Cloris Leachman, Ted Cassidy, Kenneth Mars, Christopher Lloyd.
Άλλα τραγούδια: “On a bicycle built for joy”.
Μελέτη χαρακτήρων με το προσωπείο γουέστερν. Οι παράνομοι Newman και Redford τρέχουν κυνηγημένοι από απόσπασμα του σερίφη.
Όπως οι Μπόννι και Κλάιντ, οι δύο ήρωες αυτού του έργου ήταν πραγματικοί ληστές τραπεζών γι’ αυτό ήταν ζήτημα χρόνου η ζωή τους να μεταφερθεί στον κινηματογράφο.
Η ταινία πέτυχε περισσότερο απ’ όσο περίμεναν και οι πιο αισιόδοξοι άνθρωποι του κινηματογράφου. Ήταν η Νο1 εμπορική ταινία του 1969.
Η ταινία κέρδισε Όσκαρ φωτογραφίας, υπόκρουσης (Burt Bacharach), τραγουδιού και σεναρίου.
Το τραγούδι προσφέρθηκε αρχικά στον Ray Stevens και μετά στον Bob Dylan που αμφότεροι το απέρριψαν. Ο B. J. Thomas που κέρδισε τον συνθέτη είχε την ίδια μάνατζερ με την Dionne Warwick στην οποία ο Bacharach είχε εμπιστευτεί τα καλύτερα του τραγούδια. Η μάνατζερ προσπάθησε και πέτυχε για τον πελάτη της να μπει στο στούντιο και να ηχογραφήσει το τραγούδι με ορχήστρα 100 ατόμων.
Η μοναδική εκτέλεση σε δίσκους που είχε επιτυχία ήταν του B. J. Thomas (Νο 1 το 1970), η οποία πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Πέντε χρόνια αργότερα ο Thomas είχε άλλη μια χρυσή επιτυχία με το (“Hey won’t you play) Another somebody wrong song”.
1970
FOR ALL WE KNOW
Μουσική: Fred Karlin. Στίχοι: Robb Wilson – Arthur James
Ερμηνευτής: Larry Meredith
από την ταινία “Lovers and other strangers” («Ερωτικά ζευγάρια και τόσοι άλλοι γύρω τους»)
Σκηνοθεσία: Cy Howard
Πρωταγωνιστούν: Gig Young, Bea Arthur, Bonnie Bedelia, Anne Jackson, Harry Guardino, Michael Brandon, Richard Castellano, Bob Dishy, Marian Hailey, Cloris Leachman, Anne Meara.
Άλλα τραγούδια: “Comin’ thru to me”, “Keepin’ free”.
Κωμωδία για τα παράπλευρα αποτελέσματα ενός γάμου. Αφού έζησαν μαζί 18 μήνες η Susan και ο Mike αποφασίζουν να παντρευτούν και ανακαλύπτουν ότι οι γονείς τους έχουν τα δικά τους σεξουαλικά προβλήματα. Μ’ αυτή την ταινία έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της η Diane Keaton.
Η ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο του Μπρόντγουαιη με τον ίδιο τίτλο. Τα πραγματικά ονόματα των στιχουργών Robb Wilson είναι Robb Royer και του Arthur James, Arthur Griffin. Και οι δύο ήταν μέλη του συγκροτήματος “Bread”. Και οι δύο κιθαρίστες. Το συγκρότημα που είχε 13 επιτυχίες από το 1970-77 διαλύθηκε προσωρινά το 1973 και οριστικά το 1977.
Σε δίσκους το “For all we know” έγινε επιτυχία μόνο από τους Carpenters και μάλιστα Χρυσός Δίσκος. Οι Carpenters στην 10ετία του ’70 είχαν την μια επιτυχία μετά την άλλη, όπως “Close to you”, “Rainy days and Mondays”, “Yesterday once more”, “Top of the world”. H Karen Carpenter πέθανε το 1983, σε ηλικία μόλις 32 ετών από anorexia nervosa. Ο αδερφός της Richard συνέχισε την παραγωγή δίσκων και μετά τον θάνατο της.
BORN FREE
Μουσική: John Barry. Στίχοι: Don Black
Ερμηνευτής: Matt Monro
από την ταινία “Born free”
Σκηνοθεσία: James Hill
Πρωταγωνιστούν: Virginia McKenna, Bill Travers, Geoffrey Keen, Peter Lukoye.
Στο βιβλίο της Joy Adamson για την λέαινα Elsa βασίζεται το φιλμ. Η λέαινα μεγάλωσε δίπλα σε δυο Κενυάτες φύλακες ενός πάρκου ζώων, τους οποίους υποδύεται το αληθινό ζευγάρι στην ζωή McKenna – Travers.
Το σενάριο επικεντρώνεται στην προσπάθεια να διδάξουν στην Elsa πως θα μπορέσει μόνη να επιβιώσει επιστρέφοντας στην ζούγκλα. Σε μια εποχή που η οικολογική συνείδηση ήταν στα σπάργανα η ταινία κέρδισε και τους κριτικούς και το κοινό.
Ο John Barry κέρδισε Όσκαρ για την υπόκρουση και για το τραγούδι. Ο συνθέτης ήταν ήδη γνωστός για την μουσική του στις ταινίες του James Bond “From Russia with love” (1963), “Goldfinger” (1964), “Thunderball” (1965).
Κέρδισε τρίτο Όσκαρ το 1968 για την υπόκρουση του “The lion in winter”, τέταρτο το 1985 για το “Out of Africa” και πέμπτο το 1990 για το “Dances with wolves”.
Οι Travers – McKenna όταν επέστρεψαν να ζήσουν στην πατρίδα τους, στην Αγγλία, δημιούργησαν το ίδρυμα “Born free”. Η Travers πέθανε το 1994 αλλά ο γιος τους William συνέχισε να δουλεύει για το ίδρυμα που βρίσκεται 25 μίλια νότια του Λονδίνου.
Ο George Adamson σκοτώθηκε το 1989 από ένοπλους ληστές στο σπίτι σ’ ένα μακρινό πάρκο ζώων στην Κένυα. Η σύζυγος του σκοτώθηκε εννέα χρόνια πριν σε μια λογομαχία μ’ έναν υπάλληλό της.
1967
TALK TO THE ANIMALS
Μουσική - στίχοι: Leslie Bricusse
Ερμηνευτής: Rex Harrison
από την ταινία “Doctor Dolittle” («Δόκτωρ Ντούλιτλ»)
Σκηνοθεσία: Richard Fleischer
Πρωταγωνιστούν: Rex Harrison, Samantha Eggar, Anthony Newley, Richard Attenborough, Peter Bull, Geoffrey Holder.
Άλλα τραγούδια: “After today”, “At the crossroads”, “Beautiful things”, “Doctor Dolittle”, “Fabulous places”, “I think I like you”, “I’ve never seen anything like it”, “Like animals”, “My friend the doctor”, “Something in your smile”, “The vegetarian”, “When I look in your eyes”, “Where are the words?”.
Εμπνεόμενος από τον παπαγάλο του Polynesia, o Βρετανός κτηνίατρος Rex Harrison τραγουδά για την δυνατότητα να κατέχει τις γλώσσες του ζωικού βασιλείου. Σύντομα στο τραγούδι ενώνονται οι ήχοι των διάφορων ζώων στο ιατρείο του.
Την σύνθεση ερμήνευσε σε δίσκους και ο συνεργάτης-στιχουργός του Bricusse, Anthony Newley, αλλά και ο Louis Armstrong και ο Sammy Davis Jr. Δεν έγινε εμπορική επιτυχία. Tο γύρισμα της ταινίας είχε σοβαρά προβλήματα, διότι τα χωριά που θεωρήθηκαν κατάλληλα είχαν περιόδους βροχών. Ο Harrison ήθελε να ηχογραφηθεί το “Talk to the animals” ζωντανά, την ώρα του γυρίσματος. Δεν συμφώνησαν απόλυτα τα ζώα – που υποτίθεται ότι μιλάνε.
Η ταινία ήταν οικονομική αποτυχία. Πάντως κέρδισε Όσκαρ για το τραγούδι και τα ειδικά οπτικά εφφέ.
Μετά απ’ αυτή την ταινία πολλοί επιστήμονες ασχολήθηκαν με την προσπάθεια κατανόησης της γλώσσας (ή έστω των ήχων) των ζώων.
1968
THE WINDMILLS OF YOUR MIND
Μουσική: Michel Legrand. Στίχοι: Alan και Marilyn Bergman
Ερμηνευτής: Noel Harrison
από την ταινία “The Thomas Crown Affair” («Υπόθεσις Τομαν Κράουν»)
Σκηνοθεσία: Norman Jewison
Πρωταγωνιστούν: Steve McQueen, Faye Dunaway, Paul Burke, Jack Weston, Biff McGuire, Yaphet Koffo.
Ένας εκατομμυριούχος, ο McQueen, σχεδιάζει την τέλεια ληστεία τράπεζας στη Βοστώνη, ενώ η ερευνήτρια της ασφαλιστικής εταιρίας Dunaway είναι αποφασισμένη να αποκαλύψει τον κλέφτη. Η ταινία ξαναγυρίστηκε το 1999 με πρωταγωνιστές τους Pierce Brosnan, Rene Russo, Denis Leary, Ben Gazzara, Frankie Faison, Fritz Weaver, Charles Keating, Mark Margolis, Faye Dunaway. Σκηνοθέτης ο John McTiernan.
Πρωτοποριακή για την εποχή ήταν η χρήση της τεχνικής multiple-screen (παράλληλη δράση σε 2-4 ή περισσότερες εικόνες στην οθόνη) που ο σκηνοθέτης είχε δει στην Expo 67 στο Μόντρεαλ, ένα χρόνο πριν, και τον εντυπωσίασε.
Η υπόκρουση του κορυφαίου συνθέτη της Ευρώπης Michel Legrand ήταν – δικαιολογημένα – υποψήφια για Όσκαρ. Ο Γάλλος συνθέτης χρησιμοποίησε τους στίχους του πρωτοεμφανιζόμενου τότε ζευγαριού Alan και Marilyn Bergman. Τελικά το τραγούδι τους κέρδισε το Όσκαρ. Οι στίχοι αναφέρονται σε στρόγγυλα αντικείμενα (τροχοί, σπιράλ, χιονόμπαλες, μήλα, κλπ).
Το τραγούδι ερμηνεύει στο φιλμ ο ανεψιός του Rex Harrison Noel Harrison στην αρχή και κατά την διάρκεια της ταινίας.
Σε δίσκους το έκανε επιτυχία η Dusty Springfield (1969) ενώ το ηχογράφησαν ακόμα οι Michel Legrand, Jack Jones, John Gary, Ferrante & Teicher, Henry Mancini, Jim Nabors, The Sandpipers, Roger Williams, κ.α.
Στα γαλλικά τιτλοφορήθηκε “Les moulins de mon coeur”.
1969
RAINDROPS KEEP FALLIN’ ON MY HEAD
Μουσική: Burt Bacharach. Στίχοι: Hal David
Ερμηνευτής: B.J. Thomas
από την ταινία “Butch Cassidy and the Sundance Kid” («Οι δύο λησταί»)
Σκηνοθεσία: George Roy Hill
Πρωταγωνιστούν: Paul Newman, Robert Redford, Katharine Ross, Strother Martin, Henry Jones, Jeff Corey, George Furth, Cloris Leachman, Ted Cassidy, Kenneth Mars, Christopher Lloyd.
Άλλα τραγούδια: “On a bicycle built for joy”.
Μελέτη χαρακτήρων με το προσωπείο γουέστερν. Οι παράνομοι Newman και Redford τρέχουν κυνηγημένοι από απόσπασμα του σερίφη.
Όπως οι Μπόννι και Κλάιντ, οι δύο ήρωες αυτού του έργου ήταν πραγματικοί ληστές τραπεζών γι’ αυτό ήταν ζήτημα χρόνου η ζωή τους να μεταφερθεί στον κινηματογράφο.
Η ταινία πέτυχε περισσότερο απ’ όσο περίμεναν και οι πιο αισιόδοξοι άνθρωποι του κινηματογράφου. Ήταν η Νο1 εμπορική ταινία του 1969.
Η ταινία κέρδισε Όσκαρ φωτογραφίας, υπόκρουσης (Burt Bacharach), τραγουδιού και σεναρίου.
Το τραγούδι προσφέρθηκε αρχικά στον Ray Stevens και μετά στον Bob Dylan που αμφότεροι το απέρριψαν. Ο B. J. Thomas που κέρδισε τον συνθέτη είχε την ίδια μάνατζερ με την Dionne Warwick στην οποία ο Bacharach είχε εμπιστευτεί τα καλύτερα του τραγούδια. Η μάνατζερ προσπάθησε και πέτυχε για τον πελάτη της να μπει στο στούντιο και να ηχογραφήσει το τραγούδι με ορχήστρα 100 ατόμων.
Η μοναδική εκτέλεση σε δίσκους που είχε επιτυχία ήταν του B. J. Thomas (Νο 1 το 1970), η οποία πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Πέντε χρόνια αργότερα ο Thomas είχε άλλη μια χρυσή επιτυχία με το (“Hey won’t you play) Another somebody wrong song”.
1970
FOR ALL WE KNOW
Μουσική: Fred Karlin. Στίχοι: Robb Wilson – Arthur James
Ερμηνευτής: Larry Meredith
από την ταινία “Lovers and other strangers” («Ερωτικά ζευγάρια και τόσοι άλλοι γύρω τους»)
Σκηνοθεσία: Cy Howard
Πρωταγωνιστούν: Gig Young, Bea Arthur, Bonnie Bedelia, Anne Jackson, Harry Guardino, Michael Brandon, Richard Castellano, Bob Dishy, Marian Hailey, Cloris Leachman, Anne Meara.
Άλλα τραγούδια: “Comin’ thru to me”, “Keepin’ free”.
Κωμωδία για τα παράπλευρα αποτελέσματα ενός γάμου. Αφού έζησαν μαζί 18 μήνες η Susan και ο Mike αποφασίζουν να παντρευτούν και ανακαλύπτουν ότι οι γονείς τους έχουν τα δικά τους σεξουαλικά προβλήματα. Μ’ αυτή την ταινία έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της η Diane Keaton.
Η ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο του Μπρόντγουαιη με τον ίδιο τίτλο. Τα πραγματικά ονόματα των στιχουργών Robb Wilson είναι Robb Royer και του Arthur James, Arthur Griffin. Και οι δύο ήταν μέλη του συγκροτήματος “Bread”. Και οι δύο κιθαρίστες. Το συγκρότημα που είχε 13 επιτυχίες από το 1970-77 διαλύθηκε προσωρινά το 1973 και οριστικά το 1977.
Σε δίσκους το “For all we know” έγινε επιτυχία μόνο από τους Carpenters και μάλιστα Χρυσός Δίσκος. Οι Carpenters στην 10ετία του ’70 είχαν την μια επιτυχία μετά την άλλη, όπως “Close to you”, “Rainy days and Mondays”, “Yesterday once more”, “Top of the world”. H Karen Carpenter πέθανε το 1983, σε ηλικία μόλις 32 ετών από anorexia nervosa. Ο αδερφός της Richard συνέχισε την παραγωγή δίσκων και μετά τον θάνατο της.
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ
>Ένας Έλληνας µπαίνει σε µια τράπεζα της Νέας Υόρκης και ζητάει πληροφορίες για ένα δάνειο. Λέει στον υπάλληλο των δανείων ότι θέλει να ταξιδέψει στην Ελλάδα λόγω των εορτών των Χριστουγέννων για 2 ε?δοµάδες και χρειάζεται να πάρει οπωσδήποτε ένα δάνειο των 5000$.
>Ο υπάλληλος του εξηγεί ότι η τράπεζα θα χρειασθεί ένα είδος εξασφάλισης για να του χορηγήσει το δάνειο, έτσι ο Έλληνας βγάζει από την τσέπη του και αφήνει πάνω στο γραφείο τα κλειδιά από µια ολοκαίνουρια Ferrari, που είναι παρκαρισµένη στην είσοδο της τράπεζας. Αφού πραγµατοποιείται ο έλεγχος από την τράπεζα ότι το αυτοκίνητο είναι όντως στο όνοµα του, µέσα σε 20 λεπτά εγκρίνεται το δάνειο, και ο Έλληνας παίρνει τα χρήµατα και φεύγει. Μόλις φεύγει, ο διευθυντής της τράπεζας και οι υπάλληλοι του ξεκαρδίζονται στα γέλια που ο Έλληνας έβαλε υποθήκη µια Ferrari των $200.000 για να πάρει δάνειο $5.000! Ένας υπάλληλος παίρνει το αυτοκίνητο και το αφήνει στο υπόγειο γκαράζ της τράπεζας. Δυο εβδοµάδες αργότερα ο Έλληνας επιστρέφει, πληρώνει $5.000 και τον τόκο που ανέρχεται στα $15.41.
>Ο υπάλληλος του λέει; Κύριε είµαστε ευτυχείς που συνεργαστήκατε µε την τράπεζα µας, όλα έγιναν σωστά µόνο που έχουµε µια απορία. Όσο εσείς λείπατε, ελέγξαµε στον υπολογιστή και βρήκαµε ότι είσαστε δισεκατοµµυριούχος! Το περίεργο είναι ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε το δάνειο! Και ο Έλληνας απαντά:Πες µου ένα άλλο σηµείο στη Νέα Υόρκη που θα µπορούσε να αφήσει κανείς µια Ferrari µε ασφάλεια για δυο εβδοµάδες πληρώνοντας για παρκινγκ µόνο $15.41!!!Κόκκαλο ο υπάλληλος…..
Απο την εφηµερίδα ΑΙΧΜΗ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
>Ο υπάλληλος του εξηγεί ότι η τράπεζα θα χρειασθεί ένα είδος εξασφάλισης για να του χορηγήσει το δάνειο, έτσι ο Έλληνας βγάζει από την τσέπη του και αφήνει πάνω στο γραφείο τα κλειδιά από µια ολοκαίνουρια Ferrari, που είναι παρκαρισµένη στην είσοδο της τράπεζας. Αφού πραγµατοποιείται ο έλεγχος από την τράπεζα ότι το αυτοκίνητο είναι όντως στο όνοµα του, µέσα σε 20 λεπτά εγκρίνεται το δάνειο, και ο Έλληνας παίρνει τα χρήµατα και φεύγει. Μόλις φεύγει, ο διευθυντής της τράπεζας και οι υπάλληλοι του ξεκαρδίζονται στα γέλια που ο Έλληνας έβαλε υποθήκη µια Ferrari των $200.000 για να πάρει δάνειο $5.000! Ένας υπάλληλος παίρνει το αυτοκίνητο και το αφήνει στο υπόγειο γκαράζ της τράπεζας. Δυο εβδοµάδες αργότερα ο Έλληνας επιστρέφει, πληρώνει $5.000 και τον τόκο που ανέρχεται στα $15.41.
>Ο υπάλληλος του λέει; Κύριε είµαστε ευτυχείς που συνεργαστήκατε µε την τράπεζα µας, όλα έγιναν σωστά µόνο που έχουµε µια απορία. Όσο εσείς λείπατε, ελέγξαµε στον υπολογιστή και βρήκαµε ότι είσαστε δισεκατοµµυριούχος! Το περίεργο είναι ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε το δάνειο! Και ο Έλληνας απαντά:Πες µου ένα άλλο σηµείο στη Νέα Υόρκη που θα µπορούσε να αφήσει κανείς µια Ferrari µε ασφάλεια για δυο εβδοµάδες πληρώνοντας για παρκινγκ µόνο $15.41!!!Κόκκαλο ο υπάλληλος…..
Απο την εφηµερίδα ΑΙΧΜΗ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
ΠΕΜΠΤΗ 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Κλασικη μουσικη στο εκλογικο τμημα Πανοραματος Θεσσαλονικης,κατά την ημερα των εκλογων.
*Εκδηλωση για τη Νανα Μουσχουρη της μικρης οθονης σε μεγαλες επιτυχιες θα παρουσιασει στο Βαφοπουλειο Πνευματικο Κεντρο Θεσσαλονικης ο Λευτερης Κογκαλιδης την Δευτερα 16 Νοεμβριου,9μμ.Εξαιρετικα ντουετα με Σαρλ Αζναβουρ,Μισελ Λεγκραν,Τζωρτζ Τσακιρης,κα θα προβληθουν σε μεγαλη οθονη.Εισοδος ελευθερη.
*Για πρωτη φορα στα 80 χρονια λειτουργιας του το Ραδιο Βατικανο θα αρχισει να μεταδιδει διαφημισεις.Εκπεμπει σε 45 γλωσσες.
*Meglio stasera (It had better be tonight) στην ταινια του 1963 «Ροζ πανθηρ» ερμηνευει η «Ελληνιδα ξαδελφη» που υποδυεται η Fran Jeffries (πραγματικο ονομα Frances Makris),συζυγος του τραγουδιστη Dick Haymes.
*Εκδηλωση για τη Νανα Μουσχουρη της μικρης οθονης σε μεγαλες επιτυχιες θα παρουσιασει στο Βαφοπουλειο Πνευματικο Κεντρο Θεσσαλονικης ο Λευτερης Κογκαλιδης την Δευτερα 16 Νοεμβριου,9μμ.Εξαιρετικα ντουετα με Σαρλ Αζναβουρ,Μισελ Λεγκραν,Τζωρτζ Τσακιρης,κα θα προβληθουν σε μεγαλη οθονη.Εισοδος ελευθερη.
*Για πρωτη φορα στα 80 χρονια λειτουργιας του το Ραδιο Βατικανο θα αρχισει να μεταδιδει διαφημισεις.Εκπεμπει σε 45 γλωσσες.
*Meglio stasera (It had better be tonight) στην ταινια του 1963 «Ροζ πανθηρ» ερμηνευει η «Ελληνιδα ξαδελφη» που υποδυεται η Fran Jeffries (πραγματικο ονομα Frances Makris),συζυγος του τραγουδιστη Dick Haymes.
Wednesday, October 7, 2009
Τα τραγούδια των Οσκαρ 1959-1965
1959
HIGH HOPES
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Frank Sinatra
από την ταινία “A hole in the head” («Μια τρύπα στο κεφάλι»)
Σκηνοθεσία: Frank Capra.
Πρωταγωνιστούν: Frank Sinatra, Edward G. Robinson, Eleanor Parker, Carolyn Jones, Thelma Ritter, Eddie Hodges, Keenan Wynn, Joi Lansing.
Άλλα τραγούδια: “All my tomorrows”.
Το τραγούδι ερμήνευσαν ο Frank Sinatra και οι μικρός Eddie Hodges. Ο σκοπός θυμίζει παιδικό τραγούδι, ιδίως στο ρεφραίν. Το ίδιο και οι στίχοι του πολυμήχανου Cahn που περιγράφουν ένα μυρμήγκι που προσπαθεί να κάνει το αδύνατο (να μετακινήσει ένα μαστιχόδεντρο) και αισιόδοξα παρατηρεί ότι πιστεύει πως μπορεί να κάνει οτιδήποτε το ίδιο και εσύ. Ο Sinatra και ο Hodges δεν έδεναν ως πατέρας και γιος στο φιλμ και το τραγούδι έδινε αληθοφάνεια στην σχέση τους.
To “High hopes” στις προεδρικές εκλογές του 1960 στις ΗΠΑ ήταν το τραγούδι του John F. Kennedy. ‘Ήταν σε ένα πάρτυ στο σπίτι του Peter Lawford όπου οι δύο τραγουδοποιοί συναντήθηκαν με τον μελλοντικό πρόεδρο. Οι άνθρωποι του Kennedy τους ζήτησαν ένα τραγούδι για την καμπάνια κι αυτοί πρότειναν το “High hopes”. Τους άρεσε ο τίτλος. Ο Cahn θυμάται «το όνομα Kennedy δεν κολλούσε στους στίχους. Τότε είπαν να χρησιμοποιήσουν μια άλλη τεχνική K-E- double N-E-D-Y / Jack’s the nation’s favorite guy / Everyone wants to back Jack / Jack is on the right track / And he’s got high hopes…». Τελικά το τραγούδι με τους νέους στίχους ηχογράφησε ο Sinatra. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από τον Frank Sinatra (1959)
1960
NEVER ON SUNDAY («Τα παιδιά του Πειραιά»)
Μουσική – στίχοι: Μάνος Χατζηδάκης. Αγγλικοί στίχοι: Billy Towne
Ερμηνεύτρια: Μελίνα Μερκούρη
από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή»
Σκηνοθεσία: Jules Dassin.
Πρωταγωνιστούν: Μελίνα Μερκούρη, Jules Dassin, Γιώργος Φούντας, Τίτος Βανδής, Μήτσος Λυγίζος, Δέσπω Διαμαντίδου, Δήμος Σταρένιος, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Αλέξης Σολωμός, Νίκος Φερμας, Θανάσης Βέγγος, Γιάννης Φέρμης, Αλέκα Κατσέλη, Άρτεμης Μάτσας, Κούλα Αγαγιώτου, Φαίδων Γεωργίτσης, Νίκος Τσαχιρίδης.
Άλλα τραγούδια: «Προδοσία», «Λατέρνα».
Ένας Αμερικανός διανοούμενος (Dassin) έρχεται στην Ελλάδα και προσπαθεί να εκπολιτίσει την καλόκαρδη Μερκούρη, γυναίκα ελευθέριων ηθών. Οι ξένοι λάτρεψαν την Μερκούρη, την μουσική του Χατζηδάκη και τα ελληνικά γλέντια. Αργότερα έγινε μιούζικαλ στο Μπρόντγουαιη με τίτλο “Ilya Darling”.
Οι αγγλικοί στίχοι λένε ότι η πρωταγωνίστρια δεν αφήνει να την φιλήσουν την Κυριακή διότι είναι η ημέρα της ανάπαυσης της. Ενώ οι ελληνικοί αναφέρονται ευθέως στην μη διαθεσιμότητα ερωτικών υπηρεσιών από την Πειραιώτισσα πόρνη την Κυριακή. Όπως και να χει, σύμφωνα με το σενάριο, η Μερκούρη κάθε Κυριακή διαβάζει αρχαίες ελληνικές τραγωδίες. Ενώ ο Dassin προσπαθεί να την αναμορφώσει σύντομα καταλαβαίνει ότι η δουλειά της δεν την εμποδίζει να είναι αγνή στην καρδιά. Π.χ. αρνείται να πιστέψει ότι ο Οιδίπους δεν ήταν καλό παιδί και δεν αγαπούσε την μητέρα του ή η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της.
Ο Dassin ήταν υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου και η Μερκούρη για Όσκαρ ερμηνείας. Τελικά η Μερκούρη κέρδισε την καρδιά του σκηνοθέτη και συμπρωταγωνιστή της που την οδήγησε το 1966 στην εκκλησία. Η Μελίνα υπήρξε Υπουργός Πολιτισμού από το 1981-89 και προηγουμένως βουλευτής (1977-89). Το 1989 οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο στους πνεύμονες της, αλλά δεν σταμάτησε να καπνίζει έως τον θάνατο της τον Μάρτιο του 1994.
Σε δίσκους το “Never on Sunday” έγινε επιτυχία το 1960 με την ορχήστρα Don Costa, το 1961 με τις Chordettes και με την Lale Andersen (στα γερμανικά) με τίτλο “Ein schiff wird kommen”.
Ο Μάνος Χατζηδάκης που συνέθεσε την μουσική για ταινίες όπως “America, America” (1963) και “Topkapi” (1964) πέθανε το 1994. Τα κοστούμια του «Ποτέ την Κυριακή» σχεδίασε η Theoni Aldredge (Ντένυ Βαχλιώτη).
1961
MOON RIVER
Μουσική: Henry Mancini. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνεύτρια: Audrey Hepburn
από την ταινία “Breakfast at Tiffany’s” («Τίποτα δεν είναι πιο ωραίο απ’ την αγάπη»)
Σκηνοθεσία: Blake Edwards.
Πρωταγωνιστούν: Audrey Hepburn, George Peppard, Patricia Neal, Buddy Ebsen, Mickey Rooney, Martin Balsam, John McGiver.
Γοητευτική ταινία βασισμένη σε ιστορία του Truman Capote. Για μια επαρχιωτοπούλα που γνωρίζει τους κοσμικούς ρυθμούς της Νέας Υόρκης. Και η υπόκρουση του Henry Mancini και το τραγούδι “Moon river” κέρδισαν Όσκαρ.
Ο συνθέτης δυσκολεύτηκε πολύ για την μελωδία. Τελικά βρήκε τις τρεις πρώτες νότες και πάνω σ’ αυτές άρχισε να «κτίζει» το τραγούδι και μάλιστα στην κλίμακα της Hepburn. Σε μισή ώρα ήταν έτοιμο.
Ο στιχουργός Mercer είχε τις αμφιβολίες του. «Ποιος θα ηχογραφήσει ένα βαλς; Ωραία θα το κάνουμε για την ταινία αλλά μετά δεν έχει μέλλον». Ο Mercer ήθελε να το βαπτίσει “Blue river” αλλά ήδη υπήρχαν τραγούδια μ’ αυτόν τον τίτλο.
Στην πρώτη δοκιμαστική προβολή ένας απ’ τους παραγωγούς ζήτησε να βγάλουν το τραγούδι. Μετά τα δολοφονικά βλέμματα που του έριξαν ο σκηνοθέτης και η Hepburn το τραγούδι έμεινε.
Εάν οι στίχοι έγραψαν ιστορία ήταν κυρίως για το “huckleberry friend” που εμπνεύστηκε ο ιδιοφυής Mercer. Συγκίνησε από την πρώτη στιγμή και τον Mancini και όσους το ακούν πρώτη φορά. Τους παραπέμπει στον Mark Twain και στον Huckleberry Finn.
Στην τελετή των Όσκαρ το “Moon river” ερμήνευσε ο Andy Williams και την επομένη κυκλοφόρησε το άλμπουμ του “Moon river and other movie themes”. Ακόμα και το θέατρο που δημιούργησε στο Branson του Missouri ο Williams το ονόμασε “Moon river”.
Έως τον θάνατο του το 1994 ο Mancini θα παρελάμβανε άλλα δύο Όσκαρ για τραγούδι.
Σε δίσκους το “Moon river” έγινε επιτυχία και από τον Jerry Butler και από τον Henry Mancini.
1962
THE DAYS OF WINE AND ROSES
Μουσική: Henry Mancini. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνευτής: χορωδία
από την ταινία “The Days of Wine and Roses” («Μέρες κρασιού και λουλουδιών»)
Σκηνοθεσία: Blake Edwards.
Πρωταγωνιστούν: Jack Lemmon, Lee Remick, Charles Bickford, Jack Klugman, Alan Hewitt, Tom Palmer, Jack Albertson.
Ξεκίνησε ως τηλεοπτικό θεατρικό έργο του J. P. Miller (1919-2001).
O Lemmon νυμφεύεται την Remick και την παρασύρει στον αλκοολισμό.
Η δοκιμαστική προβολή ήταν σοκ για τους παραγωγούς. Πολύς κόσμος εγκατέλειψε τον κινηματογράφο στα πρώτα 45 λεπτά. Όπως αργότερα έμαθαν όλοι περίμεναν άλλη μια κωμωδία από τον Edwards και τον Lemmon. Κανένας δεν τους είπε ότι ήταν δράμα. Τελικά οι κριτικοί επαίνεσαν το φιλμ που ήταν υποψήφιο για πέντε Όσκαρ. Κέρδισε μόνο το Όσκαρ τραγουδιού.
Όπως εξηγεί ο Mancini o τίτλος τους οδήγησε στην μελωδία. Ολοκλήρωσε το θέμα σε μισή ώρα. Ο πολυγραφώτατος και ιδιοφυής Mercer χρειάστηκε μόλις πέντε λεπτά για τους στίχους. Όταν ήταν έτοιμοι ζήτησαν μια άδεια σκηνή, ένα σποτλαϊτ να πέφτει πάνω στο πιάνο και… Ο Lemmon έλεγε αργότερα «Ήταν ο σκηνοθέτης, η Lee Remick κι εγώ, στο πιάνο ο Mancini και δίπλα του ο Mercer που το ερμήνευσε. Ορκίζομαι ότι άρχισα να κλαίω. Ήταν μια από τις συγκλονιστικές στιγμές που είχα στα 35 χρόνια σ’ αυτή την δουλειά.
Το τραγούδι είναι ένας θρήνος για τα χαμένα νιάτα ερμηνευμένο από χορωδία.
Δύο εκτελέσεις είχαν επιτυχία σε δίσκους το 1963: από τον Andy Williams και τον Henry Mancini.
1963
CALL ME IRRESPONSIBLE
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Jackie Gleason
από την ταινία “Papa’s Delicate Condition” («Όταν ο μπαμπάς διασκεδάζει»)
Σκηνοθεσία: George Marshall
Πρωταγωνιστούν: Jackie Gleason, Glynis Johns, Charlie Ruggles, Laurel Goodwin, Charles Lane, Elisha Cook, Juanita Moore, Murray Hamilton.
Άλλα τραγούδια: “Bill Bailey won’t you please come home”
Αυτή είναι η ομολογία ενός ανεύθυνου, αναξιόπιστου, απρόβλεπτου ονειροπόλου. Στην ταινία ο Jackie Gleason επειδή τον εγκατέλειψε η σύζυγος του το τραγουδά στο κρεβάτι του όταν ξυπνά ζαλισμένος. Η ιστορία αφορά τον πατέρα της πρωταγωνίστριας του βωβού κινηματογράφου Corinne Griffith. Ο πατέρας Griffith ήταν επιθεωρητής σιδηροδρόμων και μεγάλος πότης που αγαπούσε την κόρη του τόσο πολύ ώστε όταν του ζητούσε ένα πόνυ π.χ. της αγόραζε ένα ολόκληρο τσίρκο.
Οι δύο τραγουδοποιοί το έγραψαν το 1956 μαζί με άλλα τέσσερα κομμάτια για την μουσική έκδοση του ίδιου σεναρίου με πρωταγωνιστή τον Fred Astaire. Η ταινία δεν γυρίστηκε ποτέ, αλλά επτά χρόνια αργότερα όταν η Paramount αποφάσισε να την γυρίσει με τoν Gleason το μόνο τραγούδι που έμεινε ήταν το “Call me irresponsible”.
Με αντίπαλα τραγούδια το “Charade” και το “More” o Cahn δεν πίστευε ότι θα ήταν τυχερός στην απονομή των Όσκαρ. Άλλωστε την ίδια μέρα βγήκε οριστικό το διαζύγιο του. Το αγαλματίδιο παρέλαβαν ο Van Heusen και η κόρη του Cahn, Laura Cahn.
To “Call me irresponsible” έκαναν μέτρια επιτυχία το 1963 και ο Jack Jones και ο Frank Sinatra.
1964
CHIM CHIM CHEREE
Μουσική - στίχοι: Richard M. Sherman – Robert B. Sherman
Ερμηνευτές: Julie Andrews, Dick Van Dyke, Karen Dotrice, Matthew Garber
από την ταινία “Mary Poppins” («Μαίρη Πόππινς»)
Σκηνοθεσία: Robert Stevenson
Πρωταγωνιστούν: Julie Andrews, Dick Van Dyke, David Tomlinson, Glynis Johns, Ed Wynn, Hermione Baddeley, Karen Dotrice, Matthew Garber, Arthur Treacher, Reginald Owen.
Άλλα τραγούδια: “Feed the birds”, “Fidelity fiduciary bank”, “I love to laugh”, “Jolly holiday”, “Let’s go fly a kite”, “The life I lead”, “The perfect nanny”, “Sister suffragette”, “A spoonful of sugar”, “Stay awake”, “Stop in time”, “Supercalifragilisticexpialidocious”.
Η μελωδία ακούγεται πρώτη φορά όταν ένας ζωγράφος του πεζοδρομίου (Dick Van Dyke), ως άνθρωπος-ορχήστρα, το τραγουδά και χορεύει για μικρά παιδιά σε πάρκο του Λονδίνου. Αργότερα το τραγουδά για να ψυχαγωγήσει τα παιδιά Dotrice και Garber και το ίδιο κάνει η Julie Andrews.
Μολονότι οι στίχοι είναι παιδικοί η μελωδία έχει ποιότητα, ασυνήθιστη για τέτοιου είδους τραγούδια. Ο αρχικός τίτλος της σύνθεσης ήταν “Pavement artist”. Το τραγούδι αναφέρεται σε κάποιον που καθαρίζει καμινάδες.
Η ταινία ήταν υποψήφια για 13 Όσκαρ και απέσπασε πέντε (η Julie Andrews ως καλύτερη ηθοποιός, καλύτερο τραγούδι, καλύτερη υπόκρουση, μοντάζ και οπτικά εφφέ).
Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο (1934) της Pamela Lyndon Travers (1899-1996) για μια «πρακτικά τέλεια» νταντά που προκαλεί ριζικές αλλαγές στην οικογένεια Banks του Λονδίνου γύρω στο 1910.
Σε δίσκους το “Chim chim cheree” έγινε επιτυχία μόνο από τους New Christy Minstrels (1965).
1965
THE SHADOW OF YOUR SMILE
Μουσική: Johnny Mandel. Στίχοι: Paul Francis Webster
Ερμηνευτής: Χορωδία
από την ταινία “The sandpiper” («Πύργος στην άμμο»)
Σκηνοθεσία: Vincente Minnelli
Πρωταγωνιστούν: Elizabeth Taylor, Richard Burton, Eva Marie Saint, Charles Bronson, Robert Webber, Torin Thatcher, Morgan Mason, Tom Drake.
Σε ένα ερωτικό τρίγωνο αναφέρεται το σενάριο. Η Taylor είναι ερωτευμένη με τον Burton που είναι νυμφευμένος με την Saint. Στην πραγματικότητα οι δύο πρωταγωνιστές (Taylor – Burton) είχαν ερωτευτεί δύο χρόνια πριν στο γύρισμα της “Cleopatra”.
Ο συνθέτης Mandel είπε ότι με την μουσική του για την ταινία προσπάθησε να συλλάβει ταους ήχους του σερφ, το μεγαλείο των βουνών και την ομορφιά της γης (Καλιφόρνια).
Την μελωδία “The shadow of your smile” ερμηνεύει μια ανώνυμη χορωδία στους τίτλους του τέλους. Η πιο δημοφιλής εκτέλεση σε δίσκους ήταν από τον Tony Bennett, μολονότι υπήρξαν δεκάδες καλλιτέχνες που την ηχογράφησαν.
HIGH HOPES
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Frank Sinatra
από την ταινία “A hole in the head” («Μια τρύπα στο κεφάλι»)
Σκηνοθεσία: Frank Capra.
Πρωταγωνιστούν: Frank Sinatra, Edward G. Robinson, Eleanor Parker, Carolyn Jones, Thelma Ritter, Eddie Hodges, Keenan Wynn, Joi Lansing.
Άλλα τραγούδια: “All my tomorrows”.
Το τραγούδι ερμήνευσαν ο Frank Sinatra και οι μικρός Eddie Hodges. Ο σκοπός θυμίζει παιδικό τραγούδι, ιδίως στο ρεφραίν. Το ίδιο και οι στίχοι του πολυμήχανου Cahn που περιγράφουν ένα μυρμήγκι που προσπαθεί να κάνει το αδύνατο (να μετακινήσει ένα μαστιχόδεντρο) και αισιόδοξα παρατηρεί ότι πιστεύει πως μπορεί να κάνει οτιδήποτε το ίδιο και εσύ. Ο Sinatra και ο Hodges δεν έδεναν ως πατέρας και γιος στο φιλμ και το τραγούδι έδινε αληθοφάνεια στην σχέση τους.
To “High hopes” στις προεδρικές εκλογές του 1960 στις ΗΠΑ ήταν το τραγούδι του John F. Kennedy. ‘Ήταν σε ένα πάρτυ στο σπίτι του Peter Lawford όπου οι δύο τραγουδοποιοί συναντήθηκαν με τον μελλοντικό πρόεδρο. Οι άνθρωποι του Kennedy τους ζήτησαν ένα τραγούδι για την καμπάνια κι αυτοί πρότειναν το “High hopes”. Τους άρεσε ο τίτλος. Ο Cahn θυμάται «το όνομα Kennedy δεν κολλούσε στους στίχους. Τότε είπαν να χρησιμοποιήσουν μια άλλη τεχνική K-E- double N-E-D-Y / Jack’s the nation’s favorite guy / Everyone wants to back Jack / Jack is on the right track / And he’s got high hopes…». Τελικά το τραγούδι με τους νέους στίχους ηχογράφησε ο Sinatra. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από τον Frank Sinatra (1959)
1960
NEVER ON SUNDAY («Τα παιδιά του Πειραιά»)
Μουσική – στίχοι: Μάνος Χατζηδάκης. Αγγλικοί στίχοι: Billy Towne
Ερμηνεύτρια: Μελίνα Μερκούρη
από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή»
Σκηνοθεσία: Jules Dassin.
Πρωταγωνιστούν: Μελίνα Μερκούρη, Jules Dassin, Γιώργος Φούντας, Τίτος Βανδής, Μήτσος Λυγίζος, Δέσπω Διαμαντίδου, Δήμος Σταρένιος, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Αλέξης Σολωμός, Νίκος Φερμας, Θανάσης Βέγγος, Γιάννης Φέρμης, Αλέκα Κατσέλη, Άρτεμης Μάτσας, Κούλα Αγαγιώτου, Φαίδων Γεωργίτσης, Νίκος Τσαχιρίδης.
Άλλα τραγούδια: «Προδοσία», «Λατέρνα».
Ένας Αμερικανός διανοούμενος (Dassin) έρχεται στην Ελλάδα και προσπαθεί να εκπολιτίσει την καλόκαρδη Μερκούρη, γυναίκα ελευθέριων ηθών. Οι ξένοι λάτρεψαν την Μερκούρη, την μουσική του Χατζηδάκη και τα ελληνικά γλέντια. Αργότερα έγινε μιούζικαλ στο Μπρόντγουαιη με τίτλο “Ilya Darling”.
Οι αγγλικοί στίχοι λένε ότι η πρωταγωνίστρια δεν αφήνει να την φιλήσουν την Κυριακή διότι είναι η ημέρα της ανάπαυσης της. Ενώ οι ελληνικοί αναφέρονται ευθέως στην μη διαθεσιμότητα ερωτικών υπηρεσιών από την Πειραιώτισσα πόρνη την Κυριακή. Όπως και να χει, σύμφωνα με το σενάριο, η Μερκούρη κάθε Κυριακή διαβάζει αρχαίες ελληνικές τραγωδίες. Ενώ ο Dassin προσπαθεί να την αναμορφώσει σύντομα καταλαβαίνει ότι η δουλειά της δεν την εμποδίζει να είναι αγνή στην καρδιά. Π.χ. αρνείται να πιστέψει ότι ο Οιδίπους δεν ήταν καλό παιδί και δεν αγαπούσε την μητέρα του ή η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της.
Ο Dassin ήταν υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου και η Μερκούρη για Όσκαρ ερμηνείας. Τελικά η Μερκούρη κέρδισε την καρδιά του σκηνοθέτη και συμπρωταγωνιστή της που την οδήγησε το 1966 στην εκκλησία. Η Μελίνα υπήρξε Υπουργός Πολιτισμού από το 1981-89 και προηγουμένως βουλευτής (1977-89). Το 1989 οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο στους πνεύμονες της, αλλά δεν σταμάτησε να καπνίζει έως τον θάνατο της τον Μάρτιο του 1994.
Σε δίσκους το “Never on Sunday” έγινε επιτυχία το 1960 με την ορχήστρα Don Costa, το 1961 με τις Chordettes και με την Lale Andersen (στα γερμανικά) με τίτλο “Ein schiff wird kommen”.
Ο Μάνος Χατζηδάκης που συνέθεσε την μουσική για ταινίες όπως “America, America” (1963) και “Topkapi” (1964) πέθανε το 1994. Τα κοστούμια του «Ποτέ την Κυριακή» σχεδίασε η Theoni Aldredge (Ντένυ Βαχλιώτη).
1961
MOON RIVER
Μουσική: Henry Mancini. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνεύτρια: Audrey Hepburn
από την ταινία “Breakfast at Tiffany’s” («Τίποτα δεν είναι πιο ωραίο απ’ την αγάπη»)
Σκηνοθεσία: Blake Edwards.
Πρωταγωνιστούν: Audrey Hepburn, George Peppard, Patricia Neal, Buddy Ebsen, Mickey Rooney, Martin Balsam, John McGiver.
Γοητευτική ταινία βασισμένη σε ιστορία του Truman Capote. Για μια επαρχιωτοπούλα που γνωρίζει τους κοσμικούς ρυθμούς της Νέας Υόρκης. Και η υπόκρουση του Henry Mancini και το τραγούδι “Moon river” κέρδισαν Όσκαρ.
Ο συνθέτης δυσκολεύτηκε πολύ για την μελωδία. Τελικά βρήκε τις τρεις πρώτες νότες και πάνω σ’ αυτές άρχισε να «κτίζει» το τραγούδι και μάλιστα στην κλίμακα της Hepburn. Σε μισή ώρα ήταν έτοιμο.
Ο στιχουργός Mercer είχε τις αμφιβολίες του. «Ποιος θα ηχογραφήσει ένα βαλς; Ωραία θα το κάνουμε για την ταινία αλλά μετά δεν έχει μέλλον». Ο Mercer ήθελε να το βαπτίσει “Blue river” αλλά ήδη υπήρχαν τραγούδια μ’ αυτόν τον τίτλο.
Στην πρώτη δοκιμαστική προβολή ένας απ’ τους παραγωγούς ζήτησε να βγάλουν το τραγούδι. Μετά τα δολοφονικά βλέμματα που του έριξαν ο σκηνοθέτης και η Hepburn το τραγούδι έμεινε.
Εάν οι στίχοι έγραψαν ιστορία ήταν κυρίως για το “huckleberry friend” που εμπνεύστηκε ο ιδιοφυής Mercer. Συγκίνησε από την πρώτη στιγμή και τον Mancini και όσους το ακούν πρώτη φορά. Τους παραπέμπει στον Mark Twain και στον Huckleberry Finn.
Στην τελετή των Όσκαρ το “Moon river” ερμήνευσε ο Andy Williams και την επομένη κυκλοφόρησε το άλμπουμ του “Moon river and other movie themes”. Ακόμα και το θέατρο που δημιούργησε στο Branson του Missouri ο Williams το ονόμασε “Moon river”.
Έως τον θάνατο του το 1994 ο Mancini θα παρελάμβανε άλλα δύο Όσκαρ για τραγούδι.
Σε δίσκους το “Moon river” έγινε επιτυχία και από τον Jerry Butler και από τον Henry Mancini.
1962
THE DAYS OF WINE AND ROSES
Μουσική: Henry Mancini. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνευτής: χορωδία
από την ταινία “The Days of Wine and Roses” («Μέρες κρασιού και λουλουδιών»)
Σκηνοθεσία: Blake Edwards.
Πρωταγωνιστούν: Jack Lemmon, Lee Remick, Charles Bickford, Jack Klugman, Alan Hewitt, Tom Palmer, Jack Albertson.
Ξεκίνησε ως τηλεοπτικό θεατρικό έργο του J. P. Miller (1919-2001).
O Lemmon νυμφεύεται την Remick και την παρασύρει στον αλκοολισμό.
Η δοκιμαστική προβολή ήταν σοκ για τους παραγωγούς. Πολύς κόσμος εγκατέλειψε τον κινηματογράφο στα πρώτα 45 λεπτά. Όπως αργότερα έμαθαν όλοι περίμεναν άλλη μια κωμωδία από τον Edwards και τον Lemmon. Κανένας δεν τους είπε ότι ήταν δράμα. Τελικά οι κριτικοί επαίνεσαν το φιλμ που ήταν υποψήφιο για πέντε Όσκαρ. Κέρδισε μόνο το Όσκαρ τραγουδιού.
Όπως εξηγεί ο Mancini o τίτλος τους οδήγησε στην μελωδία. Ολοκλήρωσε το θέμα σε μισή ώρα. Ο πολυγραφώτατος και ιδιοφυής Mercer χρειάστηκε μόλις πέντε λεπτά για τους στίχους. Όταν ήταν έτοιμοι ζήτησαν μια άδεια σκηνή, ένα σποτλαϊτ να πέφτει πάνω στο πιάνο και… Ο Lemmon έλεγε αργότερα «Ήταν ο σκηνοθέτης, η Lee Remick κι εγώ, στο πιάνο ο Mancini και δίπλα του ο Mercer που το ερμήνευσε. Ορκίζομαι ότι άρχισα να κλαίω. Ήταν μια από τις συγκλονιστικές στιγμές που είχα στα 35 χρόνια σ’ αυτή την δουλειά.
Το τραγούδι είναι ένας θρήνος για τα χαμένα νιάτα ερμηνευμένο από χορωδία.
Δύο εκτελέσεις είχαν επιτυχία σε δίσκους το 1963: από τον Andy Williams και τον Henry Mancini.
1963
CALL ME IRRESPONSIBLE
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Jackie Gleason
από την ταινία “Papa’s Delicate Condition” («Όταν ο μπαμπάς διασκεδάζει»)
Σκηνοθεσία: George Marshall
Πρωταγωνιστούν: Jackie Gleason, Glynis Johns, Charlie Ruggles, Laurel Goodwin, Charles Lane, Elisha Cook, Juanita Moore, Murray Hamilton.
Άλλα τραγούδια: “Bill Bailey won’t you please come home”
Αυτή είναι η ομολογία ενός ανεύθυνου, αναξιόπιστου, απρόβλεπτου ονειροπόλου. Στην ταινία ο Jackie Gleason επειδή τον εγκατέλειψε η σύζυγος του το τραγουδά στο κρεβάτι του όταν ξυπνά ζαλισμένος. Η ιστορία αφορά τον πατέρα της πρωταγωνίστριας του βωβού κινηματογράφου Corinne Griffith. Ο πατέρας Griffith ήταν επιθεωρητής σιδηροδρόμων και μεγάλος πότης που αγαπούσε την κόρη του τόσο πολύ ώστε όταν του ζητούσε ένα πόνυ π.χ. της αγόραζε ένα ολόκληρο τσίρκο.
Οι δύο τραγουδοποιοί το έγραψαν το 1956 μαζί με άλλα τέσσερα κομμάτια για την μουσική έκδοση του ίδιου σεναρίου με πρωταγωνιστή τον Fred Astaire. Η ταινία δεν γυρίστηκε ποτέ, αλλά επτά χρόνια αργότερα όταν η Paramount αποφάσισε να την γυρίσει με τoν Gleason το μόνο τραγούδι που έμεινε ήταν το “Call me irresponsible”.
Με αντίπαλα τραγούδια το “Charade” και το “More” o Cahn δεν πίστευε ότι θα ήταν τυχερός στην απονομή των Όσκαρ. Άλλωστε την ίδια μέρα βγήκε οριστικό το διαζύγιο του. Το αγαλματίδιο παρέλαβαν ο Van Heusen και η κόρη του Cahn, Laura Cahn.
To “Call me irresponsible” έκαναν μέτρια επιτυχία το 1963 και ο Jack Jones και ο Frank Sinatra.
1964
CHIM CHIM CHEREE
Μουσική - στίχοι: Richard M. Sherman – Robert B. Sherman
Ερμηνευτές: Julie Andrews, Dick Van Dyke, Karen Dotrice, Matthew Garber
από την ταινία “Mary Poppins” («Μαίρη Πόππινς»)
Σκηνοθεσία: Robert Stevenson
Πρωταγωνιστούν: Julie Andrews, Dick Van Dyke, David Tomlinson, Glynis Johns, Ed Wynn, Hermione Baddeley, Karen Dotrice, Matthew Garber, Arthur Treacher, Reginald Owen.
Άλλα τραγούδια: “Feed the birds”, “Fidelity fiduciary bank”, “I love to laugh”, “Jolly holiday”, “Let’s go fly a kite”, “The life I lead”, “The perfect nanny”, “Sister suffragette”, “A spoonful of sugar”, “Stay awake”, “Stop in time”, “Supercalifragilisticexpialidocious”.
Η μελωδία ακούγεται πρώτη φορά όταν ένας ζωγράφος του πεζοδρομίου (Dick Van Dyke), ως άνθρωπος-ορχήστρα, το τραγουδά και χορεύει για μικρά παιδιά σε πάρκο του Λονδίνου. Αργότερα το τραγουδά για να ψυχαγωγήσει τα παιδιά Dotrice και Garber και το ίδιο κάνει η Julie Andrews.
Μολονότι οι στίχοι είναι παιδικοί η μελωδία έχει ποιότητα, ασυνήθιστη για τέτοιου είδους τραγούδια. Ο αρχικός τίτλος της σύνθεσης ήταν “Pavement artist”. Το τραγούδι αναφέρεται σε κάποιον που καθαρίζει καμινάδες.
Η ταινία ήταν υποψήφια για 13 Όσκαρ και απέσπασε πέντε (η Julie Andrews ως καλύτερη ηθοποιός, καλύτερο τραγούδι, καλύτερη υπόκρουση, μοντάζ και οπτικά εφφέ).
Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο (1934) της Pamela Lyndon Travers (1899-1996) για μια «πρακτικά τέλεια» νταντά που προκαλεί ριζικές αλλαγές στην οικογένεια Banks του Λονδίνου γύρω στο 1910.
Σε δίσκους το “Chim chim cheree” έγινε επιτυχία μόνο από τους New Christy Minstrels (1965).
1965
THE SHADOW OF YOUR SMILE
Μουσική: Johnny Mandel. Στίχοι: Paul Francis Webster
Ερμηνευτής: Χορωδία
από την ταινία “The sandpiper” («Πύργος στην άμμο»)
Σκηνοθεσία: Vincente Minnelli
Πρωταγωνιστούν: Elizabeth Taylor, Richard Burton, Eva Marie Saint, Charles Bronson, Robert Webber, Torin Thatcher, Morgan Mason, Tom Drake.
Σε ένα ερωτικό τρίγωνο αναφέρεται το σενάριο. Η Taylor είναι ερωτευμένη με τον Burton που είναι νυμφευμένος με την Saint. Στην πραγματικότητα οι δύο πρωταγωνιστές (Taylor – Burton) είχαν ερωτευτεί δύο χρόνια πριν στο γύρισμα της “Cleopatra”.
Ο συνθέτης Mandel είπε ότι με την μουσική του για την ταινία προσπάθησε να συλλάβει ταους ήχους του σερφ, το μεγαλείο των βουνών και την ομορφιά της γης (Καλιφόρνια).
Την μελωδία “The shadow of your smile” ερμηνεύει μια ανώνυμη χορωδία στους τίτλους του τέλους. Η πιο δημοφιλής εκτέλεση σε δίσκους ήταν από τον Tony Bennett, μολονότι υπήρξαν δεκάδες καλλιτέχνες που την ηχογράφησαν.
Tετάρτη 7 οκτωβριου 2009
*Ο μουσικος διευθυντης του Mario Lanza ηταν ο ελληνικης καταγωγης Constantine Callinicos,τον οποιο προσφωνουσε Costa o Lanza.
*Μουσειο ραδιοφωνιας λειτουργει στο Λευκο Πηλιου.
*Και ο Πωλ Ανκα εχει ηχογραφησει το Love in Portofino.
*Η τραγουδιστρια-ηθοποιος Ντιανα Νταρμπιν,67 χρονων σημερα,εχει αποσυρθει στη Neaphle-le Chateau της Γαλλιας.
*Το J’ai deux amours εγινε “Αθηνα μου» το 1930.
*Στις 11 Μαρτιου 1978 πεθανε η Σοφια Βεμπο.
*Το πασιγνωστο γαλλικο τραγουδι του 1846 Sur les ponds d’Avignon ηχογραφησαν καλλιτεχνες οπως οι Jean Sablon,Andre Claveau,Mireille Mathieu.
* Η Δημητρα Γαλανη ηχογραφησε στα ισπανικα το Cu cu ru cu cu paloma.
*Το 1977 η Μαρια Φαραντουρη ηχογραφησε το Gracias a la vida.
*Ο Νικος Γουναρης τραγουδησε το Besame mucho στα ελληνικα το 1945 με τιτλο «Φιλα με ξανα».
*Με τιτλο «Θελω αποψε να χορεψουμε μαζι» ερμηνευσε η Ευα Στυλ το El negro zumbon απο την ταινια “Αννα».
*Μουσειο ραδιοφωνιας λειτουργει στο Λευκο Πηλιου.
*Και ο Πωλ Ανκα εχει ηχογραφησει το Love in Portofino.
*Η τραγουδιστρια-ηθοποιος Ντιανα Νταρμπιν,67 χρονων σημερα,εχει αποσυρθει στη Neaphle-le Chateau της Γαλλιας.
*Το J’ai deux amours εγινε “Αθηνα μου» το 1930.
*Στις 11 Μαρτιου 1978 πεθανε η Σοφια Βεμπο.
*Το πασιγνωστο γαλλικο τραγουδι του 1846 Sur les ponds d’Avignon ηχογραφησαν καλλιτεχνες οπως οι Jean Sablon,Andre Claveau,Mireille Mathieu.
* Η Δημητρα Γαλανη ηχογραφησε στα ισπανικα το Cu cu ru cu cu paloma.
*Το 1977 η Μαρια Φαραντουρη ηχογραφησε το Gracias a la vida.
*Ο Νικος Γουναρης τραγουδησε το Besame mucho στα ελληνικα το 1945 με τιτλο «Φιλα με ξανα».
*Με τιτλο «Θελω αποψε να χορεψουμε μαζι» ερμηνευσε η Ευα Στυλ το El negro zumbon απο την ταινια “Αννα».
Tuesday, October 6, 2009
Τα τραγούδια των Οσκαρ 1954-1958
1954
THREE COINS IN THE FOUNTAIN
Μουσική: Jule Styne. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Frank Sinatra
από την ταινία “Three coins in the fountain” («Πιστεύοντας στον ερώτα»)
Σκηνοθεσία: Jean Negulesco
Πρωταγωνιστούν: Clifton Webb, Dorothy McGuire, Jean Peters, Louis Jourdan, Maggie McNamara, Rossano Brazzi, Cathleen Nesbitt.
Μια ρομαντική ιστορία με φόντο την Ρώμη. Τρεις γυναίκες κάνουν τις ευχές τους πετώντας νομίσματα στην Fontana di Trevi. Η ταινία κέρδισε Όσκαρ για την φωτογραφία και το τραγούδι.
Οι στίχοι του τραγουδιού που ακούγεται να ερμηνεύει ο Frank Sinatra ρωτάνε ποια από τις τρεις Αμερικανίδες, που έριξαν νόμισμα στην πηγή θα δει την ευχή της να ικανοποιείται.
Από τότε η Fontana di Trevi έγινε ένας από τους πιο επισκέψιμους χώρους της Ρώμης.
Οι δύο τραγουδοποιοί, σύμφωνα με το συμβόλαιο τους, πήραν το 50% των εισπράξεων του φιλμ, το οποίο είχε γυριστεί σε Cinemascope, στην προσπάθεια της Fox με την εικόνα ευρείας οθόνης να προσελκύσει το κοινό από την τηλεόραση στους κινηματογράφους.
Ήταν ο συνθέτης Styne, που όταν είδε τις πρώτες εικόνες από τα γυρίσματα είπε «Γιατί δεν τιτλοφορείται “Τρία νομίσματα στην πηγή;”». Ο παραγωγός αναρωτήθηκε αν θα μπορούσαν να γράψουν ένα τραγούδι με τέτοιο τίτλο και ο στιχουργός Cahn τον διαβεβαίωσε ότι είναι πιο εύκολο από το “We believe in love”, που ήταν ο αρχικός τίτλος. Ο Cahn τελείωσε τους στίχους σε 20 λεπτά και άλλα 20 λεπτά χρειάστηκε ο Styne για την μελωδία. Τότε διευθυντής της παραγωγού εταιρίας στη Νέα Υόρκη ήταν ο Σπύρος Σκούρας που ήθελε την λέξη “love” στον τίτλο. Υποχώρησε μόνο όταν του είπαν ότι θα το ερμηνεύσει o Frank Sinatra. Ήταν η 14η φορά που ο Cahn ήταν υποψήφιος. Στα επόμενα χρόνια θα κέρδιζε άλλα τρία Όσκαρ. Για τον Styne ήταν το μοναδικό του Όσκαρ.
Τρεις εκτελέσεις σε δίσκους του “Three coins in the fountain” είχαν επιτυχία το 1954. Με τους Four Aces (No1), Frank Sinatra, Julius La Rosa.
1955
LOVE IS A MANY – SPLENDORED THING
Μουσική: Sammy Fain. Στίχοι: Paul Francis Webster
Ερμηνευτές: Four Aces
από την ταινία “Love is a many – splendored thing” («Έκστασις και πάθος»)
Σκηνοθεσία: Henry King
Πρωταγωνιστούν: William Holden, Jennifer Jones, Murray Matheson, Torin Thatcher, Jorja Curtright, Virginia Gregg, Isabel Elsom, Richard Loo, Soo Yong, Philip Ahn, James Hong, Keye Luke.
Μελοδραματική ταινία που εκτυλίσσεται στο Χονγκ Κονγκ την εποχή του πολέμου στην Κορέα. Η ιατρός Jones ερωτεύεται τον πολεμικό ανταποκριτή Holden. Όσκαρ απέσπασαν τα κοστούμια, η υπόκρουση του Alfred Newman και το τραγούδι.
Οι στίχοι μιλούν για την αγάπη και που βρίσκεται και η απάντηση έρχεται στο ρεφραίν ότι η αγάπη βρίσκεται στην φύση καθώς και στο πρωινό φιλί δύο ερωτευμένων στην ομίχλη.
Μολονότι προσφέρθηκε σε πολλούς διάσημους τραγουδιστές (Tony Martin, Eddie Fisher, Doris Day, Nat King Cole, κ.α.) οι οποίοι αρνήθηκαν να το ηχογραφήσουν διότι την χαρακτήρισαν ως βαριά μπαλάντα και παλαιομοδίτικη. Τελικά συμφώνησαν οι Four Aces και η επιτυχία της ταινίας τους βοήθησε να πουλήσουν πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Μια άλλη χορωδιακή εκτέλεση του τραγουδιού ακούγεται στο “Grease” (1978).
Ο τίτλος της σύνθεσης προέρχεται από το ποίημα της Francis Thompson “The kingdom of God”. Ο παραγωγός της ταινίας Buddy Adler διάλεξε τους δύο τραγουδοποιούς κυρίως διότι είχαν κερδίσει Όσκαρ το 1953 με το “Secret love”.
Την σύνθεση στην τελετή των Όσκαρ ερμήνευσε ο Eddie Fisher.
Σε δίσκους το “Love is a many-splendored thing” έγινε επιτυχία το 1955 σε πέντε εκτελέσεις: Four Aces (No1), Don Cornell, David Rose, Woody Herman, Don, Dick N’ Jimmy.
1956
WHATEVER WILL BE, WILL BE (Que sera, sera)
Μουσική - στίχοι: Jay Livingston – Ray Evans
Ερμηνεύτρια: Doris Day
από την ταινία “The man who knew too much” («Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά»)
Σκηνοθεσία: Alfred Hitchcock.
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Doris Day, Brenda De Banzie, Bernard Miles, Ralph Truman, Daniel Gelin, Alan Mowbray, Carolyn Jones, Hillary Brook.
Είναι η δεύτερη φορά που γυρίζει το ίδιο σενάριο ο σκηνοθέτης. Η πρώτη ήταν το 1934. Η πιο συγκλονιστική σκηνή είναι σίγουρα όταν ο συνθέτης-μαέστρος Bernard Herman διευθύνει την London Philharmonic στο Albert Hall στην εκτέλεση του έργου του Arthur Benjamin “Storm clouds”.
Το τραγούδι που κέρδισε το Όσκαρ ερμηνεύει η Doris Day σε μια δεξίωση σε πρεσβεία, όταν την παρακαλούν ως πρώην τραγουδίστρια και νυν σύζυγο διπλωμάτη να εκτελέσει ένα κομμάτι. Την ακούει ο μικρός γιος της που έχουν απαγάγει κάποιοι και καταφέρνει να δραπετεύσει από το δωμάτιο της πρεσβείας όπου είναι φυλακισμένος και να φθάσει στους γονείς του.
Η εκτέλεση της Doris Day πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, έγινε το μουσικό σήμα των συναυλιών της και της τηλεοπτικής της εκπομπής και, φυσικά, η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της.
Η Day ερμηνεύει την σύνθεση και στις ταινίες του 1960 “Don’t eat the daisies” και του 1966 “The Glass Bottom Boat”.
Λόγω των ισπανικών λέξεων “Que sera, sera” που είναι ο β’ τίτλος του τραγουδιού το ηχογράφησαν πολλοί Ισπανοί καλλιτέχνες και άλλοι όπως οι Shirelles, Connie Francis, Anton Karas, Johnny Thunders.
Το φαβορί εκείνης της χρονιάς ήταν το “True love” του Cole Porter, αλλά η τύχη ευνόησε τους Livingston – Evans που είχαν άλλο ένα Όσκαρ στο σπίτι τους από το 1948 για το “Buttons and bows”.
1957
ALL THE WAY
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Frank Sinatra
από την ταινία “The joker is wild” («Χαρτοπαίκτης τραγουδιστής»)
Σκηνοθεσία: Charles Vidor.
Πρωταγωνιστούν: Frank Sinatra, Mitzi Gaynor, Jeanne Crain, Eddie Albert, Beverly Garland, Jackie Coogan, Sophie Tucker.
Άλλα τραγούδια: “At sundown”, “I cried for you”, “If I could be with you one night tonight”, “I love my baby”, “June in January”, “Naturally” (από την “Martha” του Flotow), “Out of nowhere”, “Swinging on a star”.
O Sinatra είναι το κεντρικό πρόσωπο στην βιογραφία του τραγουδιστή των κλαμπ Joe E. Lewis με τις Crain-Gaynor στους ρόλους των δύο γυναικών που αγαπά. Ο Sinatra ερμηνεύει το βραβευμένο με Όσκαρ τραγούδι στην εναρκτήρια βραδιά ενός πολυτελούς νυκτερινού κλαμπ του Σικάγου. Αργότερα επαναλαμβάνεται η σύνθεση από έναν δίσκο που παίζει. Οι στίχοι μιλούν για έναν άνθρωπο με βαθιά και ατελείωτη αφοσίωση μολονότι ο χαρακτήρας του Lewis δεν είχε καμία σχέση μ’ αυτές τις αρετές. Το τραγούδι άρεσε αμέσως στο κοινό, όχι όμως και η ταινία που ξανακυκλοφόρησε με τίτλο “All the way”. Ο δίσκος του Sinatra ακούγεται και στην υπόκρουση του φιλμ “Once is not enough” (1974).
Στην απονομή των Όσκαρ απόντος του Sinatra το ερμήνευσε ο φίλος του Dean Martin.
Ο δίσκος του Sinatra πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.
1958
GIGI
Μουσική: Frederick Loewe. Στίχοι: Alan Joy Lerner
Ερμηνευτής: Louis Jourdan
από την ταινία “Gigi” («Ζιζί»)
Σκηνοθεσία: Vincente Minnelli.
Πρωταγωνιστούν: Leslie Caron, Maurice Chevalier, Louis Jourdan, Hermione Gingold, Jacques Bergerac, Eva Gabor.
Άλλα τραγούδια: “Gossip”, “I’m glad I’m not young anymore”, “I remember it well”, “It’s a bore”, “The night they invented champagne”, “The Parisians”, “Say a prayer for me tonight”, “She is not thinking of me”, “Thank heaven for little girls”.
Η ιστορία της Colette (1873-1954) για μια νεαρή Γαλλίδα που την ετοιμάζουν για γάμο στο τέλος του 19ου αιώνα έγινε ένα γοητευτικό μιούζικαλ με υπέροχα τραγούδια όπου εκτός από την Leslie Caron λάμπουν δύο μεγάλα αστέρια, ο Maurice Chevalier και η Hermione Gingold.
Το φιλμ κέρδισε εννέα Όσκαρ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, εικόνας, κοστουμιών, υπόκρουσης (Andre Prerin), κλπ. O Chevalier κέρδισε, επίσης, ένα ειδικό, τιμητικό Όσκαρ.
Την σύνθεση ερμηνεύει ο Παριζιάνος πλαίημποϋ Louis Jourdan όταν καταλαβαίνει ότι είναι ερωτευμένος με την ηρωίδα – αγοροκόριτσο, που μεγάλωσε μπροστά στα μάτια του. Το τραγούδι εξυπηρετεί τα ίδια συναισθήματα όπως το “I’ve grown accustomed to her face” στο “Ωραία μου κυρία».
Η δημοφιλέστερη εκτέλεση του τραγουδιού σε δίσκο ήταν από τον Vic Damone (1958).
Με την ταινία “Gigi” έκλεισε η εποχή των λαμπερών μιούζικαλ της MGM, ένα κινηματογραφικό είδος που αναπτύχθηκε τόσο πολύ τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες.
THREE COINS IN THE FOUNTAIN
Μουσική: Jule Styne. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Frank Sinatra
από την ταινία “Three coins in the fountain” («Πιστεύοντας στον ερώτα»)
Σκηνοθεσία: Jean Negulesco
Πρωταγωνιστούν: Clifton Webb, Dorothy McGuire, Jean Peters, Louis Jourdan, Maggie McNamara, Rossano Brazzi, Cathleen Nesbitt.
Μια ρομαντική ιστορία με φόντο την Ρώμη. Τρεις γυναίκες κάνουν τις ευχές τους πετώντας νομίσματα στην Fontana di Trevi. Η ταινία κέρδισε Όσκαρ για την φωτογραφία και το τραγούδι.
Οι στίχοι του τραγουδιού που ακούγεται να ερμηνεύει ο Frank Sinatra ρωτάνε ποια από τις τρεις Αμερικανίδες, που έριξαν νόμισμα στην πηγή θα δει την ευχή της να ικανοποιείται.
Από τότε η Fontana di Trevi έγινε ένας από τους πιο επισκέψιμους χώρους της Ρώμης.
Οι δύο τραγουδοποιοί, σύμφωνα με το συμβόλαιο τους, πήραν το 50% των εισπράξεων του φιλμ, το οποίο είχε γυριστεί σε Cinemascope, στην προσπάθεια της Fox με την εικόνα ευρείας οθόνης να προσελκύσει το κοινό από την τηλεόραση στους κινηματογράφους.
Ήταν ο συνθέτης Styne, που όταν είδε τις πρώτες εικόνες από τα γυρίσματα είπε «Γιατί δεν τιτλοφορείται “Τρία νομίσματα στην πηγή;”». Ο παραγωγός αναρωτήθηκε αν θα μπορούσαν να γράψουν ένα τραγούδι με τέτοιο τίτλο και ο στιχουργός Cahn τον διαβεβαίωσε ότι είναι πιο εύκολο από το “We believe in love”, που ήταν ο αρχικός τίτλος. Ο Cahn τελείωσε τους στίχους σε 20 λεπτά και άλλα 20 λεπτά χρειάστηκε ο Styne για την μελωδία. Τότε διευθυντής της παραγωγού εταιρίας στη Νέα Υόρκη ήταν ο Σπύρος Σκούρας που ήθελε την λέξη “love” στον τίτλο. Υποχώρησε μόνο όταν του είπαν ότι θα το ερμηνεύσει o Frank Sinatra. Ήταν η 14η φορά που ο Cahn ήταν υποψήφιος. Στα επόμενα χρόνια θα κέρδιζε άλλα τρία Όσκαρ. Για τον Styne ήταν το μοναδικό του Όσκαρ.
Τρεις εκτελέσεις σε δίσκους του “Three coins in the fountain” είχαν επιτυχία το 1954. Με τους Four Aces (No1), Frank Sinatra, Julius La Rosa.
1955
LOVE IS A MANY – SPLENDORED THING
Μουσική: Sammy Fain. Στίχοι: Paul Francis Webster
Ερμηνευτές: Four Aces
από την ταινία “Love is a many – splendored thing” («Έκστασις και πάθος»)
Σκηνοθεσία: Henry King
Πρωταγωνιστούν: William Holden, Jennifer Jones, Murray Matheson, Torin Thatcher, Jorja Curtright, Virginia Gregg, Isabel Elsom, Richard Loo, Soo Yong, Philip Ahn, James Hong, Keye Luke.
Μελοδραματική ταινία που εκτυλίσσεται στο Χονγκ Κονγκ την εποχή του πολέμου στην Κορέα. Η ιατρός Jones ερωτεύεται τον πολεμικό ανταποκριτή Holden. Όσκαρ απέσπασαν τα κοστούμια, η υπόκρουση του Alfred Newman και το τραγούδι.
Οι στίχοι μιλούν για την αγάπη και που βρίσκεται και η απάντηση έρχεται στο ρεφραίν ότι η αγάπη βρίσκεται στην φύση καθώς και στο πρωινό φιλί δύο ερωτευμένων στην ομίχλη.
Μολονότι προσφέρθηκε σε πολλούς διάσημους τραγουδιστές (Tony Martin, Eddie Fisher, Doris Day, Nat King Cole, κ.α.) οι οποίοι αρνήθηκαν να το ηχογραφήσουν διότι την χαρακτήρισαν ως βαριά μπαλάντα και παλαιομοδίτικη. Τελικά συμφώνησαν οι Four Aces και η επιτυχία της ταινίας τους βοήθησε να πουλήσουν πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Μια άλλη χορωδιακή εκτέλεση του τραγουδιού ακούγεται στο “Grease” (1978).
Ο τίτλος της σύνθεσης προέρχεται από το ποίημα της Francis Thompson “The kingdom of God”. Ο παραγωγός της ταινίας Buddy Adler διάλεξε τους δύο τραγουδοποιούς κυρίως διότι είχαν κερδίσει Όσκαρ το 1953 με το “Secret love”.
Την σύνθεση στην τελετή των Όσκαρ ερμήνευσε ο Eddie Fisher.
Σε δίσκους το “Love is a many-splendored thing” έγινε επιτυχία το 1955 σε πέντε εκτελέσεις: Four Aces (No1), Don Cornell, David Rose, Woody Herman, Don, Dick N’ Jimmy.
1956
WHATEVER WILL BE, WILL BE (Que sera, sera)
Μουσική - στίχοι: Jay Livingston – Ray Evans
Ερμηνεύτρια: Doris Day
από την ταινία “The man who knew too much” («Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά»)
Σκηνοθεσία: Alfred Hitchcock.
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Doris Day, Brenda De Banzie, Bernard Miles, Ralph Truman, Daniel Gelin, Alan Mowbray, Carolyn Jones, Hillary Brook.
Είναι η δεύτερη φορά που γυρίζει το ίδιο σενάριο ο σκηνοθέτης. Η πρώτη ήταν το 1934. Η πιο συγκλονιστική σκηνή είναι σίγουρα όταν ο συνθέτης-μαέστρος Bernard Herman διευθύνει την London Philharmonic στο Albert Hall στην εκτέλεση του έργου του Arthur Benjamin “Storm clouds”.
Το τραγούδι που κέρδισε το Όσκαρ ερμηνεύει η Doris Day σε μια δεξίωση σε πρεσβεία, όταν την παρακαλούν ως πρώην τραγουδίστρια και νυν σύζυγο διπλωμάτη να εκτελέσει ένα κομμάτι. Την ακούει ο μικρός γιος της που έχουν απαγάγει κάποιοι και καταφέρνει να δραπετεύσει από το δωμάτιο της πρεσβείας όπου είναι φυλακισμένος και να φθάσει στους γονείς του.
Η εκτέλεση της Doris Day πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, έγινε το μουσικό σήμα των συναυλιών της και της τηλεοπτικής της εκπομπής και, φυσικά, η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της.
Η Day ερμηνεύει την σύνθεση και στις ταινίες του 1960 “Don’t eat the daisies” και του 1966 “The Glass Bottom Boat”.
Λόγω των ισπανικών λέξεων “Que sera, sera” που είναι ο β’ τίτλος του τραγουδιού το ηχογράφησαν πολλοί Ισπανοί καλλιτέχνες και άλλοι όπως οι Shirelles, Connie Francis, Anton Karas, Johnny Thunders.
Το φαβορί εκείνης της χρονιάς ήταν το “True love” του Cole Porter, αλλά η τύχη ευνόησε τους Livingston – Evans που είχαν άλλο ένα Όσκαρ στο σπίτι τους από το 1948 για το “Buttons and bows”.
1957
ALL THE WAY
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Sammy Cahn
Ερμηνευτής: Frank Sinatra
από την ταινία “The joker is wild” («Χαρτοπαίκτης τραγουδιστής»)
Σκηνοθεσία: Charles Vidor.
Πρωταγωνιστούν: Frank Sinatra, Mitzi Gaynor, Jeanne Crain, Eddie Albert, Beverly Garland, Jackie Coogan, Sophie Tucker.
Άλλα τραγούδια: “At sundown”, “I cried for you”, “If I could be with you one night tonight”, “I love my baby”, “June in January”, “Naturally” (από την “Martha” του Flotow), “Out of nowhere”, “Swinging on a star”.
O Sinatra είναι το κεντρικό πρόσωπο στην βιογραφία του τραγουδιστή των κλαμπ Joe E. Lewis με τις Crain-Gaynor στους ρόλους των δύο γυναικών που αγαπά. Ο Sinatra ερμηνεύει το βραβευμένο με Όσκαρ τραγούδι στην εναρκτήρια βραδιά ενός πολυτελούς νυκτερινού κλαμπ του Σικάγου. Αργότερα επαναλαμβάνεται η σύνθεση από έναν δίσκο που παίζει. Οι στίχοι μιλούν για έναν άνθρωπο με βαθιά και ατελείωτη αφοσίωση μολονότι ο χαρακτήρας του Lewis δεν είχε καμία σχέση μ’ αυτές τις αρετές. Το τραγούδι άρεσε αμέσως στο κοινό, όχι όμως και η ταινία που ξανακυκλοφόρησε με τίτλο “All the way”. Ο δίσκος του Sinatra ακούγεται και στην υπόκρουση του φιλμ “Once is not enough” (1974).
Στην απονομή των Όσκαρ απόντος του Sinatra το ερμήνευσε ο φίλος του Dean Martin.
Ο δίσκος του Sinatra πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.
1958
GIGI
Μουσική: Frederick Loewe. Στίχοι: Alan Joy Lerner
Ερμηνευτής: Louis Jourdan
από την ταινία “Gigi” («Ζιζί»)
Σκηνοθεσία: Vincente Minnelli.
Πρωταγωνιστούν: Leslie Caron, Maurice Chevalier, Louis Jourdan, Hermione Gingold, Jacques Bergerac, Eva Gabor.
Άλλα τραγούδια: “Gossip”, “I’m glad I’m not young anymore”, “I remember it well”, “It’s a bore”, “The night they invented champagne”, “The Parisians”, “Say a prayer for me tonight”, “She is not thinking of me”, “Thank heaven for little girls”.
Η ιστορία της Colette (1873-1954) για μια νεαρή Γαλλίδα που την ετοιμάζουν για γάμο στο τέλος του 19ου αιώνα έγινε ένα γοητευτικό μιούζικαλ με υπέροχα τραγούδια όπου εκτός από την Leslie Caron λάμπουν δύο μεγάλα αστέρια, ο Maurice Chevalier και η Hermione Gingold.
Το φιλμ κέρδισε εννέα Όσκαρ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, εικόνας, κοστουμιών, υπόκρουσης (Andre Prerin), κλπ. O Chevalier κέρδισε, επίσης, ένα ειδικό, τιμητικό Όσκαρ.
Την σύνθεση ερμηνεύει ο Παριζιάνος πλαίημποϋ Louis Jourdan όταν καταλαβαίνει ότι είναι ερωτευμένος με την ηρωίδα – αγοροκόριτσο, που μεγάλωσε μπροστά στα μάτια του. Το τραγούδι εξυπηρετεί τα ίδια συναισθήματα όπως το “I’ve grown accustomed to her face” στο “Ωραία μου κυρία».
Η δημοφιλέστερη εκτέλεση του τραγουδιού σε δίσκο ήταν από τον Vic Damone (1958).
Με την ταινία “Gigi” έκλεισε η εποχή των λαμπερών μιούζικαλ της MGM, ένα κινηματογραφικό είδος που αναπτύχθηκε τόσο πολύ τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες.
ΤΡΙΤΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Σε ηλικια 74 χρονων πεθανε στην Αργεντινη(4 Οκτωβριου 2009) η Μερσεντες Σοσα,ερμηνευτρια φολκλορικων και πολιτικων τραγουδιων.Ηχογραφησε 40 αλμπουμ.Το τελευταιο της ηταν το Cantora.
*Κιθαριστας της τζαζ και της κλασικης μουσικης ο Charlie Byrd μαθητευσε διπλα στον Andres Segovia και τον Sophocles Papas (1894-1986).Ο δευτερος ηταν διεθνως γνωστος δασκαλος της κλασικης κιθαρας.
*Στην Αθηνα:στις 7 Οκτωβριου ο Adamo,την Τεταρτη 14 Οκτωβριου ο Kevin Costner και το συγκροτημα Modern West,τηνΚυριακη 8 Νοεμβριου η Beyonce.
*Η επιτυχια του Michel Fugain « Une belle histoire» (1973) στην Ιταλια εγινε Un estate fa.
*Debate,προερχεται από την αρχαια ελληνικη λεξη «δυβατον» ,δηλαδη δυο βηματα.
*Cuban Pete,το εκπληκτικο μαμπο που τραγουδα ο Τζιμ Καρευ στην ταινια του 1994 «Η μασκα» είναι βρετανικη συνθεση του 1936 από το ομωνυμο φιλμ.
*Το 1896 καταγραφεται η πρωτη ηχογραφηση ελληνικου τραγουδιου στις ΗΠΑ.
*Όταν το 1912 βυθιστηκε ο Τιτανικος γραφηκε και το It’s all in the game που είναι επιτυχια ως σημερα.
*Την ηχογραφηση του 1940 Mama yo quero-Carmen Miranda χρησιμοποιει στην εκπομπη της από τον FM 100,το δημοτικο ραδιοφωνο της Θεσσαλονικης,η Ναυσικα Γκρατζιου.
*Κιθαριστας της τζαζ και της κλασικης μουσικης ο Charlie Byrd μαθητευσε διπλα στον Andres Segovia και τον Sophocles Papas (1894-1986).Ο δευτερος ηταν διεθνως γνωστος δασκαλος της κλασικης κιθαρας.
*Στην Αθηνα:στις 7 Οκτωβριου ο Adamo,την Τεταρτη 14 Οκτωβριου ο Kevin Costner και το συγκροτημα Modern West,τηνΚυριακη 8 Νοεμβριου η Beyonce.
*Η επιτυχια του Michel Fugain « Une belle histoire» (1973) στην Ιταλια εγινε Un estate fa.
*Debate,προερχεται από την αρχαια ελληνικη λεξη «δυβατον» ,δηλαδη δυο βηματα.
*Cuban Pete,το εκπληκτικο μαμπο που τραγουδα ο Τζιμ Καρευ στην ταινια του 1994 «Η μασκα» είναι βρετανικη συνθεση του 1936 από το ομωνυμο φιλμ.
*Το 1896 καταγραφεται η πρωτη ηχογραφηση ελληνικου τραγουδιου στις ΗΠΑ.
*Όταν το 1912 βυθιστηκε ο Τιτανικος γραφηκε και το It’s all in the game που είναι επιτυχια ως σημερα.
*Την ηχογραφηση του 1940 Mama yo quero-Carmen Miranda χρησιμοποιει στην εκπομπη της από τον FM 100,το δημοτικο ραδιοφωνο της Θεσσαλονικης,η Ναυσικα Γκρατζιου.
ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Η νυν υπουργος εξωτερικων των ΗΠΑ Χιλαρυ Κλιντον στα εφηβικα της χρονια ηταν προεδος του συλλογου θαυμαστων του τραγουδιστη Fabian.
*Και ο Δρακουλας ειχε γινει cha cha cha από τους Marino Marini,Henri Salvador,Bruno Martino κ.α.
*Ο υποδιευθυντης του Ωδειου Θεσσαλονικης το 1918 Αιμιλιος Ριαδης ειχε σπουδασει μουσικη διπλα στον Ραβελ.
*Το 1992 κυκλοφορησε από τις εκδοσεις «Συνεχεια» το βιβλιο του Γιωργου Λεκακη «Η Θεσσαλονικη στο ελληνικο τραγουδι».
*Κλασικο ισπανοφωνο τραγουδι που εκανε τον γυρο του κοσμου,το El relicario.Σημαινει: σκηνωμα αγιου,βωμος,προσκυνηταρι,μενταγιον,κοσμημα.
*Η συνθεση Vorrei με την Sylvia Grissi βασιζεται στο Adagio του Albinoni.
*Πριν από μερικες δεκαετιες το Ραδιο Μοντε Καρλο εκλεινε τις εκπομπες του κάθε βραδυ με το Close your eyes.
*Στο φιλμ του 1952 High noon το ομωνυμο τραγουδι ερμηνευει ο Tex Ritter.
*Στην ταινια του 1957 Gunfight at OK Corral (Αιμα στον πρασινο βαλτο) το ομωνυμο τραγουδι αποδιδει ο Frankie Laine.
*Ειναι ο Marty Robbins που τραγουδα The hanging tree (Στο ξεσπασμα της καταιγιδος) στην ομωνυμη ταινια.
*Na voce na chittara,ναπολιτανικο τραγουδι που ηχογραφησαν οι:Roberto Murolo,Pier Angeli,Claudio Villa,Iva Zannichi κ.α.Στα αγγλικα βαπτισθηκε I only know I love you.
*Στα διαφημιστικα της η British Airways χρησιμοποιησε το Leaving on a jet plane-Sophie Barker.
*Και ο Δρακουλας ειχε γινει cha cha cha από τους Marino Marini,Henri Salvador,Bruno Martino κ.α.
*Ο υποδιευθυντης του Ωδειου Θεσσαλονικης το 1918 Αιμιλιος Ριαδης ειχε σπουδασει μουσικη διπλα στον Ραβελ.
*Το 1992 κυκλοφορησε από τις εκδοσεις «Συνεχεια» το βιβλιο του Γιωργου Λεκακη «Η Θεσσαλονικη στο ελληνικο τραγουδι».
*Κλασικο ισπανοφωνο τραγουδι που εκανε τον γυρο του κοσμου,το El relicario.Σημαινει: σκηνωμα αγιου,βωμος,προσκυνηταρι,μενταγιον,κοσμημα.
*Η συνθεση Vorrei με την Sylvia Grissi βασιζεται στο Adagio του Albinoni.
*Πριν από μερικες δεκαετιες το Ραδιο Μοντε Καρλο εκλεινε τις εκπομπες του κάθε βραδυ με το Close your eyes.
*Στο φιλμ του 1952 High noon το ομωνυμο τραγουδι ερμηνευει ο Tex Ritter.
*Στην ταινια του 1957 Gunfight at OK Corral (Αιμα στον πρασινο βαλτο) το ομωνυμο τραγουδι αποδιδει ο Frankie Laine.
*Ειναι ο Marty Robbins που τραγουδα The hanging tree (Στο ξεσπασμα της καταιγιδος) στην ομωνυμη ταινια.
*Na voce na chittara,ναπολιτανικο τραγουδι που ηχογραφησαν οι:Roberto Murolo,Pier Angeli,Claudio Villa,Iva Zannichi κ.α.Στα αγγλικα βαπτισθηκε I only know I love you.
*Στα διαφημιστικα της η British Airways χρησιμοποιησε το Leaving on a jet plane-Sophie Barker.
ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Το γιαπωνεζικο τραγουδι Shina no yoru με τιτλο “Κινεζικη νυκτα» διασκευασαν στην δεκαετια του ’60 οι «Γκρηκς».
*Στις 20 Αυγουστου 2000 πεθανε στο Λουγκανο της Ελβετιας ο Συλβιο Φρανσεσκο,αδελφος της Caterina Valente.
*Η κορη του κορυφαιου ερευνητη της φολκλορικης μουσικης στις ΗΠΑ Alan Lomax παντρευτηκε Ελληνα και τωρα ονομαζεται Anna Lomax-Chairetakis.
*Ο δημοφιλεστερος προπολεμικα τραγουδιστης στην Αγγλια ηταν ο Ελληνο-Λιβανικης καταγωγης Al Bowlly(1899-1941).Γεννηθηκε στην Μοζαμβικη.Σκοτωθηκε στον βομβαρδισμο του Λονδινου μεσα στο σπιτι του.Συνεργαστηκε κυριως με την ορχηστρα Ray Noble.
*Chris Connor,τραγουδιστρια της τζαζ.με τις ορχηστρες Claude Thornhill,Stan Kenton και προσωπικη καριερα,πεθανε στις 29 Αυγουστου 2009,81 ετων.Προσωπικες επιτυχιες της ηταν (και οι δυο το 1957) I miss you so/Trust in me.
*Στις 20 Αυγουστου 2000 πεθανε στο Λουγκανο της Ελβετιας ο Συλβιο Φρανσεσκο,αδελφος της Caterina Valente.
*Η κορη του κορυφαιου ερευνητη της φολκλορικης μουσικης στις ΗΠΑ Alan Lomax παντρευτηκε Ελληνα και τωρα ονομαζεται Anna Lomax-Chairetakis.
*Ο δημοφιλεστερος προπολεμικα τραγουδιστης στην Αγγλια ηταν ο Ελληνο-Λιβανικης καταγωγης Al Bowlly(1899-1941).Γεννηθηκε στην Μοζαμβικη.Σκοτωθηκε στον βομβαρδισμο του Λονδινου μεσα στο σπιτι του.Συνεργαστηκε κυριως με την ορχηστρα Ray Noble.
*Chris Connor,τραγουδιστρια της τζαζ.με τις ορχηστρες Claude Thornhill,Stan Kenton και προσωπικη καριερα,πεθανε στις 29 Αυγουστου 2009,81 ετων.Προσωπικες επιτυχιες της ηταν (και οι δυο το 1957) I miss you so/Trust in me.
ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Στο καφε La giralda του Μοντεβιντεο παιχθηκε για πρωτη φορα το 1917 η συνθεση La cumparsita απο την ορχηστρα Roberto Firpo.Ο συνθετης Gerardo Matos Rodriguez πουλησε την δημιοργια του σε ηλικια 17 χρονων για 20 πεσος.
*Η συνθεση του Anton Rubinstein « Romance» εγινε Music from beyond the moon (1947) και My one and only love (1953).
*Οι καλυτεροι ντραμμερ της περιοδου των μεγαλων ορχηστρων ηταν οι:Gene Krupa-Buddy Rich.
*Υδραυλις ηταν ο πρωτος προγραμματιζομενος αναλογικος υπολογιστης.Κατασκευαστης ο Ηρων ο Αλεξανδρευς.Εζησε τον 1οπ.Χ η 1ο μ.Χ.αιωνα.
*Την «Μισιρλου» ηχογραφησε στα ελληνικα το 1947 η ορχηστρα Freddy Martin με ερμηνευτη τον Stuart Wade.
*Η ρουμανικη συνθεση Hora staccato ειναι εργο για βιρτουοζους βιολιστες.Την εκανε αθανατη ο Jascha Heifetz.Ειναι συνθεση του 1930.
*Πριν από την Copacabana του Barry Manilow υπηρχε η βραζιλιανικη συνθεση Copacabana (1946).
*Walter Winchell(1897-1972),αυτος καθιερωσε την στηλη κουτσομπολιου στις αμερικανικες εφημεριδες,που καποια στιγμη αναδημοσιευαν 2000 εφημεριδες σ’ολο τον κοσμο.
*Τραγουδι του 1917 είναι το βραζιλιανικο Tico tico (no fuba)
*The story of a starry night βασιζεται στην Παθητικη Συμφωνια (Νο6.εργο 74) του Τσαικοφσκυ,δημιουργια του 1893.
*Carmen Castillo,μια από τις πεντε συζυγους του Xavier Cugat-από το 1929-47.
*Οι «Φορμιγξ» εμφανιζονται στην ταινια «Ο Θοδωρος και το δικανο».
*Τι εγινε ο Τhierry Mutin που εκανε παταγο το 1988 με το συγκλονιστικο Sketch of love;
*Η συνθεση του Anton Rubinstein « Romance» εγινε Music from beyond the moon (1947) και My one and only love (1953).
*Οι καλυτεροι ντραμμερ της περιοδου των μεγαλων ορχηστρων ηταν οι:Gene Krupa-Buddy Rich.
*Υδραυλις ηταν ο πρωτος προγραμματιζομενος αναλογικος υπολογιστης.Κατασκευαστης ο Ηρων ο Αλεξανδρευς.Εζησε τον 1οπ.Χ η 1ο μ.Χ.αιωνα.
*Την «Μισιρλου» ηχογραφησε στα ελληνικα το 1947 η ορχηστρα Freddy Martin με ερμηνευτη τον Stuart Wade.
*Η ρουμανικη συνθεση Hora staccato ειναι εργο για βιρτουοζους βιολιστες.Την εκανε αθανατη ο Jascha Heifetz.Ειναι συνθεση του 1930.
*Πριν από την Copacabana του Barry Manilow υπηρχε η βραζιλιανικη συνθεση Copacabana (1946).
*Walter Winchell(1897-1972),αυτος καθιερωσε την στηλη κουτσομπολιου στις αμερικανικες εφημεριδες,που καποια στιγμη αναδημοσιευαν 2000 εφημεριδες σ’ολο τον κοσμο.
*Τραγουδι του 1917 είναι το βραζιλιανικο Tico tico (no fuba)
*The story of a starry night βασιζεται στην Παθητικη Συμφωνια (Νο6.εργο 74) του Τσαικοφσκυ,δημιουργια του 1893.
*Carmen Castillo,μια από τις πεντε συζυγους του Xavier Cugat-από το 1929-47.
*Οι «Φορμιγξ» εμφανιζονται στην ταινια «Ο Θοδωρος και το δικανο».
*Τι εγινε ο Τhierry Mutin που εκανε παταγο το 1988 με το συγκλονιστικο Sketch of love;
Monday, October 5, 2009
Τα τραγούδια των Οσκαρ 1949-1953
1949
BABY, IT’S COLD OUTSIDE
Μουσική - στίχοι: Frank Loesser
Ερμηνευτές: Esther Williams – Ricardo Montalban
από την ταινία “Neptune’s Daughter” («Η κόρη του Ποδειδώνος»)
Σκηνοθεσία: Edward Buzzell.
Πρωταγωνιστούν: Esther Williams, Red Skelton, Keenan Wynn, Betty Garrett, Ricardo Montalban, Mel Blanc και η ορχήστρα Xavier Cugat.
Άλλα τραγούδια: “I love those men”, “My heart beats faster”, “Jungle rhumba”, “Cachita”, “Jungle fanstasy”.
Μουσική ρομαντική κωμωδία με την Williams στον ρόλο σχεδιάστριας μαγιώ. Την σύνθεση που κέρδισε το Όσκαρ την έγραψε αρχικά ο Loesser για να την τραγουδά μαζί με την σύζυγο του στα πάρτυ του Χόλλυγουντ. Στην ταινία την τραγουδούν η Esther Williams και ο Ricardo Montalban. Αργότερα στο φιλμ την κωμική έκδοση του τραγουδιού αποδίδουν ο Red Skelton και η Betty Garrett. Σύμφωνα με τους στίχους ο άνδρας προσπαθεί να πείσει την γυναίκα να μείνει στο σπίτι, διότι έξω έχει κρύο, ενώ εκείνη προβάλλει τις αντιρρήσεις της.
Ο Loesser ήταν υποψήφιος για Όσκαρ το 1941 (“Dolores”), το 1943 (“They’re either too young or too old”) και το 1947 (“ I wish I didn’t love you so”).
Πολλοί τραγουδοποιοί διαμαρτυρήθηκαν στην Κινηματογραφική Ακαδημία ότι η σύνθεση ήταν πέντε χρονών και την γνώριζαν από τα πάρτυ του Χόλλυγουντ. Η Ακαδημία απάντησε «Ναι, αλλά δεν εκτελέστηκε εμπορικά ή επαγγελματικά».
Ο Loesser λίγο καιρό αργότερα πήγε στη Νέα Υόρκη όπου έγραψε για το Μπρόντγουαιη μιούζικαλ όπως “Guys and dolls” (1950), “The most happy fella” (1956), “How to succeed in business without really trying” (1961).
Η Esther Williams ήταν έγκυος όταν γυριζόταν η ταινία.
Πέντε εκτελέσεις του τραγουδιού έγιναν επιτυχία το 1949: Johnny Mercer – Margaret Whiting, Dinah Shore – Buddy Clark, Ella Fitzgerald – Louis Jordan, Sammy Kaye, Homer & Jethro.
1950
MONA LISA
Μουσική - στίχοι: Jay Livingston – Ray Evans
Ερμηνευτής: Ανώνυμος τραγουδιστής
από την ταινία “Captain Carey, USA” («Ο προδότης»)
Σκηνοθεσία: Mitchell Leisen.
Πρωταγωνιστούν: Alan Ladd, Wanda Hendrix, Francis Ledever, Russ Tamblyn.
Ένας πρώην αξιωματικός (στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου) επιστρέφει για να βρει τον προδότη των πατριωτών στους Ναζί. Η ταινία γρήγορα ξεχάστηκε όχι, όμως, και το τραγούδι που της χάρισε το Όσκαρ. Ήταν το πιο εμπορικό τραγούδι στην καριέρα του Nat “King” Cole. Στην αρχή οι Livingston – Evans τιτλοφόρησαν το τραγούδι “Prima Donna” μετά το βάπτισαν “After midnight” όταν άλλαξε και ο τίτλος της ταινίας. Η σύζυγος του Evans πρότεινε οι στίχοι να αναφέρονται στην γυναίκα που εικονίζεται στον πιο διάσημο πίνακα του Leonardo daVinci. Στην αρχή σκέφτηκαν μια παρωδία αλλά στο τέλος τους άρεσε η ιδέα. Στην ταινία ελάχιστα μέτρα της σύνθεσης ακούγονται και οι λίγοι στίχοι που ψιθυρίζονται είναι σε ιταλική γλώσσα. Η μελωδία χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα ενός τυφλού μουσικού του δρόμου (τον υποδύεται o David Leonard) ότι έρχεται περίπολος των Ναζί.
Οι δύο τραγουδοποιοί προσπάθησαν να πείσουν διάφορους καλλιτέχνες να το ηχογραφήσουν, οι οποίοι αρνήθηκαν: Frank Sinatra, Pery Como, Vic Damone, Nat “King” Cole. Τελικά πείστηκε ο Cole, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις του «Τραγούδι για έναν πίνακα ζωγραφικής; Είναι τίτλος αυτός για τραγούδι;». Στις συζητήσεις που έκανε στο σπίτι του με τους δύο τραγουδοποιούς ένα κοριτσάκι τους διέκοψε αρκετές φορές. Ήταν η Natalie Cole. Ο δίσκος του πούλησε τρία εκατομμύρια αντίτυπα. Και όσοι αρχικά αρνήθηκαν έσπευσαν να ηχογραφήσουν την σύνθεση βλέποντας την απήχηση του δίσκου του Cole.
Η ηχογράφηση του Cole ακούγεται και στην ταινία του 1986 “Mona Lisa”.
Εκτός από τον Alan Ladd στο φιλμ του 1950 παίζουν ο Russ Tamblyn που αργότερα έγινε διάσημος χάρη στο “West Side Story” και η Celia Lovsky που υποδύθηκε την T’ Pau, την αρχηγό του πλανήτη Vulcan στο πρώτο “Star Trek”.
Εκτός από του Nat “King” Cole (Νο1) άλλες έξι εκτελέσεις το 1950 είχαν εμπορική επιτυχία: Victor Young / Harry James / Art Lund / Ralph Flanagan / Charlie Spivak / Dennis Day.
1951
IN THE COOL, COOL, COOL OF THE EVENING
Μουσική: Hoagy Carmichael. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνευτές: Bing Crosby – Jane Wyman
από την ταινία “Here comes the groom” («Παντρεύουν τον πατέρα μου»)
Σκηνοθεσία: Frank Capra.
Πρωταγωνιστούν: Bing Crosby, Jane Wyman, Franchot Tone, Alexis Smith, James Barton, Anna Maria Alberghetti. Φιλοξενούμενα αστέρια: Louis Armstrong, Dorothy Lamour, Phil Harris, Cass Daley.
Άλλα τραγούδια: Bonne nuit, good night / Misto Cristofo Columbo / Your own little house
Ο Crosby συνωμοτεί για να μην παντρευτεί η πρώην μνηστή του Wyman τον εκατομμυριούχο Tone σ’ αυτή την ελαφριά μουσική κωμωδία.
Στην ταινία η Wyman τραγούδησε για πρώτη φορά, ενώ η 14χρονη Alberghetti έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της σε άριες από τον “Rigoletto”.
Ήδη ο στιχουργός Mercer είχε τρία Όσκαρ για συμμετοχή του σε προηγούμενες ταινίες. Για τον Carmichael ήταν η πρώτη φορά. Το τραγούδι υπήρχε, αχρησιμοποίητο, στα συρτάρια της Paramount. Είχε γραφεί αρχικά για μια ταινία της Betty Hatton που δεν γυρίστηκε ποτέ. Στο φιλμ ερμηνεύεται σε ντουέτο από τους Crosby – Wyman – και μάλιστα ζωντανά – όχι προηχογραφημένο, με απόφαση του σκηνοθέτη.
Σε δίσκους δύο του τραγουδιού είχαν απήχηση εκτελέσεις το 1951: από τους Bing Crosby – Jane Wyman και Frankie Laine – Jo Stafford.
1952
HIGH NOON (Do not forsake me)
Μουσική: Dimitri Tiomkin. Στίχοι: Ned Washington
Ερμηνευτής: Tex Ritter
από την ταινία “High Noon” («Το τραίνο θα σφυρίξει τρεις φορές»)
Σκηνοθεσία: Fred Zinnemann.
Πρωταγωνιστούν: Gary Cooper, Thomas Mitchell, Lloyd Bridges, Katy Jurado, Grace Kelly, Otto Kruger, Lon Chaney Jr., Henry (Harry) Morgan, Lee Van Cleef, Robert Wilke, Sheb Wooley.
Δραματικό γουέστερν που εκτός από το τραγούδι έφερε Όσκαρ και στον Cooper, στην μουσική του Tiomkin, στο μοντάζ των Elmo Williams – Harry Gerstad, στο σενάριο.
Το σενάριο που έγραψε ο Carl Foreman αναφέρεται σε κρίση συνείδησης. Την ημέρα του γάμου του και της συνταξιοδότησης του ο σερίφης Cooper πληροφορείται ότι ένας οπλοφόρος έρχεται στην πόλη διψώντας για εκδίκηση. Μολονότι μπορεί να φύγει μένει στην πόλη για να τον αντιμετωπίσει, αλλά οι ντόπιοι δεν φαίνονται πρόθυμοι να τον βοηθήσουν. Το εξαιρετικό τραγούδι “Do not forsake me, oh my darlin’ ” από την φωνή του Tex Ritter αφηγείται τα γεγονότα ως την επερχόμενη σύγκρουση.
Η κλασική αυτή μπαλάντα (δείγμα υψηλού επιπέδου τραγουδιού country & western) βοήθησε την ταινία που έγινε κλασικό φιλμ γουέστερν, όπως και το φιλμ βοήθησε την μπαλάντα.
Τέσσερις μήνες πριν από την προβολή ο Tiomkin την έδωσε στον Frankie Laine να την ηχογραφήσει, που έγινε αμέσως επιτυχία, βοηθώντας στην διαφήμιση του φιλμ.
Στην υπόκρουση, βέβαια, το ερμηνεύει ο Tex Ritter, που κυκλοφόρησε την δική του έκδοση τρεις μήνες μετά τον Laine.
Ο Tiomkin είχε γράψει την υπόκρουση 150 ταινιών και κέρδισε Όσκαρ για την μουσική του “The high and the mighty” (1954).
Σε δίσκους το “High noon” έγινε επιτυχία το 1952 και από τον Frankie Laine και από τον Tex Ritter. O Ritter που έπαιξε σε 85 ταινίες γουέστερν από το 1935-45 πέθανε το 1974 σε ηλικία 74 χρονών.
1953
SECRET LOVE
Μουσική: Sammy Fain. Στίχοι: Paul Francis Webster
Ερμηνεύτρια: Doris Day
από την ταινία “Calamity Jane” («Η γυναίκα με το μαστίγιο»)
Σκηνοθεσία: David Butler
Πρωταγωνιστούν: Doris Day, Howard Keel, Allyn (Ann) Mc Lerie, Philip Carey, Gale Robbins, Dick Wesson, Paul Harvey.
Άλλα τραγούδια: The black hills of Dakota / The deadwood stage / Higher than a hawk / I can do without you / Just blew in from the windy city / ‘Tis Harry I’m planin’ to marry / A woman’s touch
H Doris Day τραγουδά την ρομαντική μπαλάντα ακουμπώντας σ’ ένα δέντρο, αναγνωρίζοντας ότι αγαπά τον Bill Hickock (Howard Keel), αλλά έκρυβε την αλήθεια αυτή ακόμα κι από τον εαυτό της. Πολλοί κατηγόρησαν την Day ότι προσπάθησε να αντιγράψει την Betty Hutton που τρία χρόνια πριν είχε ερμηνεύσει έναν παρόμοιο ρόλο στο φιλμ “Annie get your gun”.
Σε δίσκους το “Secret love” έγινε επιτυχία το 1954 από τους Doris Day (No 1 με πωλήσεις πάνω από ένα εκατομμύριο), Tommy Edwards, Ray Anthony. Επίσης το ηχογράφησαν οι Slim Whitman, Freddy Fender, Ahmad Jamal, Billy Stewart, κ.α.
BABY, IT’S COLD OUTSIDE
Μουσική - στίχοι: Frank Loesser
Ερμηνευτές: Esther Williams – Ricardo Montalban
από την ταινία “Neptune’s Daughter” («Η κόρη του Ποδειδώνος»)
Σκηνοθεσία: Edward Buzzell.
Πρωταγωνιστούν: Esther Williams, Red Skelton, Keenan Wynn, Betty Garrett, Ricardo Montalban, Mel Blanc και η ορχήστρα Xavier Cugat.
Άλλα τραγούδια: “I love those men”, “My heart beats faster”, “Jungle rhumba”, “Cachita”, “Jungle fanstasy”.
Μουσική ρομαντική κωμωδία με την Williams στον ρόλο σχεδιάστριας μαγιώ. Την σύνθεση που κέρδισε το Όσκαρ την έγραψε αρχικά ο Loesser για να την τραγουδά μαζί με την σύζυγο του στα πάρτυ του Χόλλυγουντ. Στην ταινία την τραγουδούν η Esther Williams και ο Ricardo Montalban. Αργότερα στο φιλμ την κωμική έκδοση του τραγουδιού αποδίδουν ο Red Skelton και η Betty Garrett. Σύμφωνα με τους στίχους ο άνδρας προσπαθεί να πείσει την γυναίκα να μείνει στο σπίτι, διότι έξω έχει κρύο, ενώ εκείνη προβάλλει τις αντιρρήσεις της.
Ο Loesser ήταν υποψήφιος για Όσκαρ το 1941 (“Dolores”), το 1943 (“They’re either too young or too old”) και το 1947 (“ I wish I didn’t love you so”).
Πολλοί τραγουδοποιοί διαμαρτυρήθηκαν στην Κινηματογραφική Ακαδημία ότι η σύνθεση ήταν πέντε χρονών και την γνώριζαν από τα πάρτυ του Χόλλυγουντ. Η Ακαδημία απάντησε «Ναι, αλλά δεν εκτελέστηκε εμπορικά ή επαγγελματικά».
Ο Loesser λίγο καιρό αργότερα πήγε στη Νέα Υόρκη όπου έγραψε για το Μπρόντγουαιη μιούζικαλ όπως “Guys and dolls” (1950), “The most happy fella” (1956), “How to succeed in business without really trying” (1961).
Η Esther Williams ήταν έγκυος όταν γυριζόταν η ταινία.
Πέντε εκτελέσεις του τραγουδιού έγιναν επιτυχία το 1949: Johnny Mercer – Margaret Whiting, Dinah Shore – Buddy Clark, Ella Fitzgerald – Louis Jordan, Sammy Kaye, Homer & Jethro.
1950
MONA LISA
Μουσική - στίχοι: Jay Livingston – Ray Evans
Ερμηνευτής: Ανώνυμος τραγουδιστής
από την ταινία “Captain Carey, USA” («Ο προδότης»)
Σκηνοθεσία: Mitchell Leisen.
Πρωταγωνιστούν: Alan Ladd, Wanda Hendrix, Francis Ledever, Russ Tamblyn.
Ένας πρώην αξιωματικός (στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου) επιστρέφει για να βρει τον προδότη των πατριωτών στους Ναζί. Η ταινία γρήγορα ξεχάστηκε όχι, όμως, και το τραγούδι που της χάρισε το Όσκαρ. Ήταν το πιο εμπορικό τραγούδι στην καριέρα του Nat “King” Cole. Στην αρχή οι Livingston – Evans τιτλοφόρησαν το τραγούδι “Prima Donna” μετά το βάπτισαν “After midnight” όταν άλλαξε και ο τίτλος της ταινίας. Η σύζυγος του Evans πρότεινε οι στίχοι να αναφέρονται στην γυναίκα που εικονίζεται στον πιο διάσημο πίνακα του Leonardo daVinci. Στην αρχή σκέφτηκαν μια παρωδία αλλά στο τέλος τους άρεσε η ιδέα. Στην ταινία ελάχιστα μέτρα της σύνθεσης ακούγονται και οι λίγοι στίχοι που ψιθυρίζονται είναι σε ιταλική γλώσσα. Η μελωδία χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα ενός τυφλού μουσικού του δρόμου (τον υποδύεται o David Leonard) ότι έρχεται περίπολος των Ναζί.
Οι δύο τραγουδοποιοί προσπάθησαν να πείσουν διάφορους καλλιτέχνες να το ηχογραφήσουν, οι οποίοι αρνήθηκαν: Frank Sinatra, Pery Como, Vic Damone, Nat “King” Cole. Τελικά πείστηκε ο Cole, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις του «Τραγούδι για έναν πίνακα ζωγραφικής; Είναι τίτλος αυτός για τραγούδι;». Στις συζητήσεις που έκανε στο σπίτι του με τους δύο τραγουδοποιούς ένα κοριτσάκι τους διέκοψε αρκετές φορές. Ήταν η Natalie Cole. Ο δίσκος του πούλησε τρία εκατομμύρια αντίτυπα. Και όσοι αρχικά αρνήθηκαν έσπευσαν να ηχογραφήσουν την σύνθεση βλέποντας την απήχηση του δίσκου του Cole.
Η ηχογράφηση του Cole ακούγεται και στην ταινία του 1986 “Mona Lisa”.
Εκτός από τον Alan Ladd στο φιλμ του 1950 παίζουν ο Russ Tamblyn που αργότερα έγινε διάσημος χάρη στο “West Side Story” και η Celia Lovsky που υποδύθηκε την T’ Pau, την αρχηγό του πλανήτη Vulcan στο πρώτο “Star Trek”.
Εκτός από του Nat “King” Cole (Νο1) άλλες έξι εκτελέσεις το 1950 είχαν εμπορική επιτυχία: Victor Young / Harry James / Art Lund / Ralph Flanagan / Charlie Spivak / Dennis Day.
1951
IN THE COOL, COOL, COOL OF THE EVENING
Μουσική: Hoagy Carmichael. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνευτές: Bing Crosby – Jane Wyman
από την ταινία “Here comes the groom” («Παντρεύουν τον πατέρα μου»)
Σκηνοθεσία: Frank Capra.
Πρωταγωνιστούν: Bing Crosby, Jane Wyman, Franchot Tone, Alexis Smith, James Barton, Anna Maria Alberghetti. Φιλοξενούμενα αστέρια: Louis Armstrong, Dorothy Lamour, Phil Harris, Cass Daley.
Άλλα τραγούδια: Bonne nuit, good night / Misto Cristofo Columbo / Your own little house
Ο Crosby συνωμοτεί για να μην παντρευτεί η πρώην μνηστή του Wyman τον εκατομμυριούχο Tone σ’ αυτή την ελαφριά μουσική κωμωδία.
Στην ταινία η Wyman τραγούδησε για πρώτη φορά, ενώ η 14χρονη Alberghetti έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της σε άριες από τον “Rigoletto”.
Ήδη ο στιχουργός Mercer είχε τρία Όσκαρ για συμμετοχή του σε προηγούμενες ταινίες. Για τον Carmichael ήταν η πρώτη φορά. Το τραγούδι υπήρχε, αχρησιμοποίητο, στα συρτάρια της Paramount. Είχε γραφεί αρχικά για μια ταινία της Betty Hatton που δεν γυρίστηκε ποτέ. Στο φιλμ ερμηνεύεται σε ντουέτο από τους Crosby – Wyman – και μάλιστα ζωντανά – όχι προηχογραφημένο, με απόφαση του σκηνοθέτη.
Σε δίσκους δύο του τραγουδιού είχαν απήχηση εκτελέσεις το 1951: από τους Bing Crosby – Jane Wyman και Frankie Laine – Jo Stafford.
1952
HIGH NOON (Do not forsake me)
Μουσική: Dimitri Tiomkin. Στίχοι: Ned Washington
Ερμηνευτής: Tex Ritter
από την ταινία “High Noon” («Το τραίνο θα σφυρίξει τρεις φορές»)
Σκηνοθεσία: Fred Zinnemann.
Πρωταγωνιστούν: Gary Cooper, Thomas Mitchell, Lloyd Bridges, Katy Jurado, Grace Kelly, Otto Kruger, Lon Chaney Jr., Henry (Harry) Morgan, Lee Van Cleef, Robert Wilke, Sheb Wooley.
Δραματικό γουέστερν που εκτός από το τραγούδι έφερε Όσκαρ και στον Cooper, στην μουσική του Tiomkin, στο μοντάζ των Elmo Williams – Harry Gerstad, στο σενάριο.
Το σενάριο που έγραψε ο Carl Foreman αναφέρεται σε κρίση συνείδησης. Την ημέρα του γάμου του και της συνταξιοδότησης του ο σερίφης Cooper πληροφορείται ότι ένας οπλοφόρος έρχεται στην πόλη διψώντας για εκδίκηση. Μολονότι μπορεί να φύγει μένει στην πόλη για να τον αντιμετωπίσει, αλλά οι ντόπιοι δεν φαίνονται πρόθυμοι να τον βοηθήσουν. Το εξαιρετικό τραγούδι “Do not forsake me, oh my darlin’ ” από την φωνή του Tex Ritter αφηγείται τα γεγονότα ως την επερχόμενη σύγκρουση.
Η κλασική αυτή μπαλάντα (δείγμα υψηλού επιπέδου τραγουδιού country & western) βοήθησε την ταινία που έγινε κλασικό φιλμ γουέστερν, όπως και το φιλμ βοήθησε την μπαλάντα.
Τέσσερις μήνες πριν από την προβολή ο Tiomkin την έδωσε στον Frankie Laine να την ηχογραφήσει, που έγινε αμέσως επιτυχία, βοηθώντας στην διαφήμιση του φιλμ.
Στην υπόκρουση, βέβαια, το ερμηνεύει ο Tex Ritter, που κυκλοφόρησε την δική του έκδοση τρεις μήνες μετά τον Laine.
Ο Tiomkin είχε γράψει την υπόκρουση 150 ταινιών και κέρδισε Όσκαρ για την μουσική του “The high and the mighty” (1954).
Σε δίσκους το “High noon” έγινε επιτυχία το 1952 και από τον Frankie Laine και από τον Tex Ritter. O Ritter που έπαιξε σε 85 ταινίες γουέστερν από το 1935-45 πέθανε το 1974 σε ηλικία 74 χρονών.
1953
SECRET LOVE
Μουσική: Sammy Fain. Στίχοι: Paul Francis Webster
Ερμηνεύτρια: Doris Day
από την ταινία “Calamity Jane” («Η γυναίκα με το μαστίγιο»)
Σκηνοθεσία: David Butler
Πρωταγωνιστούν: Doris Day, Howard Keel, Allyn (Ann) Mc Lerie, Philip Carey, Gale Robbins, Dick Wesson, Paul Harvey.
Άλλα τραγούδια: The black hills of Dakota / The deadwood stage / Higher than a hawk / I can do without you / Just blew in from the windy city / ‘Tis Harry I’m planin’ to marry / A woman’s touch
H Doris Day τραγουδά την ρομαντική μπαλάντα ακουμπώντας σ’ ένα δέντρο, αναγνωρίζοντας ότι αγαπά τον Bill Hickock (Howard Keel), αλλά έκρυβε την αλήθεια αυτή ακόμα κι από τον εαυτό της. Πολλοί κατηγόρησαν την Day ότι προσπάθησε να αντιγράψει την Betty Hutton που τρία χρόνια πριν είχε ερμηνεύσει έναν παρόμοιο ρόλο στο φιλμ “Annie get your gun”.
Σε δίσκους το “Secret love” έγινε επιτυχία το 1954 από τους Doris Day (No 1 με πωλήσεις πάνω από ένα εκατομμύριο), Tommy Edwards, Ray Anthony. Επίσης το ηχογράφησαν οι Slim Whitman, Freddy Fender, Ahmad Jamal, Billy Stewart, κ.α.
ΠΕΜΠΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Ελληνικα τραγουδια που ηχογραφησε η Dalida –Monfrere le soleil(Τοτραινο φευγει στις οκτω),Entre les lignes entre les mots (Εχει ο Θεος),Darla dirladada (Ντιρλανταντα),A chaque fois j’ y crois (Ειμαστε δυο),La danse de Zorba,Les enfants du Piree,Le bonheur (Χασαπικος χορος απο την ταινια “Ποτε την Κυριακη») και το ελληνοπρεπες Jouer bouzouki.
*Η αγαπημενη μας διευθυνση στο Διαδικτυο godimitris.gr
Είναι οι καθημερινες εντυπωσεις του δημοσιογραφου Δημητρη Παρουση από τη Νεα Ορεστιαδα που ταξιδευει σ’ ολο τον κοσμο και ψαχνει για Ελληνες της διασπορας και Ελληνες της δευτερης και τριτης γενιας.
*Σε ηλικια 57 χρονων σκοτωθηκε στην Κυπρο στις 29 Σεπτεμβριου ο Αμερικανος παραγωγος της Αννας Βισση Greg Ladanyi.Ειχε συνεργαστει με τους Toto,Fleetwood Mac,Don Henley,Jackson Browne.To 1983 κερδισε «Γκραμμυ» για το αλμπουμ Toto IV.Δικη του παραγωγη είναι το 25ο αλμπουμ της Βισση «Απαγορευμενο».
*Η αγαπημενη μας διευθυνση στο Διαδικτυο godimitris.gr
Είναι οι καθημερινες εντυπωσεις του δημοσιογραφου Δημητρη Παρουση από τη Νεα Ορεστιαδα που ταξιδευει σ’ ολο τον κοσμο και ψαχνει για Ελληνες της διασπορας και Ελληνες της δευτερης και τριτης γενιας.
*Σε ηλικια 57 χρονων σκοτωθηκε στην Κυπρο στις 29 Σεπτεμβριου ο Αμερικανος παραγωγος της Αννας Βισση Greg Ladanyi.Ειχε συνεργαστει με τους Toto,Fleetwood Mac,Don Henley,Jackson Browne.To 1983 κερδισε «Γκραμμυ» για το αλμπουμ Toto IV.Δικη του παραγωγη είναι το 25ο αλμπουμ της Βισση «Απαγορευμενο».
Friday, October 2, 2009
Τα τραγούδια των Οσκαρ 1944-1948
1944
SWINGING ON A STAR
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Johnny Burke
Ερμηνευτής: Bing Crosby
από την ταινία “Going my way” («Ο δρόμος της αγάπης»)
Σκηνοθεσία: Leo Mc Carey
Πρωταγωνιστούν: Bing Crosby, Barry Fitzgerald, Rise Stevens, Frank Mc Hugh, James Brown, Gene Lockhart, Jean Heather, Porter Hall, Fortunio Bonanova, Stanley Clements, Carl Switzer.
Άλλα τραγούδια: “Ave Maria”, “The day after forever”, “Going my way”, “Silent night”, “Too-ra-loo-ra-loo-ral”. Επίσης ακούγεται η “Habanera” από την “Carmen” του Bizet.
Η ιστορία ενός ιερέα (Bing Crosby) που κερδίζει τον προϊστάμενο του ιερέα και μια συμμορία παιδιών του δρόμου είχε τόση απήχηση (Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, καλύτερου σεναρίου, ερμηνείας, α’ και β’ ρόλου – Crosby και Fitzgerald αντίστοιχα και τραγουδιού), έγινε η πιο εμπορική ταινία του 1944 στις ΗΠΑ, που γυρίστηκε και συνέχεια “The bells of St. Mary’s”.
To “Swinging on a star” γεννήθηκε ένα βράδυ στο σπίτι του Crosby, την ώρα του γεύματος με προσκεκλημένους τους James Van Heusen, Johnny Burke, όταν ένας από τους γιους του Crosby άρχισε να εκτρέπεται. Ο πατέρας του τον μάλωσε που φέρεται σαν μουλάρι. Αυτή η τελευταία λέξη ξύπνησε την στιχουργική έμπνευση του Burke, που έγραψε για ένα παιδί άτακτο, πεισματάρη σαν μουλάρι, ένα παιδί που θα ήταν είτε ψάρι είτε κάποιος που θα κουνιόταν πάνω σ’ ένα αστέρι αν προσπαθούσε περισσότερο. Την επόμενη μέρα το τραγούδι ήταν έτοιμο.
Ο Crosby στην ταινία το τραγουδά σε συμμορία παιδιών, που ήταν τα μέλη της Παιδικής Χορωδίας Robert Mitchell, ντυμένα σαν παιδιά του δρόμου. Όταν ήρθε ο καιρός να γίνει ο δίσκος χρησιμοποιήθηκε το κουαρτέτο Williams Brothers – ανάμεσα τους ο 14χρονος τότε και μετέπειτα διάσημος τραγουδιστής Andy Williams. Ο δίσκος πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα (Νο1 το 1944). Μια άλλη εκτέλεση την ίδια εποχή από τον Gray Rains είχε μικρότερη επιτυχία
1945
IT MIGHT AS WELL BE SPRING
Μουσική: Richard Rodgers. Στίχοι: Oscar Hammerstein II
Ερμηνεύτρια: Jeanne Crain (με την φωνή της Louanne Hogan
από την ταινία “State Fair” («Νύχτες τ’ Απρίλη»)
Σκηνοθεσία: Walter Lang
Πρωταγωνιστούν: Jeanne Crain, Dana Andrews, Dick Haymes, Vivian Blaine, Charles Winninger, Fay Bainter, Donald Meek, Frank Mc Hugh, Percy Kilbride.
Χορογραφίες: Hermes Pan.
Άλλα τραγούδια: “All I owe loway”, “Isn’t it kinda fun?”, “It’s a grand night for singing”, “Our state fair”, “That’s for me”.
Η ταινία αυτή αποτελεί νέα έκδοση του φιλμ του 1933, ενώ υπάρχει και η μεταγενέστερη ταινία του 1962-πάντα με τον ίδιο τίτλο.
Είναι το μοναδικό φιλμ για το οποίο έγραψαν αποκλειστικά μουσική και τραγούδια οι Rodgers-Hammerstein.
Το τραγούδι αναφέρεται στο ανήσυχο συναίσθημα του ανοιξιάτικου πυρετού που κτυπάει κάποιον άλλη εποχή. Το ερμηνεύει η χωριατοπούλα Jeanne Crain με την φωνή της Louanne Hogan, στην κρεβατοκάμαρα της και απορεί γιατί είναι τόσο ανικανοποίητη. Αργότερα στο φιλμ το επαναλαμβάνει με ελαφρά τροποποιημένους στίχους. Το τραγούδι υπογραμμίζει την έλλειψη συναισθηματικής ισορροπίας και την σύγχυση του χαρακτήρα με την αλλαγή από το κλειδί του ντο σε φα. Αναφέρεται στην ερωτική διάθεση της χωριατοπούλας στο τέλος του καλοκαιριού όταν γίνεται το πανηγύρι της ταινίας.
Η ταινία, που αναφέρεται στην Iowa, γυρίστηκε σε στούντιο της Καλιφόρνια ενώ τα τραγούδια γράφηκαν στη Νέα Υόρκη, Κοννέκτικατ, Πενσυλβάνια.
Το “It might as well be spring” έγινε επιτυχία το 1945 τόσο από τον συμπρωταγωνιστή του φιλμ και τραγουδιστή Dick Haymes, όσο και από την ορχήστρα Paul Weston. Επίσης το 1946 από την ορχήστρα Sammy Kaye.
Στην έκδοση του 1962 την σύνθεση ερμηνεύει η Pamela Tiffin (με την φωνή της Anita Gordon). Οι δύο τραγουδοποιοί είχαν ήδη δώσει το 1943 τα τραγούδια τους για την τεράστια επιτυχία του Μπρόντγουαιη “Oklahoma”.
1946
ON THE ATCHISON, TOPEKA AND SANTA FE
Μουσική: Harry Warren. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνεύτρια: Judy Garland
από την ταινία “The Harvey Girls”
Σκηνοθεσία: George Sidney
Πρωταγωνιστούν: Judy Garland, Ray Bolgar, John Hodiak, Angela Lansbury, Preston Foster, Virginia O’ Brien, Marjorie Main, Kenny Baker, Cyd Charisse, Catherine Mc Leod.
Άλλα τραγούδια: “In the valley”, “It’s a great big world”, “Oh, you kid”, “Swing your partner round and round”, “The train must be fed”, “Wait and see”, “The wild wild west”.
Η ανάπτυξη του σιδηρόδρομου επεκτείνει τα εστιατόρια του Fred Harvey στους νέους σταθμούς κατά μήκος των ΗΠΑ, όπου προσκαλούνται νέες, κατάλληλες κοπέλες για να εργαστούν.
Η υπόθεση της ταινίας έδωσε την δυνατότητα να γραφεί από δύο μεγάλους μάστορες του πενταγράμμου ένα από τα καλύτερα τραγούδια για τραίνα. Μολονότι οι περισσότεροι το θυμούνται με την Judy Garland ήταν κι άλλοι που τραγουδούν μαζί της στο δυναμικό φινάλε. Η σκηνή αρχίζει σ’ ένα σαλούν στο Sandrock, στο Νέο Μεξικό, όπου ακούγεται για πρώτη φορά το σφύριγμα του τραίνου. Ο σταθμάρχης Ben Carter ανακοινώνει την άφιξη του τραίνου με προέλευση την Φιλαδέλφεια και μια ομάδα κάου μπόϋς το τραγουδούν στην πλατφόρμα του σταθμού. Σύντομα στο τραγούδι ενώνονται οι φωνές των επιβατών Ray Bolger, Virginia O’ Brien και των σιδηροδρομικών Vernon Dent, Jack Clifford. Στο μεσαίο τμήμα της σύνθεσης (που έγραψαν οι Roger Edens – Kay Thompson) καθένα από τα κορίτσια του Harvey που φθάνουν με το τραίνο τραγουδούν για τον τόπο καταγωγής τους και για τις ελπίδες τους για μια νέα ζωή στην Δύση. Το τραίνο φθάνει στον σταθμό και όλοι οι επιβάτες και οι ντόπιοι τραγουδούν με επικεφαλής τους Judy Garland – Ray Bolger. Αργότερα ο Bolger χορεύει κλακέτες με την ίδια μελωδία.
Πέντε εκτελέσεις του τραγουδιού ξεχώρισαν το 1945: Johnny Mercer (No1), Bing Crosby, Tommy Dorsey, Judy Garland, Tommy Tucker.
Δύο κομμάτια του φιλμ αφαιρέθηκαν πριν από την προβολή. Είναι το “March of the doagies”, “My intuition”.
1947
ZIP – A – DEE – DOO - DAH
Μουσική: Allie Wrubel. Στίχοι: Ray Gilbert
Ερμηνευτής: James Baskett
από την ταινία “Song of the South” («Το τραγούδι του Νότου»)
Σκηνοθεσία: Wilfred Jackson (κινούμενα σχέδια), Harve Foster (ζωντανή δράση)
Πρωταγωνιστούν: Ruth Warrick, James Baskett, Bobby Driscoll, Luana Patten, Lucile Watson, Hattie Mc Daniel, Glenn Leedy.
Άλλα τραγούδια: “Everybody has a laughing place”, “How do you do?”, “Let the rain pour down”, “Sooner or later”, “Uncle Remus said”, “Who wants to live like that?”, “Song of the south”.
Ένα μοναχικό μικρό αγόρι που ζει σε μια φυτεία στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ, βρίσκει την ευτυχία στα παραμύθια του θείου Remus. Οι εξωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στην πόλη Φοίνιξ της Αριζόνα. Το αξιοπερίεργο είναι ότι η ταινία δεν κυκλοφόρησε ούτε σε VHS, ούτε σε DVD λόγω του αμφιλεγόμενου θέματος το οποίο θεωρήθηκε ρατσιστικό.
Ο James Baskett (ως Uncle Remus) αφηγείται την πρώτη ιστορία και τραγουδά το “Zip-a-dee-doo-dah”. Στο τέλος ο μικρός Bobby Driscoll, ο Basket και η Luana Patten επαναλαμβάνουν το χαρούμενο τραγούδι με μια χορωδία που δεν φαίνεται.
Σε δίσκους το τραγούδι έγινε επιτυχία το 1947 από τους Johnny Mercer – Pied Pipers / Sammy Kaye / Modernaires – Paula Kelly.
Επίσης είχε επιτυχία το 1962 στην εκτέλεση των Bob B. Soxx and the Blue Jeans (μουσικοί του γκρούπ ήταν οι Glen Campbell, Bill Strange, Leon Russell με τραγουδίστρια την Darlene Love).
1948
BUTTONS AND BOWS
Μουσική - στίχοι: Jay Livingston – Ray Evans
Ερμηνευτής: Bob Hope
από την ταινία “The Paleface” («Το χλωμό πρόσωπο»)
Σκηνοθεσία: Norman Z. Mc Leod.
Πρωταγωνιστούν: Bob Hope, Jane Russell, Robert Armstrong, Iris Adrian, Robert Watson.
Άλλα τραγούδια: “Get a man!”, “Meetcha ’round the corner”.
Κωμωδία αλλά και παρωδία γουέστερν με τον δημοφιλή κωμικό Bob Hope που υποδύεται έναν ντροπαλό οδοντογιατρό, ο οποίος γίνεται κάου μπόϋ και τραγουδά την σύνθεση στην Jane Russell πάνω στην ιππήλατη άμαξα τους. Ο Hope παίζει και concertina, ένα είδος ακορντεόν γνωστό από το 1822.
Πριν προβληθεί η ταινία είχε ήδη κυκλοφορήσει το “Buttons and bows” από την Dinah Shore (Νο1 το 1948), πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Στην επιτυχία του τραγουδιού αποδίδει την μεγάλη απήχηση του φιλμ ο μετριοπαθής Hope.
Στην αρχή οι δημιουργοί του τραγουδιού βρήκαν την ινδιάνικη λέξη “Snookam” για τίτλο αλλά ο σκηνοθέτης διαφώνησε κι έτσι βρέθηκε το “Buttons and bows”. Στην τελετή των Όσκαρ το 1948 την σύνθεση ερμήνευσε η Jane Russell.
Στην συνέχεια του φιλμ “Son of paleface” (1952) το τραγούδι αποδίδεται πολύ καλύτερα από τον Hope με την Russell μαζί με τον τραγουδιστή κάου μπόϋ Roy Rogers.
Τα 1948 εκτός από την Shore το τραγούδι είχε άλλες πέντε δημοφιλείς εκτελέσεις, από τους: Dinning Sisters / Betty Garrett / Betty Jane Rhodes / Evelyn Knight / Gene Autry.
SWINGING ON A STAR
Μουσική: James Van Heusen. Στίχοι: Johnny Burke
Ερμηνευτής: Bing Crosby
από την ταινία “Going my way” («Ο δρόμος της αγάπης»)
Σκηνοθεσία: Leo Mc Carey
Πρωταγωνιστούν: Bing Crosby, Barry Fitzgerald, Rise Stevens, Frank Mc Hugh, James Brown, Gene Lockhart, Jean Heather, Porter Hall, Fortunio Bonanova, Stanley Clements, Carl Switzer.
Άλλα τραγούδια: “Ave Maria”, “The day after forever”, “Going my way”, “Silent night”, “Too-ra-loo-ra-loo-ral”. Επίσης ακούγεται η “Habanera” από την “Carmen” του Bizet.
Η ιστορία ενός ιερέα (Bing Crosby) που κερδίζει τον προϊστάμενο του ιερέα και μια συμμορία παιδιών του δρόμου είχε τόση απήχηση (Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, καλύτερου σεναρίου, ερμηνείας, α’ και β’ ρόλου – Crosby και Fitzgerald αντίστοιχα και τραγουδιού), έγινε η πιο εμπορική ταινία του 1944 στις ΗΠΑ, που γυρίστηκε και συνέχεια “The bells of St. Mary’s”.
To “Swinging on a star” γεννήθηκε ένα βράδυ στο σπίτι του Crosby, την ώρα του γεύματος με προσκεκλημένους τους James Van Heusen, Johnny Burke, όταν ένας από τους γιους του Crosby άρχισε να εκτρέπεται. Ο πατέρας του τον μάλωσε που φέρεται σαν μουλάρι. Αυτή η τελευταία λέξη ξύπνησε την στιχουργική έμπνευση του Burke, που έγραψε για ένα παιδί άτακτο, πεισματάρη σαν μουλάρι, ένα παιδί που θα ήταν είτε ψάρι είτε κάποιος που θα κουνιόταν πάνω σ’ ένα αστέρι αν προσπαθούσε περισσότερο. Την επόμενη μέρα το τραγούδι ήταν έτοιμο.
Ο Crosby στην ταινία το τραγουδά σε συμμορία παιδιών, που ήταν τα μέλη της Παιδικής Χορωδίας Robert Mitchell, ντυμένα σαν παιδιά του δρόμου. Όταν ήρθε ο καιρός να γίνει ο δίσκος χρησιμοποιήθηκε το κουαρτέτο Williams Brothers – ανάμεσα τους ο 14χρονος τότε και μετέπειτα διάσημος τραγουδιστής Andy Williams. Ο δίσκος πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα (Νο1 το 1944). Μια άλλη εκτέλεση την ίδια εποχή από τον Gray Rains είχε μικρότερη επιτυχία
1945
IT MIGHT AS WELL BE SPRING
Μουσική: Richard Rodgers. Στίχοι: Oscar Hammerstein II
Ερμηνεύτρια: Jeanne Crain (με την φωνή της Louanne Hogan
από την ταινία “State Fair” («Νύχτες τ’ Απρίλη»)
Σκηνοθεσία: Walter Lang
Πρωταγωνιστούν: Jeanne Crain, Dana Andrews, Dick Haymes, Vivian Blaine, Charles Winninger, Fay Bainter, Donald Meek, Frank Mc Hugh, Percy Kilbride.
Χορογραφίες: Hermes Pan.
Άλλα τραγούδια: “All I owe loway”, “Isn’t it kinda fun?”, “It’s a grand night for singing”, “Our state fair”, “That’s for me”.
Η ταινία αυτή αποτελεί νέα έκδοση του φιλμ του 1933, ενώ υπάρχει και η μεταγενέστερη ταινία του 1962-πάντα με τον ίδιο τίτλο.
Είναι το μοναδικό φιλμ για το οποίο έγραψαν αποκλειστικά μουσική και τραγούδια οι Rodgers-Hammerstein.
Το τραγούδι αναφέρεται στο ανήσυχο συναίσθημα του ανοιξιάτικου πυρετού που κτυπάει κάποιον άλλη εποχή. Το ερμηνεύει η χωριατοπούλα Jeanne Crain με την φωνή της Louanne Hogan, στην κρεβατοκάμαρα της και απορεί γιατί είναι τόσο ανικανοποίητη. Αργότερα στο φιλμ το επαναλαμβάνει με ελαφρά τροποποιημένους στίχους. Το τραγούδι υπογραμμίζει την έλλειψη συναισθηματικής ισορροπίας και την σύγχυση του χαρακτήρα με την αλλαγή από το κλειδί του ντο σε φα. Αναφέρεται στην ερωτική διάθεση της χωριατοπούλας στο τέλος του καλοκαιριού όταν γίνεται το πανηγύρι της ταινίας.
Η ταινία, που αναφέρεται στην Iowa, γυρίστηκε σε στούντιο της Καλιφόρνια ενώ τα τραγούδια γράφηκαν στη Νέα Υόρκη, Κοννέκτικατ, Πενσυλβάνια.
Το “It might as well be spring” έγινε επιτυχία το 1945 τόσο από τον συμπρωταγωνιστή του φιλμ και τραγουδιστή Dick Haymes, όσο και από την ορχήστρα Paul Weston. Επίσης το 1946 από την ορχήστρα Sammy Kaye.
Στην έκδοση του 1962 την σύνθεση ερμηνεύει η Pamela Tiffin (με την φωνή της Anita Gordon). Οι δύο τραγουδοποιοί είχαν ήδη δώσει το 1943 τα τραγούδια τους για την τεράστια επιτυχία του Μπρόντγουαιη “Oklahoma”.
1946
ON THE ATCHISON, TOPEKA AND SANTA FE
Μουσική: Harry Warren. Στίχοι: Johnny Mercer
Ερμηνεύτρια: Judy Garland
από την ταινία “The Harvey Girls”
Σκηνοθεσία: George Sidney
Πρωταγωνιστούν: Judy Garland, Ray Bolgar, John Hodiak, Angela Lansbury, Preston Foster, Virginia O’ Brien, Marjorie Main, Kenny Baker, Cyd Charisse, Catherine Mc Leod.
Άλλα τραγούδια: “In the valley”, “It’s a great big world”, “Oh, you kid”, “Swing your partner round and round”, “The train must be fed”, “Wait and see”, “The wild wild west”.
Η ανάπτυξη του σιδηρόδρομου επεκτείνει τα εστιατόρια του Fred Harvey στους νέους σταθμούς κατά μήκος των ΗΠΑ, όπου προσκαλούνται νέες, κατάλληλες κοπέλες για να εργαστούν.
Η υπόθεση της ταινίας έδωσε την δυνατότητα να γραφεί από δύο μεγάλους μάστορες του πενταγράμμου ένα από τα καλύτερα τραγούδια για τραίνα. Μολονότι οι περισσότεροι το θυμούνται με την Judy Garland ήταν κι άλλοι που τραγουδούν μαζί της στο δυναμικό φινάλε. Η σκηνή αρχίζει σ’ ένα σαλούν στο Sandrock, στο Νέο Μεξικό, όπου ακούγεται για πρώτη φορά το σφύριγμα του τραίνου. Ο σταθμάρχης Ben Carter ανακοινώνει την άφιξη του τραίνου με προέλευση την Φιλαδέλφεια και μια ομάδα κάου μπόϋς το τραγουδούν στην πλατφόρμα του σταθμού. Σύντομα στο τραγούδι ενώνονται οι φωνές των επιβατών Ray Bolger, Virginia O’ Brien και των σιδηροδρομικών Vernon Dent, Jack Clifford. Στο μεσαίο τμήμα της σύνθεσης (που έγραψαν οι Roger Edens – Kay Thompson) καθένα από τα κορίτσια του Harvey που φθάνουν με το τραίνο τραγουδούν για τον τόπο καταγωγής τους και για τις ελπίδες τους για μια νέα ζωή στην Δύση. Το τραίνο φθάνει στον σταθμό και όλοι οι επιβάτες και οι ντόπιοι τραγουδούν με επικεφαλής τους Judy Garland – Ray Bolger. Αργότερα ο Bolger χορεύει κλακέτες με την ίδια μελωδία.
Πέντε εκτελέσεις του τραγουδιού ξεχώρισαν το 1945: Johnny Mercer (No1), Bing Crosby, Tommy Dorsey, Judy Garland, Tommy Tucker.
Δύο κομμάτια του φιλμ αφαιρέθηκαν πριν από την προβολή. Είναι το “March of the doagies”, “My intuition”.
1947
ZIP – A – DEE – DOO - DAH
Μουσική: Allie Wrubel. Στίχοι: Ray Gilbert
Ερμηνευτής: James Baskett
από την ταινία “Song of the South” («Το τραγούδι του Νότου»)
Σκηνοθεσία: Wilfred Jackson (κινούμενα σχέδια), Harve Foster (ζωντανή δράση)
Πρωταγωνιστούν: Ruth Warrick, James Baskett, Bobby Driscoll, Luana Patten, Lucile Watson, Hattie Mc Daniel, Glenn Leedy.
Άλλα τραγούδια: “Everybody has a laughing place”, “How do you do?”, “Let the rain pour down”, “Sooner or later”, “Uncle Remus said”, “Who wants to live like that?”, “Song of the south”.
Ένα μοναχικό μικρό αγόρι που ζει σε μια φυτεία στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ, βρίσκει την ευτυχία στα παραμύθια του θείου Remus. Οι εξωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στην πόλη Φοίνιξ της Αριζόνα. Το αξιοπερίεργο είναι ότι η ταινία δεν κυκλοφόρησε ούτε σε VHS, ούτε σε DVD λόγω του αμφιλεγόμενου θέματος το οποίο θεωρήθηκε ρατσιστικό.
Ο James Baskett (ως Uncle Remus) αφηγείται την πρώτη ιστορία και τραγουδά το “Zip-a-dee-doo-dah”. Στο τέλος ο μικρός Bobby Driscoll, ο Basket και η Luana Patten επαναλαμβάνουν το χαρούμενο τραγούδι με μια χορωδία που δεν φαίνεται.
Σε δίσκους το τραγούδι έγινε επιτυχία το 1947 από τους Johnny Mercer – Pied Pipers / Sammy Kaye / Modernaires – Paula Kelly.
Επίσης είχε επιτυχία το 1962 στην εκτέλεση των Bob B. Soxx and the Blue Jeans (μουσικοί του γκρούπ ήταν οι Glen Campbell, Bill Strange, Leon Russell με τραγουδίστρια την Darlene Love).
1948
BUTTONS AND BOWS
Μουσική - στίχοι: Jay Livingston – Ray Evans
Ερμηνευτής: Bob Hope
από την ταινία “The Paleface” («Το χλωμό πρόσωπο»)
Σκηνοθεσία: Norman Z. Mc Leod.
Πρωταγωνιστούν: Bob Hope, Jane Russell, Robert Armstrong, Iris Adrian, Robert Watson.
Άλλα τραγούδια: “Get a man!”, “Meetcha ’round the corner”.
Κωμωδία αλλά και παρωδία γουέστερν με τον δημοφιλή κωμικό Bob Hope που υποδύεται έναν ντροπαλό οδοντογιατρό, ο οποίος γίνεται κάου μπόϋ και τραγουδά την σύνθεση στην Jane Russell πάνω στην ιππήλατη άμαξα τους. Ο Hope παίζει και concertina, ένα είδος ακορντεόν γνωστό από το 1822.
Πριν προβληθεί η ταινία είχε ήδη κυκλοφορήσει το “Buttons and bows” από την Dinah Shore (Νο1 το 1948), πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Στην επιτυχία του τραγουδιού αποδίδει την μεγάλη απήχηση του φιλμ ο μετριοπαθής Hope.
Στην αρχή οι δημιουργοί του τραγουδιού βρήκαν την ινδιάνικη λέξη “Snookam” για τίτλο αλλά ο σκηνοθέτης διαφώνησε κι έτσι βρέθηκε το “Buttons and bows”. Στην τελετή των Όσκαρ το 1948 την σύνθεση ερμήνευσε η Jane Russell.
Στην συνέχεια του φιλμ “Son of paleface” (1952) το τραγούδι αποδίδεται πολύ καλύτερα από τον Hope με την Russell μαζί με τον τραγουδιστή κάου μπόϋ Roy Rogers.
Τα 1948 εκτός από την Shore το τραγούδι είχε άλλες πέντε δημοφιλείς εκτελέσεις, από τους: Dinning Sisters / Betty Garrett / Betty Jane Rhodes / Evelyn Knight / Gene Autry.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
*Στο ρωσικο τραγουδι Lutshje bulo(λουτσγιε μπουλο )βασιζεται το αμερικανικο Yes,my darling daughter ,που εκανε επιτυχια το 1941 η Dinah Shore.
*Ο ρωσικος τιτλος του κλασικου τραγουδιου «Νυκτες της Μοσχας» είναι Padmaskoveeye vietchera.
*Το ρωσικο Otschi schornije είναι γνωστο τουλαχιστον από το 1884.
*To Besame mucho βασιζεται στην αρια του Granados “Goyescas” (1916).
*Tango milonga με την Irena Santor θεωρειται η μεγαλυτερη πολωνικη επιτυχια ολων των εποχων.Η τραγουδιστρια μαζι με την Ρενα Βλαχοπουλου,τον Ζακ Ντεβαλ,κα εμφανισθηκε το 1968 στην Αθηνα σε μια εκδηλωση με τιτλο «Μουσικη στα Ηλυσια Πεδια».
*Φολκλορικο τραγουδι της Ρωσιας το El ukhnem (ε ουχνιεμ),γνωστο τουλαχιστον από το 1867 εγινε Song of the Volga boatmen από την ορχηστρα Glenn Miller(1941).
*Οι «Δυο κιθαρες» (Les deux guitars) που αγαπησαμε από τον Σαρλ Αζναβουρ δεν είναι γαλλικο τραγουδι(1960).Ειναι τσιγγανικο φολκλορικο από την Ρωσια,που κερδισε το πρωτο βραβειο σε φεστιβαλ το οποιο διεξηχθη στην Ρωμη το 1911.
*Τεσσερα εκατομμυρια αντιτυπα πουλησε το Those were the days-Mary Hopkin(1968),που βασιζεται στο ρωσικο Dorogoj dlinnoju η Darogoi dlimmoyo.
*Ο ρωσικος τιτλος του κλασικου τραγουδιου «Νυκτες της Μοσχας» είναι Padmaskoveeye vietchera.
*Το ρωσικο Otschi schornije είναι γνωστο τουλαχιστον από το 1884.
*To Besame mucho βασιζεται στην αρια του Granados “Goyescas” (1916).
*Tango milonga με την Irena Santor θεωρειται η μεγαλυτερη πολωνικη επιτυχια ολων των εποχων.Η τραγουδιστρια μαζι με την Ρενα Βλαχοπουλου,τον Ζακ Ντεβαλ,κα εμφανισθηκε το 1968 στην Αθηνα σε μια εκδηλωση με τιτλο «Μουσικη στα Ηλυσια Πεδια».
*Φολκλορικο τραγουδι της Ρωσιας το El ukhnem (ε ουχνιεμ),γνωστο τουλαχιστον από το 1867 εγινε Song of the Volga boatmen από την ορχηστρα Glenn Miller(1941).
*Οι «Δυο κιθαρες» (Les deux guitars) που αγαπησαμε από τον Σαρλ Αζναβουρ δεν είναι γαλλικο τραγουδι(1960).Ειναι τσιγγανικο φολκλορικο από την Ρωσια,που κερδισε το πρωτο βραβειο σε φεστιβαλ το οποιο διεξηχθη στην Ρωμη το 1911.
*Τεσσερα εκατομμυρια αντιτυπα πουλησε το Those were the days-Mary Hopkin(1968),που βασιζεται στο ρωσικο Dorogoj dlinnoju η Darogoi dlimmoyo.
Thursday, October 1, 2009
Τα τραγούδια των Οσκαρ 1939-1943
1939
OVER THE RAINBOW
Μουσική: Harold Arlen. Στίχοι: E.Y. Harburg
Ερμηνεύτρια: Judy Garland
από την ταινία “The Wizard of Oz”
Σκηνοθεσία: Victor Fleming
Πρωταγωνιστούν: Judy Garland, Ray Bolger, Bert Lahr, Jack Haley, Frank Morgan, Billie Burke, Margaret Hamilton, Charley Grapewin, Clara Blandick, The Singer Midgets.
Άλλα τραγούδια: Ding-dong! The witch is dead / Follow the yellow brick road / If I only had a brain / If I only had a heart / If I only had the nerve / The merry old land of Oz / Munchkinland / We’ re off to see the wizard / Optimistic voices / If I were king of the forest / The happy farmer / Night on bald mountain / Scherzo in E minor / Home sweet home.
Η σύζυγος του συνθέτη Harold Arlen, Naya, οδηγούσε το αμάξι τους καθ’ οδόν προς έναν κινηματογράφο όταν ήρθε η έμπνευση για τραγούδι στον άνδρα της. Έτσι γεννήθηκε το “Over the rainbow”. Ο στιχουργός δεν εντυπωσιάστηκε στην αρχή. Σκέφτηκε ότι η Judy Garland θα το ερμήνευε πολύ καλά αλλά ήταν για μια μεγαλύτερη ερμηνεύτρια. Με συμβουλές από τον στιχουργό Ira Gershwin έγιναν μετατροπές των στίχων για να ταιριάζουν σ’ ένα μικρό κορίτσι. Αρχικά ο τίτλος ήταν “Over the rainbow where I want to be”.
Η 16χρονη Judy Garland έδωσε όλο της τον εαυτό στην ερμηνεία, αλλά ο διευθυντής της MGM Louis B. Mayer έκοψε το τραγούδι μετά την πρώτη δοκιμαστική προβολή. Συνολικά τρεις φορές μπήκε και αποκλείστηκε από την ταινία. Όταν ο παραγωγός Arthur Freed επέμεινε αποφασιστικά τότε μόνο το στούντιο υποχώρησε.
Και η ταινία και το τραγούδι είχαν άμεση επιτυχία. Η Judy Garland λίγο πριν γίνει 18 χρονών πήρε ένα ειδικό Όσκαρ για την «καλύτερη νεαρή καλλιτέχνιδα της χρονιάς». Το βραβείο της έδωσε ο φίλος και πολλές φορές συμπρωταγωνιστής της Mickey Rooney.
Η ηχογράφηση της ορχήστρας Glenn Miller ήταν Νο1 το 1939 αλλά και άλλες εκτελέσεις είχαν μεγάλη απήχηση την ίδια χρονιά, από τους Bob Crosby, Judy Garland, Larry Clinton.
Στο φιλμ η επαρχιωτοπούλα Judy το τραγουδά στον σκύλο της Toto σ’ ένα αγρόκτημα του Κάνσας καθώς ονειρεύεται έναν καλύτερο κόσμο στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου.
Το τραγούδι θα μείνει ισόβια στην μνήμη του κοινού στην εκτέλεση της Garland, η οποία το ερμήνευσε χιλιάδες φορές στην καριέρα της.
1940
WHEN YOU WISH UPON A STAR
Μουσική: Leigh Harline. Στίχοι: Ned Washington
Ερμηνευτής: Cliff Edwards
από την ταινία “Pinocchio” («Πινόκιο»)
Σκηνοθεσία: Ben Sharpsteen, Hamilton Luske
Με τις φωνές των: Dickie Jones, Christian Rub, Cliff Edwards, Evelyn Venable, Walter Catlett, Frankie Darro.
Άλλα τραγούδια: “Give a little whistle”, “I’ve got no strings”, “Hi-diddle-dee-dee”.
Η λαμπρή ταινία κινουμένων σχεδίων του Disney, βασισμένη στην ιστορία του Collodi (είναι στην πραγματικότητα ο δημοσιογράφος Carlo Lorenzini. Πήρε το ψευδώνυμο του από την γενέθλια πόλη του Collodi) για μια ξύλινη κούκλα που θέλει να γίνει αληθινό αγόρι. Το τραγούδι είναι ένα αισιόδοξο κομμάτι που έγινε μουσικό σήμα της ψυχαγωγικής αυτοκρατορίας του Disney. Στο φιλμ ακούγεται από τον Jiminy Cricket (με την φωνή του Cliff Edwards) καθώς η κάμερα δείχνει το σπίτι του Gepetto, του μάστορα που κατασκευάζει τις κούκλες.
Το 1940 το “When you wish upon a star” έγινε επιτυχία σε τέσσερις εκτελέσεις: Glenn Miller (No1), Guy Lombardo, Cliff Edwards, Horace Heidt. Και το 1960 από τον Dion and the Belmonts.
1941
THE LAST TIME I SAW PARIS
Μουσική: Jerome Kern. Στίχοι: Oscar Hammerstein II
Ερμηνεύτρια: Ann Sothern
από την ταινία “Lady be good”
Σκηνοθεσία: Norman Z. McLeod.
Πρωταγωνιστούν: Eleanor Powell, Ann Sothern, Robert Young, Lionel Barrymore, John Carroll, Red Skelton, Virginia O’ Brien, Dan Dailey, η ορχήστρα Jimmy Dorsey, The Berry Brothers. Σε έναν ασήμαντο ρόλο, ως ντεμπυτάντ, εμφανίζεται η Doris Day.
Άλλα τραγούδια: “Fascinating rhythm”, “You’ll never know”, “Oh lady, be good”, “Your words and my music”.
Ο συνθέτης Jerome Κern δεν φανταζόταν ότι θα κέρδιζε το Όσκαρ γι’ αυτό παρακολουθούσε την τελετή από το ραδιόφωνο στο σπίτι του. Ο Kern πίστευε ότι είτε το “Blues in the night” είτε το “Chattanooga choo choo” θα κέρδιζαν το Όσκαρ. To τραγούδι προκάλεσε αναστάτωση στους κινηματογραφικούς κύκλους διότι κέρδισε το Όσκαρ μολονότι δεν είχε γραφεί για την ταινία. Ο Tony Martin το ηχογράφησε το 1940 και η MGM αγόρασε τα δικαιώματα για να το χρησιμοποιήσει στο φιλμ.
Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο Hammerstein την ημέρα που τα ναζιστικά στρατεύματα έμπαιναν στο Παρίσι. Ήταν αδιανόητο για κάποιον που πέρασε από την γαλλική πρωτεύουσα όταν ήταν παιδί με τον πατέρα του κι όπου αργότερα ως νεαρός ακόμα νοίκιασε ένα διαμέρισμα κι έμεινε πέντε μήνες. «Ήταν ο προσωπικός μου θρήνος» δήλωσε χρόνια αργότερα ο στιχουργός.
Ο Kern έβαλε την μουσική μέσα σε μια μέρα. Το 1940 ηχογραφήθηκε από την Kate Smith και μετά προστέθηκε στο “Lady be good” (στην ταινία το ερμηνεύει η Ann Sothern).
Όταν γυρίστηκε η κινηματογραφική βιογραφία του Kern “Till the clouds roll by” (1946) το “Last time I saw Paris” ερμήνευσε η Dinah Shore. Το 1954 η MGM χρησιμοποίησε τον τίτλο (και την μελωδία) για μια ταινία με την Elizabeth Taylor. Η σύνθεση ερμηνεύεται στα γαλλικά. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από την Kate Smith (1941).
1942
WHITE CHRISTMAS
Μουσική - στίχοι: Irving Berlin
Ερμηνευτής: Bing Crosby
από την ταινία “Holiday Inn” («Μουσική παρέλασις»)
Σκηνοθεσία: Mark Sandrich.
Πρωταγωνιστούν: Bing Crosby, Fred Astaire, Marjorie Reynolds, Virginia Dale, Walter Abel, Louise Beavers.
Άλλα τραγούδια: “Abraham”, “Be careful it’s my heart”, “Easter parade”, “Happy holiday”, “Holiday Inn”, “I can’t tell a lie”, “I’ll capture your heart singing”, “Lazy”, “Let’s say it with firecrackers”, “Let’s start the New Year right”, “Plenty to be thankful for”, “Song of freedom”, “You’ re easy to dance with”.
Σ’ αυτό το μιούζικαλ που αναφέρεται σ’ ένα ρομαντικό τρίγωνο, ο συνθέτης Irving Berlin έγραψε τραγούδια για όλες τις γιορτές της χρονιάς. Η υπόθεση εκτυλίσσεται σ’ ένα ξενοδοχείο που ανοίγει μόνο τις γιορτές. Την ιδέα δανείστηκαν δύο Αμερικανοί και μερικά χρόνια αργότερα ίδρυσαν την αλυσίδα των Holiday Inn.
Τα «Λευκά Χριστούγεννα» είναι το δημοφιλέστερο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που γράφηκε τον 20ο αιώνα, με περισσότερες από 50 εκατομμύρια πωλήσεις σε πάνω από 400 εκτελέσεις. Η εκτέλεση του Bing Crosby πούλησε 30 εκατομμύρια κόπιες. Μόνο το “Candle in the wind”, ο φόρος τιμής στην πριγκίπισσα Νταϊάνα του Elton John πούλησε περισσότερους δίσκους.
Το τραγούδι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους Αμερικανούς στρατιώτες στα μέτωπα του πολέμου, στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στην ταινία ο Bing Crosby βρίσκεται στην αγροτική κατοικία του στο Connecticut και παίζει στο πιάνο και τραγουδά την μελωδία με την τραγουδίστρια Marjorie Reynolds (ντουμπλαρισμένη από την Martha Mears), με φόντο ένα αναμμένο τζάκι.
Το 1942 εκτός από τον Crosby το White Christmas έκαναν επιτυχία οι Charlie Spivak, Gordon Jenkins, Freddy Martin. Και τα επόμενα χρόνια προστέθηκαν οι Frank Sinatra (1944), Jo Stafford (1946), Eddy Howard (1947), Perry Como (1947), Mantovani (1952), κ.α.
Όταν το 1954 το “White Christmas” έγινε τίτλος ταινίας την σύνθεση ερμήνευσε και πάλι ο Bing Crosby.
1943
YOU’LL NEVER KNOW
Μουσική: Harry Warren. Στίχοι: Mack Gordon
Ερμηνεύτρια: Alice Faye
από την ταινία “Hello, Frisco, Hello” («Φρίσκο»)
Σκηνοθεσία: H.Bruce Humberstone
Πρωταγωνιστούν: Alice Faye, John Payne, Jack Oakie, Lynn Bari, Laird Cregar, June Havoc, Ward Bond.
Άλλα τραγούδια: “Bedelia”, “By the light of the silvery moon”, “Gee, but it’s great to meet a friend from your home town”, “The grizzly bear”, “Has anybody here seen Kelly?”, “Hello, frisco!”, “It’s tulip time in Holland”, “I’ve got a gal in every port”, “Ragtime cowboy Joe”, “San Francisco”, “Strike up the band, here comes a sailor”, “Sweet cider time”, “They always pick on me”.
Το ρομαντικό αυτό τραγούδι έγινε σύμβολο των μοναχικών ανθρώπων που περίμεναν τα αγαπημένα τους πρόσωπα από το μέτωπο του πολέμου. Σε μια μπυραρία με ζωγραφισμένα το Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη, η ηθοποιός της επιθεώρησης Alice Faye στην Καλιφόρνια ερμηνεύει το τραγούδι από το τηλέφωνο στον John Payne που βρίσκεται στο Μανχάταν. Στο τέλος της ταινίας η Faye βρίσκεται στην Νέα Υόρκη και το τραγουδά στον Payne που την ακούει από το Σαν Φρανσίσκο. Frisco λέγεται χαϊδευτικά το Σαν Φρανσίσκο.
Το τραγούδι έχει τις ρίζες του στην ρεβυ του 1915 “Ziegfeld Follies”, όταν το έγραψαν οι Gene Buck – Louis A. Hirsch. Η ταινία του 1943 δανείστηκε μόνο τον τίτλο του τραγουδιού. Για τους Warren – Gordon ήταν η τρίτη υποψηφιότητα στα Όσκαρ (o Warren κέρδισε το 1935 με το “Lullaby of Broadway”).
H Alice Faye που ερμηνεύει το “You’ll never know” ήταν δημοφιλέστατη ηθοποιός και εξαιρετική τραγουδίστρια που είχε απουσιάσει ενάμισυ χρόνο από την μεγάλη οθόνη. Το τραγούδι με την Faye χρησιμοποιήθηκε 32 χρόνια αργότερα, το 1975, στην ταινία “Alice doesn’t live here anymore” κάτω από τους τίτλους της αρχής.
Το 1943 το “You’ll never know” έγινε επιτυχία σε τρεις εκτελέσεις: Dick Haymes (No1 στις ΗΠΑ), Frank Sinatra, Willie Kelly και το 1953 ξαναγύρισε στην επικαιρότητα σε νέα εκτέλεση με την Rosemary Clooney, που συνοδεύει η ορχήστρα Harry James.
OVER THE RAINBOW
Μουσική: Harold Arlen. Στίχοι: E.Y. Harburg
Ερμηνεύτρια: Judy Garland
από την ταινία “The Wizard of Oz”
Σκηνοθεσία: Victor Fleming
Πρωταγωνιστούν: Judy Garland, Ray Bolger, Bert Lahr, Jack Haley, Frank Morgan, Billie Burke, Margaret Hamilton, Charley Grapewin, Clara Blandick, The Singer Midgets.
Άλλα τραγούδια: Ding-dong! The witch is dead / Follow the yellow brick road / If I only had a brain / If I only had a heart / If I only had the nerve / The merry old land of Oz / Munchkinland / We’ re off to see the wizard / Optimistic voices / If I were king of the forest / The happy farmer / Night on bald mountain / Scherzo in E minor / Home sweet home.
Η σύζυγος του συνθέτη Harold Arlen, Naya, οδηγούσε το αμάξι τους καθ’ οδόν προς έναν κινηματογράφο όταν ήρθε η έμπνευση για τραγούδι στον άνδρα της. Έτσι γεννήθηκε το “Over the rainbow”. Ο στιχουργός δεν εντυπωσιάστηκε στην αρχή. Σκέφτηκε ότι η Judy Garland θα το ερμήνευε πολύ καλά αλλά ήταν για μια μεγαλύτερη ερμηνεύτρια. Με συμβουλές από τον στιχουργό Ira Gershwin έγιναν μετατροπές των στίχων για να ταιριάζουν σ’ ένα μικρό κορίτσι. Αρχικά ο τίτλος ήταν “Over the rainbow where I want to be”.
Η 16χρονη Judy Garland έδωσε όλο της τον εαυτό στην ερμηνεία, αλλά ο διευθυντής της MGM Louis B. Mayer έκοψε το τραγούδι μετά την πρώτη δοκιμαστική προβολή. Συνολικά τρεις φορές μπήκε και αποκλείστηκε από την ταινία. Όταν ο παραγωγός Arthur Freed επέμεινε αποφασιστικά τότε μόνο το στούντιο υποχώρησε.
Και η ταινία και το τραγούδι είχαν άμεση επιτυχία. Η Judy Garland λίγο πριν γίνει 18 χρονών πήρε ένα ειδικό Όσκαρ για την «καλύτερη νεαρή καλλιτέχνιδα της χρονιάς». Το βραβείο της έδωσε ο φίλος και πολλές φορές συμπρωταγωνιστής της Mickey Rooney.
Η ηχογράφηση της ορχήστρας Glenn Miller ήταν Νο1 το 1939 αλλά και άλλες εκτελέσεις είχαν μεγάλη απήχηση την ίδια χρονιά, από τους Bob Crosby, Judy Garland, Larry Clinton.
Στο φιλμ η επαρχιωτοπούλα Judy το τραγουδά στον σκύλο της Toto σ’ ένα αγρόκτημα του Κάνσας καθώς ονειρεύεται έναν καλύτερο κόσμο στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου.
Το τραγούδι θα μείνει ισόβια στην μνήμη του κοινού στην εκτέλεση της Garland, η οποία το ερμήνευσε χιλιάδες φορές στην καριέρα της.
1940
WHEN YOU WISH UPON A STAR
Μουσική: Leigh Harline. Στίχοι: Ned Washington
Ερμηνευτής: Cliff Edwards
από την ταινία “Pinocchio” («Πινόκιο»)
Σκηνοθεσία: Ben Sharpsteen, Hamilton Luske
Με τις φωνές των: Dickie Jones, Christian Rub, Cliff Edwards, Evelyn Venable, Walter Catlett, Frankie Darro.
Άλλα τραγούδια: “Give a little whistle”, “I’ve got no strings”, “Hi-diddle-dee-dee”.
Η λαμπρή ταινία κινουμένων σχεδίων του Disney, βασισμένη στην ιστορία του Collodi (είναι στην πραγματικότητα ο δημοσιογράφος Carlo Lorenzini. Πήρε το ψευδώνυμο του από την γενέθλια πόλη του Collodi) για μια ξύλινη κούκλα που θέλει να γίνει αληθινό αγόρι. Το τραγούδι είναι ένα αισιόδοξο κομμάτι που έγινε μουσικό σήμα της ψυχαγωγικής αυτοκρατορίας του Disney. Στο φιλμ ακούγεται από τον Jiminy Cricket (με την φωνή του Cliff Edwards) καθώς η κάμερα δείχνει το σπίτι του Gepetto, του μάστορα που κατασκευάζει τις κούκλες.
Το 1940 το “When you wish upon a star” έγινε επιτυχία σε τέσσερις εκτελέσεις: Glenn Miller (No1), Guy Lombardo, Cliff Edwards, Horace Heidt. Και το 1960 από τον Dion and the Belmonts.
1941
THE LAST TIME I SAW PARIS
Μουσική: Jerome Kern. Στίχοι: Oscar Hammerstein II
Ερμηνεύτρια: Ann Sothern
από την ταινία “Lady be good”
Σκηνοθεσία: Norman Z. McLeod.
Πρωταγωνιστούν: Eleanor Powell, Ann Sothern, Robert Young, Lionel Barrymore, John Carroll, Red Skelton, Virginia O’ Brien, Dan Dailey, η ορχήστρα Jimmy Dorsey, The Berry Brothers. Σε έναν ασήμαντο ρόλο, ως ντεμπυτάντ, εμφανίζεται η Doris Day.
Άλλα τραγούδια: “Fascinating rhythm”, “You’ll never know”, “Oh lady, be good”, “Your words and my music”.
Ο συνθέτης Jerome Κern δεν φανταζόταν ότι θα κέρδιζε το Όσκαρ γι’ αυτό παρακολουθούσε την τελετή από το ραδιόφωνο στο σπίτι του. Ο Kern πίστευε ότι είτε το “Blues in the night” είτε το “Chattanooga choo choo” θα κέρδιζαν το Όσκαρ. To τραγούδι προκάλεσε αναστάτωση στους κινηματογραφικούς κύκλους διότι κέρδισε το Όσκαρ μολονότι δεν είχε γραφεί για την ταινία. Ο Tony Martin το ηχογράφησε το 1940 και η MGM αγόρασε τα δικαιώματα για να το χρησιμοποιήσει στο φιλμ.
Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο Hammerstein την ημέρα που τα ναζιστικά στρατεύματα έμπαιναν στο Παρίσι. Ήταν αδιανόητο για κάποιον που πέρασε από την γαλλική πρωτεύουσα όταν ήταν παιδί με τον πατέρα του κι όπου αργότερα ως νεαρός ακόμα νοίκιασε ένα διαμέρισμα κι έμεινε πέντε μήνες. «Ήταν ο προσωπικός μου θρήνος» δήλωσε χρόνια αργότερα ο στιχουργός.
Ο Kern έβαλε την μουσική μέσα σε μια μέρα. Το 1940 ηχογραφήθηκε από την Kate Smith και μετά προστέθηκε στο “Lady be good” (στην ταινία το ερμηνεύει η Ann Sothern).
Όταν γυρίστηκε η κινηματογραφική βιογραφία του Kern “Till the clouds roll by” (1946) το “Last time I saw Paris” ερμήνευσε η Dinah Shore. Το 1954 η MGM χρησιμοποίησε τον τίτλο (και την μελωδία) για μια ταινία με την Elizabeth Taylor. Η σύνθεση ερμηνεύεται στα γαλλικά. Σε δίσκους έγινε επιτυχία μόνο από την Kate Smith (1941).
1942
WHITE CHRISTMAS
Μουσική - στίχοι: Irving Berlin
Ερμηνευτής: Bing Crosby
από την ταινία “Holiday Inn” («Μουσική παρέλασις»)
Σκηνοθεσία: Mark Sandrich.
Πρωταγωνιστούν: Bing Crosby, Fred Astaire, Marjorie Reynolds, Virginia Dale, Walter Abel, Louise Beavers.
Άλλα τραγούδια: “Abraham”, “Be careful it’s my heart”, “Easter parade”, “Happy holiday”, “Holiday Inn”, “I can’t tell a lie”, “I’ll capture your heart singing”, “Lazy”, “Let’s say it with firecrackers”, “Let’s start the New Year right”, “Plenty to be thankful for”, “Song of freedom”, “You’ re easy to dance with”.
Σ’ αυτό το μιούζικαλ που αναφέρεται σ’ ένα ρομαντικό τρίγωνο, ο συνθέτης Irving Berlin έγραψε τραγούδια για όλες τις γιορτές της χρονιάς. Η υπόθεση εκτυλίσσεται σ’ ένα ξενοδοχείο που ανοίγει μόνο τις γιορτές. Την ιδέα δανείστηκαν δύο Αμερικανοί και μερικά χρόνια αργότερα ίδρυσαν την αλυσίδα των Holiday Inn.
Τα «Λευκά Χριστούγεννα» είναι το δημοφιλέστερο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που γράφηκε τον 20ο αιώνα, με περισσότερες από 50 εκατομμύρια πωλήσεις σε πάνω από 400 εκτελέσεις. Η εκτέλεση του Bing Crosby πούλησε 30 εκατομμύρια κόπιες. Μόνο το “Candle in the wind”, ο φόρος τιμής στην πριγκίπισσα Νταϊάνα του Elton John πούλησε περισσότερους δίσκους.
Το τραγούδι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους Αμερικανούς στρατιώτες στα μέτωπα του πολέμου, στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στην ταινία ο Bing Crosby βρίσκεται στην αγροτική κατοικία του στο Connecticut και παίζει στο πιάνο και τραγουδά την μελωδία με την τραγουδίστρια Marjorie Reynolds (ντουμπλαρισμένη από την Martha Mears), με φόντο ένα αναμμένο τζάκι.
Το 1942 εκτός από τον Crosby το White Christmas έκαναν επιτυχία οι Charlie Spivak, Gordon Jenkins, Freddy Martin. Και τα επόμενα χρόνια προστέθηκαν οι Frank Sinatra (1944), Jo Stafford (1946), Eddy Howard (1947), Perry Como (1947), Mantovani (1952), κ.α.
Όταν το 1954 το “White Christmas” έγινε τίτλος ταινίας την σύνθεση ερμήνευσε και πάλι ο Bing Crosby.
1943
YOU’LL NEVER KNOW
Μουσική: Harry Warren. Στίχοι: Mack Gordon
Ερμηνεύτρια: Alice Faye
από την ταινία “Hello, Frisco, Hello” («Φρίσκο»)
Σκηνοθεσία: H.Bruce Humberstone
Πρωταγωνιστούν: Alice Faye, John Payne, Jack Oakie, Lynn Bari, Laird Cregar, June Havoc, Ward Bond.
Άλλα τραγούδια: “Bedelia”, “By the light of the silvery moon”, “Gee, but it’s great to meet a friend from your home town”, “The grizzly bear”, “Has anybody here seen Kelly?”, “Hello, frisco!”, “It’s tulip time in Holland”, “I’ve got a gal in every port”, “Ragtime cowboy Joe”, “San Francisco”, “Strike up the band, here comes a sailor”, “Sweet cider time”, “They always pick on me”.
Το ρομαντικό αυτό τραγούδι έγινε σύμβολο των μοναχικών ανθρώπων που περίμεναν τα αγαπημένα τους πρόσωπα από το μέτωπο του πολέμου. Σε μια μπυραρία με ζωγραφισμένα το Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη, η ηθοποιός της επιθεώρησης Alice Faye στην Καλιφόρνια ερμηνεύει το τραγούδι από το τηλέφωνο στον John Payne που βρίσκεται στο Μανχάταν. Στο τέλος της ταινίας η Faye βρίσκεται στην Νέα Υόρκη και το τραγουδά στον Payne που την ακούει από το Σαν Φρανσίσκο. Frisco λέγεται χαϊδευτικά το Σαν Φρανσίσκο.
Το τραγούδι έχει τις ρίζες του στην ρεβυ του 1915 “Ziegfeld Follies”, όταν το έγραψαν οι Gene Buck – Louis A. Hirsch. Η ταινία του 1943 δανείστηκε μόνο τον τίτλο του τραγουδιού. Για τους Warren – Gordon ήταν η τρίτη υποψηφιότητα στα Όσκαρ (o Warren κέρδισε το 1935 με το “Lullaby of Broadway”).
H Alice Faye που ερμηνεύει το “You’ll never know” ήταν δημοφιλέστατη ηθοποιός και εξαιρετική τραγουδίστρια που είχε απουσιάσει ενάμισυ χρόνο από την μεγάλη οθόνη. Το τραγούδι με την Faye χρησιμοποιήθηκε 32 χρόνια αργότερα, το 1975, στην ταινία “Alice doesn’t live here anymore” κάτω από τους τίτλους της αρχής.
Το 1943 το “You’ll never know” έγινε επιτυχία σε τρεις εκτελέσεις: Dick Haymes (No1 στις ΗΠΑ), Frank Sinatra, Willie Kelly και το 1953 ξαναγύρισε στην επικαιρότητα σε νέα εκτέλεση με την Rosemary Clooney, που συνοδεύει η ορχήστρα Harry James.
ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009
*Στις αρχες του 20 ου αιωνα εφθασε η λατερνα στην Ελλαδα.150.000 λατερνες κυκλοφορουσαν καποτε στην χωρα μας,πριν μπει ο φωνογραφος στα σπιτια.
*Το πρωτο αλμουμ της Πωλινας ηταν η «Μπιριμπα» με τραγουδια του Χαρη Χαλκιτη.
*Ενδιαφερον βιβλιο με τιτλο «Τα μαγικα 45αρια και η εποχη τους» από τον Κωστα Μπαλαχουτη και τον εκδοτικο οικο «Ηλιοτροπιο».
*Ο Τολης Χαρμας(1918-2008) τραγουδα στην ταινια «Λατερνα,φτωχεια και γαρυφαλλο» τα «Γαρυφαλλο στ’ αυτι» και «Ειμαι αντρας» του Μανου Χατζηδακη.Με την συζυγο του Λιτσα Χαρμα ειχαν δημιουργησει το Ντουο Χαρμα.
*Τα γραφεια της ΑΕΠΙ στην θεσσαλονικη βρισκονται απεναντι από το Δικαστικο Μεγαρο(Προμηθεως και Σαπφους 3,6ος οροφος, μεγαρο Θεμις,κτιριο Β(τηλ. 2111029400).
*Κυριακη 4 Οκτωβριου,6-7 μμ,από το Ραδιο Νοσταλγια(ΕΡΑ 2 σ’ολη την Ελλαδα και 958 FM στην Θεσσαλονικη) ο Λευτερης Κογκαλιδης αρχιζει και παλι ζωντανα από απο το στουντιο Θεσσαλονικης το νέο κυκλο εκπομπων με τον Βελγο τραγουδιστη Helmut Lotti.Με τον ιδιο τραγουδιστη θα ασχοληθει και η εκπομπη της 11 Οκτωβριου.
*Το πρωτο αλμουμ της Πωλινας ηταν η «Μπιριμπα» με τραγουδια του Χαρη Χαλκιτη.
*Ενδιαφερον βιβλιο με τιτλο «Τα μαγικα 45αρια και η εποχη τους» από τον Κωστα Μπαλαχουτη και τον εκδοτικο οικο «Ηλιοτροπιο».
*Ο Τολης Χαρμας(1918-2008) τραγουδα στην ταινια «Λατερνα,φτωχεια και γαρυφαλλο» τα «Γαρυφαλλο στ’ αυτι» και «Ειμαι αντρας» του Μανου Χατζηδακη.Με την συζυγο του Λιτσα Χαρμα ειχαν δημιουργησει το Ντουο Χαρμα.
*Τα γραφεια της ΑΕΠΙ στην θεσσαλονικη βρισκονται απεναντι από το Δικαστικο Μεγαρο(Προμηθεως και Σαπφους 3,6ος οροφος, μεγαρο Θεμις,κτιριο Β(τηλ. 2111029400).
*Κυριακη 4 Οκτωβριου,6-7 μμ,από το Ραδιο Νοσταλγια(ΕΡΑ 2 σ’ολη την Ελλαδα και 958 FM στην Θεσσαλονικη) ο Λευτερης Κογκαλιδης αρχιζει και παλι ζωντανα από απο το στουντιο Θεσσαλονικης το νέο κυκλο εκπομπων με τον Βελγο τραγουδιστη Helmut Lotti.Με τον ιδιο τραγουδιστη θα ασχοληθει και η εκπομπη της 11 Οκτωβριου.
ΤΡΙΤΗ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009
* Όταν ηταν νεος ο Ανταμο ακουγε Domenico Modugno,Paul Anka,Ζωρζ Μπρασενς,Ζακ Μπρελ,Λεο Φερρε.
*Στην ταινια του 2008 «Σφραγισμενα χειλη» ( The reader ),οπου πρωταγωνιστει η Kate Winslet,ακουγεται το Musik liegt in der luft από την Κατερινα Βαλεντε.
*Το 1964 η Γιοβανα εκανε επιτυχια στην Γερμανια το Tiritombabalu.
*Από 17-24 Οκτωβριου στο Βερολινο το Prix Europa,ο διαγωνισμος των ΜΜΕ για ποιοτικα προγραμματα στο ραδιοφωνο,την τηλεοραση και τα νεα ΜΜΕ.Ειχαν 665 συμμετοχες απο 40 χωρες.Στον τελικο γυρο θα διαγωνισθουν 231 παραγωγες.
*Από 5-9 Οκτωβριου στις Καννες η διεθνης τηλεοπτικη αγορα MIPCOM.Η εγγραφη κοστιζει 1090 ευρω.
*Τμημα μιουζικαλ λειτουργει στην θεατρικη σχολη « Ανδρεας Βουτσινας» της Θεσσαλονικης.
*Ο Νικος Ζιωγαλας γεννηθηκε στην Φυτεια του νομου Ημαθειας το 1953. Το 1972 πηγε στην Αθηνα οπου αρχισε συνεργασια με το συγκροτημα «Ανακαρα».
*Ως τραγουδιστρια η Δαφνη Μποκοτα εμφανισθηκε το 1981 στο Φεστιβαλ Ιθακης.Εγινε γνωστη με το τραγουδι «Βιπερ Νορα».
*Στην ταινια του 2008 «Σφραγισμενα χειλη» ( The reader ),οπου πρωταγωνιστει η Kate Winslet,ακουγεται το Musik liegt in der luft από την Κατερινα Βαλεντε.
*Το 1964 η Γιοβανα εκανε επιτυχια στην Γερμανια το Tiritombabalu.
*Από 17-24 Οκτωβριου στο Βερολινο το Prix Europa,ο διαγωνισμος των ΜΜΕ για ποιοτικα προγραμματα στο ραδιοφωνο,την τηλεοραση και τα νεα ΜΜΕ.Ειχαν 665 συμμετοχες απο 40 χωρες.Στον τελικο γυρο θα διαγωνισθουν 231 παραγωγες.
*Από 5-9 Οκτωβριου στις Καννες η διεθνης τηλεοπτικη αγορα MIPCOM.Η εγγραφη κοστιζει 1090 ευρω.
*Τμημα μιουζικαλ λειτουργει στην θεατρικη σχολη « Ανδρεας Βουτσινας» της Θεσσαλονικης.
*Ο Νικος Ζιωγαλας γεννηθηκε στην Φυτεια του νομου Ημαθειας το 1953. Το 1972 πηγε στην Αθηνα οπου αρχισε συνεργασια με το συγκροτημα «Ανακαρα».
*Ως τραγουδιστρια η Δαφνη Μποκοτα εμφανισθηκε το 1981 στο Φεστιβαλ Ιθακης.Εγινε γνωστη με το τραγουδι «Βιπερ Νορα».
Subscribe to:
Posts (Atom)